La Montagna del Dio Cannibale (1978)

Leuk tussendoortje, zeker voor liefhebbers van het genre.

De film start al vrij schokkend met een reeks "survival of the fittest" shots. Vrij schokkend allemaal, maar in principe niet schokkender dan de doordeweekse predator-documentaire. Soms vraag ik me toch echt af waarom ik dit soort films graag zie. De beelden tijdens de aanvangsfase van de film laten er trouwens geen twijfel over bestaan dat het verdere verloop van de film zich op voor de westerlingen vijandig gebied zal afspelen. Doorgaans wordt dat vijandig gebied prachtig in beeld gezet met mooie shots van al het natuurschoon. Verder kent SotCG een relatief hoog tempo en het is inderdaad, zoals de vorige poster zei, meer een avonturenfilm dan een kannibalenfilm pur sang; er valt altijd wel wat te beleven.

Uiteraard geen kannibalenfilm zonder bloed en ingewanden. Ook hier is de nodige viezigheid weer doeltreffend in beeld gebracht, maar door de afwisselende kwaliteit van de special effects veel minder schokkend dan bij bijvoorbeeld Cannibal Holocaust en Cannibal Ferox. Over de muziek kan ik hetzelfde zeggen; best wel leuk met momenten, maar niet meer dan dat. En dan is er nog de gebruikelijk zwakke nasynchronisatie en het inspiratieloze acteerwerk. Nuja, zoiets weet je op voorhand als je met zulke films begint. Verrassend genoeg bevat CotCG nog een portie onverwachte humor, vooral die dwergkannibaal was hilarisch.

Wat ik gezien heb was best wel leuk allemaal, maar om het nu de moeder der kannibalenfilms te noemen - zoals op het dvd-hoesje vermeld staat - vind ik nogal ver gaan. Die rol zie ik eerder vervuld door het superieure Cannibal Holocaust. Al bij al een leuk tussendoortje.

Zeer goedkope uitgave binnengekregen van Westlake Entertainment Group. Dacht dus de gewone uitgave (met bovenstaand hoesje) te hebben maar dat ging mooi niet door. Leuk als DVD sites het verkeerde hoesje bij hun produkt stoppen. Nu was de kwaliteit niet eens zo slecht en heb ik de film zonder problemen gekeken.

Aardige film al had ik het idee dat ik dit allemaal beter heb gezien. Natuurlijk schiet dan Cannibal Holocaust te binnen. Een film die op werkelijk elk punt beter is.

Wat me opviel aan Slave of the Cannibal God is dat er best weinig gore in zat op 3 of 4 scenes na. Inderdaad is de film meer gericht op avontuur maar als dat niet helemaal goed wordt uitgewerkt (gebrek aan spanning) zit ik daar niet echt op te wachten. De film bevat een aantal mooie shots, humor (dwerg), de gebruikelijke animal cruelty een een lekker ding in de hoofdrol dus echt onder verwachting kan ik dit niet noemen.

Leuk tussendoortje.

3*

Ik vond Claudio Cassinelli altijd al de Italiaanse dubbelganger van Stacy Keach.

In MotCG staan ze potverdorie ook nog naast elkaar! Eigenlijk is het een soort estafette, want als Cassinelli zijn intrede doet, is het een kwestie van tijd voordat Keach verdwijnt. Een gevalletje surrogaat leading man?

Want first-billed Keach is nergens te bekennen als de werkelijke ranzigheid begint.

Dat mag Claudio allemaal doen. En 'godin' Ursula Andress.

De extra's bij de Anchor Bay-uitgave bevatten een interview met regisseur Sergio Martino, die twee beruchte momenten heel anders in zijn geheugen heeft dan de feitelijke beelden aantonen.

Het aapje dat (levend) opgepeuzeld wordt door een slang zou een lucky shot zijn terwijl er op het werkelijke fragment duidelijk graphics zijn geplaatst om een werktuig te verhullen, die het aapje letterlijk in de strot duwt van de slang.

Ook was de plaatselijke (vrome) bevolking tegen de exploitatie van de imboorlingen en de diverse seksuele handelingen in de film: een keer (in een kannibalenfilm) wordt er geen vrouw verkracht (wel een poging), maar een reusachtige varken!

Waar kwam die opeens vandaan?

Net zoals bijna elke kannibalen film ondergewaardeerd.

Pulp maar wel goede pulp. Het einde vond ik aardig spannend. Acteerwerk vond ik ook wel goed. Sommige scene's waren vrij goor, niet zo goor als bij Cannibal Holocaust maar voor 1978 erg smerig. De kannibalen waren goed gecast. Die lilliputter kannibaal kwam me trouwens bekend voor.

Ook zat hierin een van mijn top 3 favorieten Bond girls (Ursula Andress). Ik wist eerst niet dat ze in een kannibalen film zat.

Een van de betere kannibalen films dus. Tot nu toe een 3,5.

En alweer een leuke kannibalenfilm. Heerlijke genre is het toch. Deze films zijn lang niet voor iedereen weggelegd, maar de fan heeft vast een leuke tijd met The Mountain of the Cannibal God. Net als ik.

Dit is denk ik de cannibalfilm met de mooiste plaatjes van de natuur. Jungle wordt afgewisseld met watervallen en er is vooral veel oog voor het dierenleven. Er wordt meerdere malen veel aandacht besteedt aan dieren die elkaar afmaken. Soms erg tof om te zien. Lomp wel, maar zo gaat het in de natuur. Soundtrack was van wisselend niveau. De ene keer was hij nogal luidt en een tikkie ingepast, de andere keer was de film weer doodstil waar wat achtergrondgeluid niet misplaatst zou zijn geweest. Sommige scenes deden ook echt te lang, zoals het beklimmen van de waterval.

Ik heb zo mijn twijfels bij het geven van enige diepgang aan het verhaal, want het kon me niet zo erg boeien eigenlijk. Ik kijk liever naar een groepje verdwaalde spoorzoekers die hopeloos worden afgemaakt dan dat er enige diepgang in zit. Wel een aardige poging verder, leuke cast ook wel. Voor de dierenliefhebbers; Ja, er zit aardig wat animal cruelty in. Dus als je de grotere genrefilmpjes links laat liggen om die reden, dan hoef je deze ook niet te bekijken. Er zit zelfs tien seconden beastiality porn in. Die persoon kon een verdere acteercarrière meteen op zijn buik schrijven natuurlijk.

Ook de kannibalen waren overtuigend en natuurlijk werden er weer wat trucjes met ingewanden gedaan. Het zag er niet zo realistisch uit als in een Holocaust, maar het kon er zeker mee door. Het einde is wat te makkelijk, maar ik heb me weer kostelijk vermaakt.

Ursula Andress die de helft van de tijd topless rondloopt, vreemd dier vs dier geweld, bestialiteit en een hoop gore: het moge duidelijk zijn dat Mountain Of The Cannibal God een hele foute film is. In het interview met de regisseur wat als extraatje op de disc staat wordt al meteen duidelijk dat de beste man nogal gedesillusioneerd is als het op de feitjes aan komt. Zo vertelt hij dat het aapje wat door de python wordt aangevallen er zelf voorliep, terwijl de documentaire daarna uitgebreid laat zien dat het beestje er gewoon in geduwd werd, en dat de film nogal wat protesten van de moslimbevolking opriep vanwege het vermeende pornografische gehalte. Natuurlijk wordt dit ook door hem ontkent, maar meteen laten de documentaire makers een aaneenschakeling van pornografische hoogstandjes zien (met als hoogtepunt een man die doet alsof hij een varken pakt, terwijl het beestje onverstoord dooreet) om het tegendeel te bewijzen.

Met uitzondering van Stacy Keach en Claudio Cassinelli is het acteerwerk bijna non-existent. Mevrouw Andress pronkt wat met haar lichaam, maar is eigenlijk gedurende de hele film zeer irritant, terwijl er verder nog een scala als inheemse figuren (een maniakale dwerg onder andere) voornamelijk rondrennen om de stereotypes van enge inboorlingen weer te benadrukken. De scenes waar dieren tegen elkaar vechten (volgens de regisseur om een documentaire achtige feeling aan het geheel te geven) zijn overduidelijk in scene gezet, waardoor ik toch moet zeggen dat ik dit soort exploitatie nog steeds niet heel prettig vind. Waar de film zichzelf wel mee redt is de enorme aanwezigheid van gorescenes en enkele momenten die zo absurd zijn dat je het gewoon moet zien om het te geloven.

Mountain Of The Cannibal God is net zoals het gros van de Italiaanse horrorfilms uitzonderlijk slecht (kitscherige soundtrack, slecht acteerwerk, slecht script) maar vermaakt eigenlijk wel degelijk. Helemaal zonder de dierenscenes is het een zeer vermakelijk pulpwerkje die best de moeite waard is om gezien te worden. Voor mij in ieder geval beter dan Cannibal Holocaust, al moet ik wel toegeven dat ik afgesneden penissen nu echt niet meer hoef te zien.

De sfeervolle natuurbeelden en onderhuidse spanning zijn de sterkste troeven in deze toch wel onderhoudende film.Dat ie in het laatste half uur ontspoord maakt de pret er alleen maar groter op.Cult film van het betere soort.

Altijd al eens willen zien hoe een alligator een aapje levend verorberd? Of is castratie meer uw ding? Is uw droom eens te zien hoe een man een varken van achteren neemt? Dan is deze film voor u! Maar pas op, "Slave of The Cannibal God" bevat schokkende beelden: een naakte vrouw die haarzelf oneerbaar betast en een halfnaakte Ursula Andress die wiens borsten door twee andere vrouwen uitgebreid gemasseerd. Dat alles onder het genot van een exotische trommeltje en dissonant strijkersgeweld, want dit natuurlijk een horrorfilm en géén soft-porno.

Met filmtitels als slavin en berg van de kannibalen-god en Ursula Andress op de poster is het natuurlijk niet heel moeilijk om te raden hoe dat gaat aflopen. Al is er wel geprobeerd om op een verkeerde manier te ontsnappen aan die verwachting. Om bij die kannibalen te komen gaan er drie blanke eerst op weg door de jungle. De film is dan ook voor twee-derde gevuld met beelden van een stel mensen die door de jungle trekken. Waarbij net op de goede momenten er iets gebeurd. Vaak zijn dit beelden van slangen of krokodillen die een ander dier gevoerd hebben gekregen. Maar af en toe zien we ook wat grafische gore, waar meestal de donkere helpers bij betrokken zijn. Die momenten van gore zijn dan nog wel de leukste van de film. Daarnaast verliest Andress natuurlijk geregeld kledingstukken. De climax van de film is natuurlijk het bereiken van de kannibalen-stam maar hierna ontaard de film meer in perverse seksuele ideeën van de regisseur dan dat er geknabbeld wordt op een mensen-botje. Deze als jungle-avontuur verpakte (s)exploitation -film heeft ook een paar opvallende goede dingen. Zo is het camerawerk in de jungle van Sri Lanka nog zo slecht niet en bezit de film met Stacy Keach en Ursula Andress twee bekende acteurs. Voldoende om het boven de middelmaat uit te laten stijgen is het niet maar het maakt de film wel iets leuker om te kijken.

Aardig amusement, niet meer dan dat. Diepgang moet je in dit kannibalenfilmpje niet zoeken. Het draait uiteindelijk alleen om voormalig bond-girl Ursula Andress en ik moet zeggen dat ze er in haar nakie best wel aantrekkelijk uitzag. Verder vooral tegen het einde veel gore, een kannibaal die een varken neukt, die dat schijnbaar allemaal wel best vond. Het einde was natuurlijk wel erg goedkoop. Maar ja, nogmaals; vermakelijk was het allemaal wel ondanks het nogal saaie eerste uur. Ik heb kannibalenfilms gezien die aanzienlijk minder waren.

3,0*

Dit is misschien niet de bekendste kannibalenfilm film, maar dit is wel de bekendste kannibalenfilm qua cast en dan doel ik natuurlijk op het meespelen van actrice Ursula Andress (die vooral bekend is als Bondgirl Honey Ryder in de eerste film van James Bond, te weten "Dr. No (1962)") en acteur Stacy Keach. De laatste haalt echter wel het einde film van niet.

In dit verhaal draait het om een vrouw, te weten Susan Stevenson (Ursula Andress), die op zoek is naar haar vermiste echtgenoot Henry in de jungle van Nieuw-Guinea. Ze wordt daarbij geholpen daar haar broer Arthur Weisser (Antonio Marsina) en de jungle expert Professor Edward Foster (Stacy Keach). Zodra ze in de jungle worden afgezet, worden ze belaagd door wilde dieren en een kannibalenstam, die haar al tot weduwe hebben gemaakt.

De eerste 70 minuten van het verhaal zijn eigenlijk flauw (het meest schokkende wat je te zien krijgt heeft te maken met dierenleed, namelijk het opofferen van een leguaan die wordt gedood, van zijn huid wordt ontdaan en dan rauw wordt opgegeten) en het gaat dan nog vooral om een avonturen. De twee hoogtepunten in de eerste 75 minuten hebben betrekken op Ursula Andress, want zij is namelijk na circa 40 minuten voor het eerst bloot (weliswaar alleen haar borsten) te zien als ze andere kleren gaat aantrekken en na circa 67 minuten wordt ze aangevallen door een wurgslang. Buiten de mooie borsten van Ursula Andress (die destijds 42 jaar was) zien we ook nog de borsten van de inheemse vrouw Sura (Akushula Selayah), die gaat vrijen met Arthur Weisser en die daarna vrij snel gedood wordt.

Na circa 70 minuten ontstaat er een verrassende wending (die helaas al wordt prijsgegeven bij de filmomschrijving) in het verhaal, als blijkt dat Susan niet echt op zoek is naar haar vermiste echtgenoot Henry (die haar bedroog en bij haar weg wilde) maar op zoek is naar uranium in een berg. Zodra ze dat vinden, worden ze gelijk overvallen door een kannibalenstam, die de broer van Susan doden en die Susan en Manolo (Claudio Cassinelli), die Susan is komen helpen bij de zoektocht, meenemen naar hun grot.

Vanaf dan verandert het verhaal naar een horrorfilm met een seksueel ondertoontje. En dat laatste omdat de kannibalenstam op een gegeven moment geil (ik vermoed door het eten van mensenvlees) wordt en je dan twee kannibalen met elkaar ziet neuken. Verder zie je dat een kannibalen vrouw zichzelf liggend begint te strelen en te vingeren (dat had wel iets pornografisch) en zie je een kannibaal een varken neuken Ook probeert een kannibaal Susan te verkrachten, maar dat loopt slecht voor hem af als de andere kannibalen hem te grazen nemen, waarna ze zijn penis eraf snijden en waarna hij gedood wordt. Zo'n soort scène zit overigens ook in een andere kannibalenfilm, namelijk "Mangiati Vivi! (1980)".

Echt veel schokkende beelden die met Horror te maken hebben valt er eigenlijk ook niet te zien, want alleen het verwijderen van de organen uit Arthurs lichaam, die daarna wordt opgediend als maaltijd voor de kannibalenstam, was een beetje goor en verder zie je een slang die levend wordt gevild en opgegeten wordt tijdens een onsmakelijk eetfestijn. En dan was het dan eigenlijk ook.

Gelukkig is Ursula Andress ook nog een keer bloot te zien en dat als ze volledig bloot (je ziet dan zelfs een paar seconden lang een blond / bruin tapijtje tussen haar benen) aan een paal wordt vastgebonden met haar handen (zoals op de filmposter te zien is), waarna haar lichaam door twee andere inheemse vrouwen (die topless te zien zijn) wordt ingesmeerd met een bruin goedje en die twee vrouwen hebben er zichtbaar veel plezier in.

Uiteraard weten Susan (die het opperhoofd van de kannibalenstam weet te doden) en Manolo (die ook nog een irritante lilliputter kannibaal doodt) uiteindelijk te ontsnappen via de rivier met een boomstam.

Al met al een matige Avontuur / Horror film, die kinderachtig zou zijn zonder de doorzichtige, maar bloederige kannibalen taferelen. Zowel de locatie-opnamen in Maleisië als het fraaie lichaam van Ursula Andress (haar gezicht blijft wel continue in de plooi), zijn eigenlijk de enige kwaliteiten in deze film.

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een kannibalenfilm uit de kast heb getrokken, dus het was weer eens tijd. En zowaar, Mountain of the Cannibal God was een best aardig exemplaar. Dit keer betreft het een expeditie naar Nieuw-Guinea, met onder andere Ursula Andress die op zoek is naar haar in de jungle vermiste echtgenoot, een avontuurlijke professor en nog een aantal andere begeleidende figuren met diverse motieven. Het is best een vermakelijke zit, waar een groot deel van de film een soort van avontuurlijke trektocht door de rimboe, met continu de dreiging van rare gemaskerde inboorlingen, en uiteraard ook van de lokale fauna. Hoewel deze film iets meer richting een avonturenfilm neigt dan naar een pure horror, zijn alle ingredienten uit de Italiaanse kannibalen-mondo-wereld aanwezig: een hoop bloederig dierenleed (vooral een hoop slangen en varanen die andere beestjes oppeuzelen maar daar blijft het zeker niet bij), een claustrofobische sfeer met genoeg lugubure details, en een vrij standaard expeditie-in-kannibalenland-plot maar wel met een fraaie setting. De cast doet het nog wel redelijk, al blijkt Ursula Andress echt een ontzettend beroerde actrice, en ik vind de kannibalenstam en hun maskers er toch best wel bruut uit zien. Een positieve verrassing.

La Montagna del Dio Cannibale is, zoals de titel al weggeeft, een kannibalenfilm. De film is nooit geloofwaardig, maar dat is ook niet de bedoeling. De film dient om te amuseren. Daarom is de film voorzien van prikkelende elementen. Veel opnamen van dieren die eten en gegeten worden passeren de revue. Met evenveel effectbejag worden verrassende plotwendingen en spannende gebeurtenissen ingezet om het prikkelniveau in gang te houden. En dan zijn er nog de clichématig geschetste personages die de opwindende gebeurtenissen verzorgen in deze simpele avonturenfilm.
Tot op zekere hoogte is de film nog wel vermakelijk ook. De personages die een reddingsactie ondernemen en daarvoor een eindeloos lijkende tocht door de jungle moeten maken, beleven onderweg allerhande hachelijke en rommelig geënsceneerde avonturen die je geen kans geven om de verveling in te duiken. Om even bij te komen van de ondraaglijke spanning, heeft regisseur Sergio Martino heel attent momenten van ontspanniing ingebouwd. Als de doorgewinterde expert en held als een malloot takken en gebladerte weghakt terwijl de weg zichtbaar uitstekend begaanbaar is, worden de lachspieren goed bedient.
De scènes met de kannibalen zijn vrij beschaafd gehouden. Verwacht hier niet de stevige uitwassen die in de jaren 70 in het subgenre gebruikelijk waren. Slave of the Cannibal God bevat veel minder plastische actie dan bijvoorbeeld de kannibalenfilms van Ruggero Deodato. Dat wil overigens niet zeggen dat de film geen schokkend materiaal bevat. De scènes die de film tot een kannibalenfilm maken zijn weliswaar visueel bescheiden maar zijn zeker niet zachtaardig. De dingen die de kannibalen doen als ze mensenvlees hebben genuttigd zijn eigenlijk schokkender. Het seksueel misbruiken van een gigantisch varken, vond ik nou niet bepaald een oogstrelende kijkervaring. Ik ben eigenlijk wel benieuwd of de gerespecteerde namen Ursula Andress (die zich af en toe bloot geeft) en Stacey Keach daarover op voorhand zijn ingelicht.
La Montagna del Dio Cannibale is een tamelijk slappe en langdradige avonturenfilm die hier en daar wordt opgeleukt met wat prikkelende actie en een handjevol onbeschaafde kannibalen. Ik vond er niet veel aan.

Tergend saaie kannibalen flick van Sergio Martino.

Het duurt allemaal enorm lang voordat het op gang komt. Daarnaast is de cast alles behalve interessant. De mannen stralen niks uit en Ursula Andress is zo'n beetje de saaiste female lead van alle female leads in het kannibalen genre. Claudio Cassinelli voegt zich later toe aan het groepje en is wel heel cool. Fijn dat we dan toch in ieder geval nog 1 karakteristieke kop kregen.

De Shameless Bluray heeft de animal cruelty wat tammer gemaakt, maar nog steeds krijg je als kijker best wel wat te verduren op dat gebied. Horror gefocust op mens - mens was Martino denk ik wat minder in geïnteresseerd. Het is weinig en de kills zijn absoluut niet memorabel.

De soundtrack van de broertjes De Angelis (bandnaam Oliver Onions, die vrijwel altijd de iconische soundtracks van de Spencer / Hill films verzorgde) kent eigenlijk maar 1 leuke track, en na anderhalf uur kom je er eigenlijk achter dat je pas 1 sterke scène hebt gezien (de waterval beklimming).

Ook wanneer in het laatste halfuur de kannibalen vrij prominent aanwezig zijn blijft elke vorm van dreiging of zelfs veel violence gewoon afwezig. Martino was drukker bezig met de shock factor door nog snel een scène te filmen waarin slangen opgegeten worden, er tussen de benen van een vingerend wijf wordt ingezoomd en een inboorling een varken te laten neuken.....

Vrij kansloze bedoeling, waarvan Cassinelli 1 van de weinige pluspuntjes is.