The Phantom from 10,000 Leagues (1955)

Niet al te beste Horror.

Het begint op een boot waar een man een net in het water gooit. Het monster zag er uit als karton. Het moest natuurlijk een zeemonster voorstellen maar ik vond het er eerder uitzien als een soort draak.

Hoe het monster mensen dood maakt is om te janken. Maar als je dat vergeet vond ik het nog best wel het bekijken waard. Ook de scene's onderwater zijn goed gefilmd. Krijgt nog een 2,0.

They think they rule the sea, but it's just the opposite. The sea rules *us*, Mr. Baxter

Vandaag een dagje vakantie en dan is het een leuk idee om dat voor een gedeelte te spenderen als oppas voor mijn nichtje. Ze is echter nog niet zo oud en doet eigenlijk nog niet veel meer dan eten en slapen. Dan zit je daar in een huis dat niet van jezelf is en als filmliefhebber begin je dan te struinen tussen de plaatselijke DVD collectie. Ik had wel zin in een oude horror en de keuze viel op deze The Phantom from 10,000 Leagues, vooral ook vanwege de sfeervolle poster die de DVD hoes siert. Er is een spreekwoord dat zegt: don't judge a book by its cover en dat is hier van toepassing.

Want afgaande op de poster, die trouwens wel wat wegheeft van die hier op MovieMeter staat, leek dit een wel erg leuke monsterfilm te kunnen gaan worden. Het monster zelf is echter amper te zien in de ellenlange 80 minuten die de film heeft en wanneer we het dan te zien krijgen, dan blijkt het een kartonnen (dat blijkbaar wel bestand is tegen water) lelijk ding te zijn. Dan zag zo'n Creature from the Black Lagoon uit 1954 of The Beast from 20,000 Fathoms uit 1953 er toch wel wat beter uit. Wat overblijft is een verschrikkelijk saai plot rond iets van radioactiviteit, maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik na een halfuurtje alweer was afgehaakt. Een verplichte romance kan natuurlijk niet ontbreken alsook de slechterik die wroeging krijgt en die uiteindelijk toch iedereen het leven red. Allemaal nogal saai gebracht en het verbaast me dan ook niet dat de broertjes Milner (de ene als regisseur, de andere als producer) uiteindelijk maar twee films hebben uitgebracht. De opvolger From Hell It Came (met blijkbaar een moordende boomstronk!) zou zowaar nog slechter zijn.

Al kan ik me dat moeilijk voorstellen, want dit is op elk gebied abominabel slecht. Hier en daar nog wel op zo'n manier dat het grappig wordt (die openingsscène beloofde in ieder geval veel goeds) maar meestal gewoon schrijnend. Vooral vanwege een slechte cast ook. De film steunt vooral op Kent Taylor die als de wetenschapper Ted Baxter (hoewel hij ook de helft van de tijd onder het alias Ted Stevens de film doorbrengt) het charisma van een zak aardappelen heeft. Een beetje eye candy komt er in de vorm van Cathy Downs en Michael Whalen speelt de gekke wetenschapper. Dit soort films moet natuurlijk ook een soort van agent hebben die niet gelooft wat de wetenschappers hem zeggen en deze rol is hier weggelegd voor Rodney Bell. Die is volgens mij nog houteriger dan die boom uit From Hell It Came.

Nee, ben best wel een fan van dit soort oude science-fiction/horror filmpjes maar dit was gewoon slecht. Op gebied van cast, op gebied van spanning, op gebied van sfeer, op gebied van design (het monster lijkt dan ook absoluut niet op hetgeen dat op de poster te zien is) en het is alweer een tijd geleden dat ik het gevoel heb gehad dat ik anderhalf uur van mijn leven heb weggegooid.

0.5*

De zoveelste waardeloze sciencefictionfilm uit de jaren 50. Dit soort films worden meestal snel en goedkoop in elkaar gezet. Meer om wat geld eraan verdienen dan enige overweging voor iets van kwaliteit van het eindproduct. Dus deze film gaat over een mysterieus 'spook' in de zee dat het leven eist van een paar mensen die niet eens een rol spelen. Het eerste probleem is dat ze het publiek letterlijk binnen twee minuten na het starten van de film al het "fantoom" laten zien. Gevoel voor mysterie hadden ze niet van gehoord? Niet dat er daarna nog veel monster in de film zit, het verhaal richt zich meer op de perikelen tussen het groot aantal personen dat in en uit het beeld lopen. De film is goedkoop gemaakt dus wordt er veel gepraat. Het klinkt allemaal als bla, bla, bla over iets met radioactief gesteente en nucleair licht waardoor dit draakachtig zeemonster is ontstaan. En net zoals elke film uit deze tijd, moet er een ongelooflijk liefdesverhaal in zitten. Daarmee is het absoluut een goedkoop product uit een lang vervlogen tijd