Ai Nu (1972)

Liefhebbers van martial arts films zullen hier wel van smullen. Ik vind het evenwel een ridicule film met een flinterdun verhaaltje en pijnlijk slecht acteerwerk. Ik vermoed trouwens dat de filmmakers dat gewoon van ondergeschikt belang achtten. Minder belangrijk, denk ik, dan het tonen van een paar blote borsten ter verhoging van de sfeer.
Hoe dan ook, op d’n duur zijn de beide protagonisten en de voornaamste bijrollen allemaal geveld. Logischerwijs is de film dan ook afgelopen. Niks te vroeg wat mij betreft.

Fijn.

Eerste Chor op MovieMeter, maar volgens IMDb was hij toen al ongeveer half-carriere. We lopen hier dus nog een beetje achter, nochthans niet de minste regisseur. In ieder geval wel met recht en rede een klassieker.

Onderscheid zich vooral door zich te onderscheiden van het typische Shaw Bros werk. Eens een andere setting, een stel vrouwelijke hoofdrolspeelsters en een wat andere dynamiek zorgen ervoor dat dit niet de zoveelste Shaw Bros martial arts flick geworden is.

Visueel ook net iets verzorgder. Toch wel netjes in beeld gebracht allemaal. Actie ziet er goed uit, decors zijn mooi afgewerkt en het ziet er niet al te toneelachtig uit. Grootse cinema is het niet, daarvoor is het toch altijd net wat teveel bandwerk, maar voor de SB liefhebbers is dit zeker een aanradertje.

3.0*

Chinese Lady Snowblood

Met Intimate Confessions of a Chinese Courtesan ben ik aan mijn 24e film van de Shaw Brothers aangekomen en ik blijf het tof vinden hoe ze me toch nog altijd wel eens weten te verrassen. Het merendeel van hun films tapt uit hetzelfde (geweldige) vaatje, maar zo af en toe zit er is iets anders tussen en deze keer is dat dit hersenspinsel van Chor Yuen. Een regisseur die met Web of Death een heerlijke van de pot gerukte film afleverde en met The Emperor and His Brother een op zijn minst nogal chaotisch spektakel bracht.

Een veelzijdig regisseur dus, want Intimate Confessions of a Chinese Courtesan is dan weer compleet anders dan bovenstaande titels. De vergelijking met Lady Snowblood is snel gemaakt (en een beetje onterecht trouwens aangezien die film pas een jaar later zou uitkomen, de manga liep wel van 1972 tot 1973) maar Yuen doet er voldoende zijn eigen ding mee. Een plot waar de kung fu een beetje achteruit geschoven wordt - althans toch tot de geweldige finale waar er nog een afgehakte arm aan te pas komt - en waar de focus meer op het melodramatische aspect is komen te liggen. Ai Nu en Lady Chun zijn twee intrigerende personages en het is vreemd hoe de film vandaag de dag vooral bekend lijkt te zijn als soft-erotisch drama. Oké, Yuen laat wel wat borsten zien maar voor de rest blijft dit allemaal vrij zedig en is het vooral een film waar de kracht van vrouwen ervanaf springt. Alle mannelijke personages zijn ofwel verkrachters of klungelaars (zelfs Chief Constable Chi Te is eigenlijk gewoon maar een sukkelaar) en het is vrouwen aan de macht.

Gedurfd voor die tijd in ieder geval en dan is het voor Yuen ook wel handig dat hij op een degelijke cast kan rekenen. Zo is de combinatie van Lily Ho en Betty Pei Ti een hele goede zet gebleken. De twee vullen elkaar perfect aan maar blijven ook in de scènes die ze niet met elkaar delen perfect overeind. Het orgelpunt zit hem echter vooral in de climax waar Ai Nu haar ware aard laat zien en dan die gekwetste blik van Lady Chun terwijl zij uiteindelijk als laatste lacht.. Heerlijke climax in ieder geval. De focus is dus vooral op hen 2 komen te liggen en hoewel de mannelijke rollen er nogal bekaaid afkomen, mag toch ook de aanwezigheid van Yueh Hua (Chief Constable Chi Te) en Tung Lin (Pao Hu) niet onderschat worden. Tof ook om Fan Mei-Sheng, een regular uit de Shaw Brothers catalogus, nog eens te zien.

De link met Lady Snowblood zal eerder toevallig zijn geweest, maar liefhebbers van Naked Killer zullen hier ongetwijfeld ook wel iets mee kunnen. Meer zelfs, Intimate Confessions of a Chinese Courtesan is nog wat beter. Leuke atypische Shaw Brothers film en nu ben ik helemaal overtuigd dat ik maar eens wat meer van Yuen moet gaan kijken.

4*

Absurde SB. Een poging om eens inhoudelijk wat anders te bieden dan de standaard martial arts films. Ik kan die poging op zich wel waarderen, met dat geforceerde seksistische bordeelsfeertje met blote borsten, oude geilaards, foltering en onderdrukking. Daarna komt het vertrouwde wraakmotief al snel terug op de proppen. Same shit maar in een andere verpakking.
Veel actie was er ook niet te bespeuren; jammer want daarvoor kijk ik vooral een SB. Enkel in de laatste tien tot vijftien minuten gaat het nog 's goed los met een bloederige finale maar alles daarvoor vond ik flauwe pap, waarbij Lady Ainu afrekent met de oude bokken die haar vroeger verkrachtten. De Lady Snowblood film is absoluut beter.

Visueel soms best mooi maar acteerwerk kon ik niets mee, te theatraal en schreeuwerig vooral. De film draait ook echt wel om de personages en dat werd voor mij moeilijk daardoor om daar iets mee te kunnen. Jammer. De martial arts is af en toe wel geinig maar zelfs voor de beperkte duur is dat allemaal te weinig aanwezig. 1,5*.