The Wild World of Batwoman (1966)

Het begon heel lollig met goofy karakters en een redelijk duidelijk plot wat zich leek te ontvouwen, maar na een tijdje snapte ook ik er geen jota van. Wat een rommeltje, wat ontzettend ging vervelen! De gifpil waardoor iedereen als een malle gaat dansen, was het enige wat leuk gevonden was, maar het sloeg natuurlijk nergens op.

Jongens, jongens toch, wat was dit in 's hemelsnaam?

Batwoman zelf is een verlopen pornoster van de in de vijftig die niet meer in haar stoeipakjes past en alleen maar op haar luie reet zit te bellen. Dan heb je nog de hippy vampire batgirls die meer weg hebben van playboy bunnies met een voorliefde voor schudden-met-die-billen. Dan is er nog een mad scientist met (uiteraard) een Oost-Europees accent, zijn monsterlijke knechtje, een man in een masker die zichzelf kan vermenigvuldigen en vrouwen ontvoert op het strand, wat zakenmensen (waarvan er eentje niet kan praten) die iets van een gehoorapparaat bij de Bat-familie in een kluis stoppen, drie mannen met nepbaarden die pillen in hun verrukkelijke soep steken waardoor iedereen gaat dansen, een laboratorium waar de batgirls om onduidelijke redenen naartoe worden gebracht, een ondergronds en extra groot laboratorium waar mollenmensen de dienst uitmaken, de eigenaar van Ayjax Developing Corporation die zo nu en dan door het beeld loopt en een romance waarbij de vrouw constant door de man aan de ketting wordt meegetroond, waarna zij hem leert dansen. Dit allemaal gelardeerd met een seance scene waar Mr. Chow van China Garden Delicious Chicken constant doorheen zit te schreeuwen, en je hebt iets wat lijkt op een samenvatting van The Wild World of Batwoman.

Waanzin. 0,5*.