Duvar (1983)

Stukjes gezien, zeer low-budget gemaakt. Eindresultaat (film) schijnt zeer goed te zijn.

Sinds Yilmaz Güney "politiek gevoelig" films begon te maken, worden zijn films niet meer serieus genomen door meeste turkse kijkers. Maar zijn oudere films worden nog steeds "hoog in de vaandel" gehouden en ik kijk nog steeds graag naar de oude films van/met hem.

Echt een goede film die precies het beeld geeft hoe het in de Turkse gevangenissen eraan toe gaat. Zoals je wel weet is deze film door vele collega's en journalisten wreed afgekraakt omdat de film ''te links'' zou zijn. En een ander reden was natuurlijk dat Yilmaz Guney de film in Frankrijk had opgenomen maar ja wat zou jij doen als je vervolgd werd in je eigen land. Wat natuurlijk nergens op slaat. De inhoud van de film waar hij de nadruk op de kleine kinderen gaf, vond ik best wel interessant ik dacht juist dat hij de revolutionairen (Pkk, Dev- Sol, TKP/ML) en die hele heisa als belangrijkste onderwerp zou kiezen . Ik vond dat '' Duvar '' ook niet als een linkse propaganda film mag gelden wat volgens veel journalisten is. Ik vind niet dat je een waargebeurde verhaal als een '' propaganda film'' aan de man mag brengen.

Duvar is een film die je niet meteen zal kijken als je een fasscist bent. Het is een 100 procent gebasseerd op een waar gebeurd verhaal en regisseur Yilmaz Guney maakthe het een juweeltje van. Puur echt. Fantastische film.

Handige info.

Ik geef het een 4,5. Ik post later wel mijn motivatie. Moet nu weg.

Film gesponserd door Frankrijk ... zegt al genoeg...

Hey, alaturqa ben je inmiddels al weer terug?

Een film die vrij zwaar op de maag ligt. Op een paar scene's na low-budget. Wel komen er enkele cinématographische scene's in voor die een lust voor het oog zijn. De scene nadat de kinderen het gebouw werden uitgerookt deed mij denken aan de cameravoering uit Saving Private Ryan en Children Of Men. De scene waarbij het kind met de camera werd gevolgd tot aan de dokter had veel weg van Gerald Kargl's Angst (ook uit 1983). De film geeft een pessimistische kijk op het gevangenisleven in Turkije. De regisseur wil laten tonen hoe zwaar het leven daar wel niet is, maar verder weet de film op geen ander vlak te raken. Duvar is verder een sneer van de Koerdisch-Turkse regisseur naar de Turkse autoriteiten. Een vrij radicale (nationalistisch Koerdische) film over de radicale (nationalistisch Turkse) autoriteiten. Ook wordt er enkele malen een link gebracht naar Ataturk.

Heb een bijzondere interesse in de machtsconflicten binnen Turkije, waar kan ik deze vinden met (Engelse) ondertiteling?

Vond de film wat tegenvallen, het is veel van hetzelfde, en gedateerd qua opnames en techniek, ik heb hem niet uitgekeken maar ik heb hem gekocht dus misschien doe ik dat nog wel eens. Sommige berichten hierboven vind ik behoorlijk bla bla, veel dure termen waar ik het niet mee eens kan zijn. Als je hem overslaat mis je niet heel veel.

Een film die liefhebbers van gevangenisfilms zeker niet over zouden mogens slaan. Deze film verdient zeker ook meer aandacht!

De gevangenen, waaronder ook vrouwen en kinderen (waarvan sommige geboren zijn in de gevangenis) worden zeer wreed behandeld, zowel fysisch als psychish worden ze zwaar mishandeld. Je wordt er naar van om ernaar te moeten kijken, zeker omdat de film bijna geen hoop biedt voor de hoofdpersonages. Ik vind het trouwens ongelofelijk dat dit een film van een Turkse (Koerische?) filmmaker is. De film bevat op alle fronten behoorlijk expliciete beelden die ik niet in een Turkse film had verwacht? Ik kan me ook niet voorstellen dat de Turkse regering blij was/is met deze film.

nou ik heb hem gisteren eindelijk afgekeken, eindconclusie; veel te lange film en op dubbele snelheid is hij best te doen. Het kon me niet echt blijven boeien, niet mijn ding dus.

Onmenselijke en beschamende taferelen in een Turkse gevangenis. Ik las dat de regisseur zelf gedurende acht jaar in dergelijke omstandigheden gezeten heeft en dat deze sterke, eerlijke film in Frankrijk opgenomen is. Vaak nog gruwelijker dan Midnight Express omdat het veelal hier over kinderen gaat. Turkije wil graag deel uitmaken van Europa, maar er moet op het gebied van mensenrechten nog heel wat gebeuren. Ik denk dat Yilmaz Güney deze film als aanklacht tegen zijn land gemaakt heeft en daarin is hij geslaagd.

Prachtige film, zeker een onderwerp die me ten volle interesseert, dat is dan ook de reden van de aankoop van de dvd. Vaak was er veel rumoer en geluid op de achtergrond. Dat merkte je erg duidelijk, iets duidelijker dan bij een andere film maar dat geeft dan ook weer die naturelle toets wat het geheel zoveel realistischer maakt. Vrij choquerend, ik zou wel eens willen weten hoe de toestand nu is. In psychiatrische centra al zeker enorm slecht...

controversieel, politiek beladen en dat overigens met behulp van Franse sponsoring.. deze film heeft alle ingredienten om uitgekotst te worden.

Yilmaz Güney was een rooie rakker (overtuigd communist). Wel raar dat hij zo'n film heeft gemaakt. Alsof het in de sovjet gevangenissen en siberische werkkampen het er zo humanistisch en soft aan toe ging )

Kwam de film weer eens tegen via een van de fora die ik regelmatig bezoek. Natuurlijk is de film redelijk gedateerd, maar het geeft wel de situatie aan zoals die was in Turkse instellingen. Daarom vind ik het dan ook te kort door de bocht om deze film uit te laten kotsen. Het is weer frapant als er iets negatiefs over Turkije geschreven wordt, dat sommige dan meteen op hun achterste poten gaan staan en om moord en brand gaan scheeuwen, hoe bedoel je misplaatste chauvinisme. Als deze film door Güney over Rusland was gemaakt, dan was ie voor sommige mensen ineens wel goed geweest. Heb wel het gevoel, dat de situatie in Turkije sterk aan het verbeteren is, maar ja geef het even de tijd, Rome is ook niet in een dag gebouwd. Ik ben in ieder geval blij dat sommige mensen hun artistieke kwaliteiten gebruiken om de wereld op zaken te attenderen, die niet door de beugel kunnen, ongeacht of deze mensen zelf links, rechts of liberaal zijn. Goede film!!!

Nee, jij hebt er weinig van begrepen. Kritiek op Turkije is een goede zaak. Kritiek heb ik ook. Neemt niet weg dat deze film controversieel en politiek beladen is.

Waarom controversieel: Omdat Yilmaz Güney een communist was en hij de Sovjets hoog in het vaandel had staan. Zo een iemand heeft niet het recht om een gevangenisfilm met een humanitair thema te maken, alsof het in de sovjet gevangenissen en siberische werkkampen het er zo humanistisch en beschaafd aan toe ging.