Hellbound (1994)

dit is echt belachelijk slecht, 0.5*

ik vond het toch wel een leuke film van hem

Standaard routine-actiefilm met de altijd slecht acterende Norris.

Had een beetje van SILENT RAGE.....die trouwens een stuk beter was.

0.5 voor een norris fan .. :s

Blij verrast.

Want hoe matig deze film soms ook bij vlagen is, vermakelijk is het wel. Met dank aan o.a. de sidekick. En aan eindelijk weer eens een paar fatsoenlijke traptechnieken. Hoe summier ook.

Deze Cannon behoort sowieso tot het beste wat The Chuckmeister ooit heeft gemaakt. Samen met Lone Wolf McQuade en Silent Rage. Overeenkomst met dat laatste filmpje is het griezelelement waar Chuck helaas verder nooit meer iets meer mee heeft gedaan. Tegenwoordig doet de inmiddels bejaarde bebaarde karateka alleen nog maar commercials.

Nog eentje en dan heb ik ze allemaal gezien. Gelukkig heb ik de tijd genomen en ben ik al begonnen in de jaren '80. Want de films van Norris zijn vrijwel allemaal kut met peren en zijn hoogstens leuk vanwege jeugdsentiment.

Dit is dus een heel klein lichtpuntje in dat lange ouvre. Wie weet wat Slaughter me gaat brengen.. Na deze kan het alleen nog maar tegenvallen, maar ik zal dapper zijn.

Redelijk.

Edit/ Chuck schijnt ook nog te hebben geflirt met het horrorgenre in 'Bells Of Innocence'. Een film die volledig langs mij heengegaan is.

The quest ain't over yet..

Slechste film met Norris? Tja, ik zal het niet weten. Maar het is volgens mij wel de meest belachelijke film waar hij inzit. 1,0.

Ik snap werkelijk niets van de vele kritiek op de Chuck Norris films. Stuk voor stuk zijn ze vermakelijk en meneer Norris doet steeds zijn best om er het beste van te maken. In deze film is dat niet anders. Het horrorelement werkt hier prima en zorgt voor een sinistere sfeer. De bad guy is echt een akelige engerd die buiten zijn bovennatuurlijke krachten ook nog eens fysiek een beresterke kerel is (rukt zelfs moeiteloos een hart uit een lichaam). Logisch ook want die Prosatanos is een afgezant van Satan zelf. Chuck Norris en zijn collega moeten dus alles in de strijd gooien om deze machtige vijand te verslaan.
Er zit ook genoeg humor in de film waaronder natuurlijk enkele oneliners van onze held, maar vooral de dolle rit als ze pas in Israël zijn aangekomen is erg leuk. Tot nu toe ben ik nog nooit teleurgesteld door Chuck Norris die zich in sneltempo opwerkt tot mijn favoriete actieheld. Hellbound is een duistere en sfeervolle film, zeker een aanrader voor de fans van de bebaarde actieheld.

De Norris broer's tapten uit een ander vaatje en dit spanningloos, kinderachtig rommeltje is het resultaat. Ik vond Norris vroeger best te pruimen als aktiester met de harde vuisten en dodelijke karate moves, maar dit is zowat het slechtste dat ik me uit die filmreeks kan herinneren. Humor die misschien leuk is voor kinderen tot zo'n 13 jaar.

Ik had een bagger filmpje verwacht maar ben samen met Zinema (crewlid) blij verrast. Het is weliswaar geen hoogvlieger, en het acteerwerk gaat er allemaal mee door, echter heeft deze film zo nu en dan best wel een 'creepy' sfeertje. De duivel heeft een enge kop met dito stem en o.a. hierdoor is de film op sommige momenten spannend. Wie had dat ooit gedacht van een Chuck Norris film? Ik niet. Hellbound is m.i. een mix van horror elementen, actie en komedie.

Dit zou dan een van de slechtste films met Chuck Norris moeten zijn... Vooruit, erg goed was dit niet, maar het feit dat dit geen doorsnee cop vs criminal-film is, levert al voldoende bonuspunten op om onder die nominatie uit te komen. Het is dan ook een van de weinige pluspunten van Hellbound. Ik zei al; het is geen strijd tegen een willekeurige crimineel, maar een bovennatuurlijke tegenstander is wel iets spannender. Toch lijkt broerlief Aaron zich hier weinig raad mee. Chuck heeft er blijkbaar ook weinig zin in en acteert op de automatische piloot. Zijn sidekick is ronduit vervelend en het verhaal is aan de simpele kant. Ik vraag me toch af hoe je de overduidelijke badguy kunt verbergen door hem slechts een zonnebril te geven. Chuck en Dreadlock hebben er toch wat moeite mee om hem te herkennen. Als blijkt dat er uiteindelijk ook maar weinig actie in de film zit, blijft na het kijken vooral wat teleurstelling over. Natuurlijk verwacht je hier geen cinematografisch meesterwerk, maar een goede dosis trappen en klappen is toch niet teveel gevraagd? In Hellbound wordt teveel gebabbeld en aandacht geschonken aan nietszeggende zij-plotten. Ik zet Missing In Action of Delta Force nog wel een keer op.

Oh, shitty? Oh, it's a - It's a Latin expression for a - A "hotshot"

Hellbound heeft de eer om de laatste film van de Cannon filmmaatschappij te zijn. Een productiehuis dat in zijn gloriedagen menig actiefilm op ons heeft losgelaten, maar dat begin jaren '90 meer en meer in verval was geraakt. Niet lang hierna werd Cannon failliet verklaard en in dat opzicht is Hellbound sowieso wel een interessante film omdat het het einde van een tijdperk inluidde. Het is één van de laatste Chuck Norris films die ik nog moest zien (althans toch van het stapeltje dat ik in een zotte bui heb aangeschaft) en ik hoopte op een redelijke film.

Want op een echt goede film hoop ik bij onze bebaarde vriend niet meer aangezien de 8 films die ik hiervoor heb gezien allemaal op een serieuze onvoldoende (variërend tussen de 1* en 2*) werden beloond. Hellbound is echter andere koek! Het is nog altijd geen goede actiefilm zoals pakweg een Van Damme of een Lundgren er ooit in hun carrière hebben gemaakt, maar de broertjes Aaron en Chuck Norris (met zelfs de zoon van Chuck nog als stunt coördinator) leveren een vrij vermakelijk filmpje af. Sowieso wel eens leuk om Norris eens de ietwat paranormale toer op te zien gaan. In tegenstelling tot de voorgaande films die ik van hem heb gezien, wordt er hier zelfs zowaar een poging gedaan om ietwat een setting te schetsen. De opening van de film waarin de origine van Prosatanos uit de doeken wordt gedaan ziet er zowaar nog verzorgd uit. Vond het stuk in Chicago dan ook nog wel vrij leuk en even lijkt de film te gaan inzakken met de reis naar Israël, maar hervind Norris toch zijn vibe. Voor de rest natuurlijk vrij voorspelbaar allemaal maar dat wil ik bij dit soort films wel eens met de mantel der liefde bedekken.

Chuck Norris dus. Wat valt er eigenlijk nog over de man te vertellen? In elke film lijkt hij wel dezelfde rol te spelen en hij ziet er ook praktisch altijd hetzelfde uit, al heeft hij in zijn vroegere carrière zijn baard wel eens afgeschoren. Hellbound is een typische film voor Norris en het is een stijl die je moet liggen. Hier en daar eens een one-liner, iets wat vaak ontbreekt in zijn oeuvre vind ik, en de dynamiek met Calvin Levels is nog wel vrij OK. Die speelt de verplichte komische sidekick maar kan er nog zeker en vast mee door. Ik was eigenlijk nog het meest gecharmeerd door de bad-guy van dienst, namelijk Christopher Neame. Best wel een angstaanjagend figuur en overduidelijk het personage dat de film echt nodig had.

Volgens mij de eerste keer dat ik een voldoende geef aan een volwaardige Chuck Norris film (films zoals Expendables, Dodgeball en Way of the Dragon niet meegerekend dus aangezien het daar meer om bijrollen gaat) en dat had ik eigenlijk niet meer verwacht. Misschien zit er toch nog meer in de baard dan ik dacht!

3*

Niet echt goed en niet echt slecht, leuk om een keer gezien te hebben.

When the boogeyman goes to sleep every night he checks his closet for Chuck Norris. Ja een Horror challenge, of welke challenge dan ook kan niet compleet zijn zonder Chuck Norris. De karate eindbaas van de jaren 80, 90. En ook hij heeft een horror film gemaakt. Is het goed nee zeker niet, het is zelfs lachwekkend. Toch heb ik wel een zwak voor de beste man en heb ik genoten van de foute kleding de campy gevechten en de absuurde special effects. Vandaar toch een voldoende. Als je niet van Norris houd is dit niet je ding. Maar toch vind ik de man enorm sympathiek. En je weet het he Freddy Krueger has nightmares about Chuck Norris.

Edit: Deze film gekeken voor de Horror challange