menu

Le Diable au Corps (1947)

Alternatieve titel: Devil in the Flesh

mijn stem
3,17 (9)
9 stemmen

Frankrijk
Romantiek / Drama
110 minuten

geregisseerd door Claude Autant-Lara
met Micheline Presle, Gérard Philipe en Henri Gaultier

Tijdens de Eerste Wereldoorlog wordt de student Francois verliefd op de jonge Marthe. Zij is echter verloofd met Jacques, een soldaat aan het front. Ondanks aandringen van Francois scheiden hun wegen en Marthe trouwt met Jacques. Als ze elkaar in 1918 echter terugzien blijken hun wederzijdse gevoelens sterker dan ooit. Op de ontmoetingsplekjes van weleer worden ze opnieuw verliefd. Marthe begint een buitenechtelijke relatie die zal uitmonden in een tragedie.

zoeken in:
Vergeten klassieker die staat voor alles waar de Franse cinema voor stond tot de nouvelle vague doorbrak.Dat is ook de reden waarom deze film vergeten is:er werd de banvloek over uitgesproken en de regisseur trok zich verbitterd terug.
Le diable staat dus voor de clarté Française:heldere psychologische analyse,veel retoriek en dialogen,veel aandacht voor decors,aankleding en milieu.
Hij houdt zich misschien wat te strak aan het boek,dat vlak na WO1 een schandaalsucces was.Dat werd de film ook,al deed Autant-Lara zijn best er nog wat moraal in te brengen door het verdriet van de gelieven te laten contrasteren met de algehele feestvreugde na 11-11-18.
En ja,ook deze film over la grande guerre is niet compleet zonder the Tipperary song !

avatar van Mac Hammer Fan
Ik lees met veel interesse jouw recensies pippo il buffone! Een pluim voor jou, man!
Jammer dat je geen stemmen uitbrengt.

3,5
Film uit de veertiger jaren met twee sterren van het witte doek : Gérard Philipe, die op erg jonge leeftijd overleed, en Micheline Presle, nog steeds onder ons.
"Volwassenen, streng voorbehoud" of nog veel strenger, klonk de keuring voor dit, voor zijn tijd, erg suggestief passioneel drama. Melodramatisch eigenlijk nu.
Klassieke werk waarvan de titel nog steeds gebruikt als omschrijving van iemand die door iets bezeten is.
Pessimistisch ook, ondanks de vele romantische momenten, doorspect met aanverwante dialogen en disputen, die eigenlijk toch wel de film overladen en zelfs een beetje gaan vervelen.
Het contrast tussen de begrafenis en de bevrijdingsroes uit de openingsscène (ook in het slot aanwezig) verraadt voor een stuk de afloop van het trieste verhaal.
Blij het gezien te hebben maar denderend was het niet.
Jacques Tati gezien ?

Gast
geplaatst: vandaag om 13:58 uur

geplaatst: vandaag om 13:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.