La Noche de Walpurgis (1971)

Voor wie dacht dat Intensive Care (1992) een misser van formaat was! Deze 'film' spant de kroon qua wansmaak. Om de woorden van Jan Verheyen te gebruiken: Deze film is geschikt voor kijkers boven de 12 jaar en kan uw geestelijke gezondheid schaden...

Strontvervelende amateurproductie die zelfs geen so-bad-it's-good amusementswaarde heeft. De hele cast hobbelt maar wat in het rond in een poging om te speelduur te vullen, en het gevecht tussen de 'weerwolf' en de vampierenvrouw is zoals verwacht een sof van jewelste.

Het enige dat dit onding nog enigszins humoristisch maakt, is de onwillekeurig idiote soundtrack. Want wie anders dan León Klimovsky haalt het in zijn hoofd om na een 'dramatische' openingsscène uit te pakken met een hilarisch stukje seventies-muzak. Kostelijk.

Voor de rest helaas niet te genieten, ook niet voor de liefhebbers van wansmaak. Ik was zelfs even bang dat mijn geestelijke gezondheid geschaad zou worden.

0.5 sterren.

Goedmaakseks.

Alvorens over deze film te schrijven, neem ik met uw welnemen een ietwat vreemde en ongetwijfeld fictieve omweg. Soms heb je nu eenmaal zin om af te dwalen.

Het schijnt het lekkerste te zijn wat er is. Goedmaakseks. Wanneer je ruzie hebt gehad met je partner, het weer bijleggen en elkaar stevig van jetje geven in bed. Hele volksstammen schijnen het te doen. Ik niet. De liefde bedrijven na elkaar voor rotte vis te hebben uitgemaakt, komt nu eenmaal niet in mij op. Hoe vreemd ook. Ik sidder na een verbaal gevecht meestal even na. Misschien moet ik voortaan naakt ruziën.

Waarom ik zo afdwaal? Wiedergutmachungssex (klint een stuk geiler) lijkt soms van toepassing op deze griezelloze film. Het schoot mij in ieder geval een paar malen door de hersenpan. De sfeer moet gespannen zijn geweest tijdens het vervaardigen van deze Duits-Spaanse horror. Alsof de producenten ruziënd door de studio hebben gerold, om het vervolgens te sussen met dit liefdeloze project. Dat is jammer voor de kijker, want daardoor voelt een en ander aan als een verplicht nummertje. Het kind moest er komen, zeg maar. Wellicht riep de Duitse producer 'Gutentag!'. Waarop de Spaanse dit begroette met het swingender 'Hola!'. Gelijk ruzie in de tent. Waarschijnlijk met als thema het genre. Vlees of vis? Het werd geen van beide.

Het resultaat is een uiterst magere weerwolffilm vol belachelijke dubs en voorzien van een nog idiotere soundtrack vol jaren '70-muzak. Dat laatste doet het vast nog steeds leuk in een lift, maar klinkt nogal komisch als filmmuziek. Hoewel, zo kan cult ontstaan.

Hetgeen de film er nog ridiculer opmaakt is de dosis halfslachtige erotiek. Niets geen geneuk, doch blote borsten en orgastisch kreunende vrouwen. Te pas en te onpas. Alsof er stiekem tegelijk een erotische variant werd opgenomen. Wie weet was de dubcrew van een pornofilm in dezelfde geluidsstudio bezig, toen ze te horen kreeg dat men nog een zakcentje kon bijverdienen. Nog enigszins opgewonden spraken ze daarom alle stemmen hijgend in. Hier en daar een extra kreun, gratis en voor niets. Soms voelt een en ander, mede hierdoor, aan als een 'Giallo'. Het ketchupbloed helpt ook mee, evenals het soms keurige camerawerk.

Als het hier al om een cinematografische uitkomst van een ge(bek)vecht gaat, dan hoeven de makers zich niet te schamen. Heel slecht wordt het namelijk niet. Het is jammer dat goede gore ontbreekt, alsmede een fatsoenlijk script. Misschien is het enige bewijs van een ruzie dat er plotseling twee dialogen in het Spaans voorbijkomen. En als compromis één korte in het Duits. De Spaanse producer was vast iets dwingender tijdens het discussiëren. Of ritmischer tijdens het goedmakertje. Ik vermoed het laatste.

Weerwolffilms zijn net zoals alle andere films. Er zijn meer slechte dan goede. Deze past feilloos in de eerste categorie. Maar nogmaals, hemeltergend slecht wordt het nergens. Al lijkt goedmaakseks me veel leuker. Zal eens wat vaker ruzie maken..

Matig.

Matige weerwolf film met veel ketchup maar weer wel met een paar hele mooie bevallige dames.

Spaanse dvd poster

http://www.elseptimoarte.net/imagenes/noticias/8040.jpg

Goed is deze weerwolf film met Paul Naschy nergens, maar ik vond hem nog redelijk meevallen.

De combinatie vampiers en weerwolven is wel eens vaker gemaakt in films en ik vind het nog steeds een vreemde combinatie. Waarom deze twee in één film stoppen? Maar goed...

Het verhaal en script zit vol met cliché's: dames die in de middle of nowhere stranden, een woning zonder stroom en telefoon, geen auto's en zo kan ik wel even doorgaan. Daarnaast volgt de ene ongeloofwaardige gebeurtenis de andere in een rap tempo op.

Toch heeft de film hier en daar ook wel zijn charmes. De weerwolf scenes komen niet zo goed over, maar de vampier scenes zijn hier en daar nog best tof. Daarnaast heeft de film het geluk dat het binnen een genre valt waar al zoveel meuk in is gemaakt dat de film eigenlijk nog niet als dramatisch slecht gezien kan worden binnen de context van het genre.

in NL op DVD uitgebracht als "The Werewolf Shadow". Die paar euro die ik ervoor betaalde is hij nog wel waard, maar ik zou hier niet al teveel voor neerleggen als men deze zou willen kopen.

Van de twaalf filmwerkjes rond het thema Waldemar Daninsky is dit een vreemd verhaal over een weerwolf en Wandessa, de vrouwelijke vampier. Het verhaal is redelijk chaotisch van opbouw en allerlei nevenpersonages doen hun intrede. Naschy als Waldemar probeert zijn geliefde te beschermen tegen Wandessa. Dat leidt tot een bizarre slotscène in het graf van de ridder waar de hoofdpersonages elkaar ontmoeten tot een dodelijke confrontatie. Echt spannend wordt het niet.

Dit is pas de derde film in deze franchise die nu gezien is. Uiteindelijk toch maar een matig horrorwerkje ondanks het leuke concept. Ook op gebied van naakt vrij braafjes gezien de films met Naschy. 5/10