Mizu no Onna (2002)

Tijdens de aftiteling moest ik denken aan een videocollage die ik ooit eerder gezien had in een of ander museum. Enerzijds van het videoscherm was er een man die langzaam naar de voorgrond liep om vervolgens langzaam in vlammen op te gaan. Aan de andere kant was diezelfde man die hetzelfde deed, maar nu verdween in een waas van water. Hoe vervelend misschien ook, de elementen blijven een onuitputtelijke bron vormen voor metaforische uitingen. Zo ook in Woman of Water.

Verder dan dit gegeven reikt de film eigenlijk ook niet en het geheel is dan ook meer gefocused op poetische beelden en mysterieuze, weinig zeggende personages. En wanneer ze spreken is dit met ongrijpbare dialogen, die het licht surrealistische tintje benadrukken. De opzet is redelijk zoals we onderhand wel gewend zijn in Japanse films; trage shots, waarbij genoeg tijd genomen wordt om de visuele schoonheid tot je te nemen met fraaie, in dit geval vooral blauwe, kleurfilters. Er gebeurt weinig, maar fascinerend en boeiend blijft het altijd. Vooral een film die me niets nieuws wist te brengen, maar waar ik af en toe wel behoefte aan heb ter afleiding. En daar voldeed de film verder prima in.

Normaliter een film die een 3 zou krijgen vanwege het ietwat karige plot, maar nu ik emotioneel de laatste tijd wat instabieler ben en deze film me waarschijnlijk daarom wel onderhuids wist te raken, een halfje meer.

Heel origineel is het misschien niet, typisch Japans ...

maar nog maar weinig zo mooi uitgevoerd denk ik. Net dat kleine, surrealistisch tintje geven die lange, sluimerende shots en mooie blauwtinten wat extras.

Jammer genoeg de film niet in ideale omstandigheden kunnen kijken. Ik mis nog wat gordijnen hier, en aangezien mijn scherm mijn hele kamer lustig reflecteerd zijn donkere films vaak wat lastig om volgen, zeker als soms de zon nog even komt piepen.

Maar afgezien daarvan, weinig tot geen kritiek op deze film. Ziet er allemaal prachtig uit, uitermate sfeervol met af en toe een paar leuke stijltrucjes en een subtiele maar erg mooi score. Verder typisch enigmatische personages, je moet er van houden en dat doe ik absoluut. Rol van Asano maar ook van Yutaka zijn geweldig.

Film waar je even voor moet gaan zitten, en gewoon over je heen moet laten spoelen. Super aanrader voor de fans van Japanse dramas. Ik hou het nog even (te) voorzichtig bij 4*, tot ik de film in iets betere omstandigheden kan zien, maar dit is ongetwijfeld een pareltje.

Prachtige film waarin fantastisch geacteerd wordt. Voelde af en toe een klein beetje aan als Ritual.

4*

De film deed qua sereniteit wel wat denken aan Kim Ki-Duks' films (Seom & Spring, summer, etc.), alleen weet Ki-Duk die films heel interessant te houden door er wat extra ingrediënten aan toe te voegen. Deze film bleef een beetje hangen in mooi artsy-fartsy gedoe, zonder echt te boeien. Uiteindelijk blijven dan wat mooie shots over, maar het zijn slechts rimpels in een lieflijk, onverstoorbaar beekje. Daar waar Ki-Duks' films zich ten minste nog op een meer afspelen.

Begint onderhand wel een beetje saai te worden dat elk Aziatisch drama vergeleken moet worden met Ki-duk. Fijn dat die vent de waardering krijgt die hij verdient, maar hij is echt niet de stichter of het enige hoogtepunt van het genre, waar alle andere films tegen afgewogen moeten worden. Vind het maar een loze vergelijking.

Inderdaad Snap het niet helemaal. Net als elke Amerikaan met Spielberg te vergelijken. Aziatische films spreken nu eenmaal vaak met minder woorden.

Ik spreek slechts over de sereniteit, al het andere vergelijk ik niet. En het komt door het gebruik van water en rustige muziek. Tevens vond ik dit niet echt een drama, meer een storm in een glas water

Vandaag maar eens herzien in goeie omstandigheden.

Zoals verwacht gooi ik er hier gewoon een dikke halve ster bij. Echt een prachtfilm. Visueel enkele geniale hoogstandjes, de score is heerlijk subtiel maar vaak ook herkenbaar, en het acteerduo doet het geweldig.

Film boeit zeker wel de gehele speeltijd, al moet je het niet altijd in het verhaaltje zoeken. Meer in de beelden en de personages zelf, die echt genoeg te vertellen hebben, al spreken ze het dan misschien niet altijd uit.

De vergelijking met Ki-duk, zelfs al gaat het maar over sereniteit, blijf ik een losse flodder vinden. Zijn naam hoort hier gewoon helemaal niet thuis. Hoewel Mizu no Onna veel elementen van de hedendaagdse Japanse dramas draagt, blijft het een unieke film, die qua sfeer en uitstraling met weinig te vergelijken valt. Dikke 4.5*, en die DVD die komt er nog wel.

Wat een prachtig geschoten film. Mooie kleurfilters, aangevuld met een geweldig gevoel voor compositie. Er zitten echt ge-wel-dige shots in de film, waar al vrij vroeg in de film de aftrap voor wordt gegeven met het shot van de natte dakpannen. Daarna volgen er nog genoeg prachtig gefabriceerde shots en scène's, waarvan het schilderen van Mt Fuji en de nachtelijke droomscène mijn favorieten zijn.

Samen met Reconstruction bevat Mizu no Onna de mooiste sexscène ooit en dat is ook wat waard . En inderdaad, geen vergelijkingen aub met Ki-Duk, die doet niet mee hier... Sugimori, Asano en Ua wel, en hoe!

Speelt Asano trouwens weleens in een slechte film? Dikke 4,5* ook van mijn kant, waar het net niet de volle score haalt omdat het drama misschien nog een tikkeltje aangrijpender had mogen zijn. Maar misschien valt dat laatste ook wel weg na een tweede kijkbeurt. Dat die er komt staat buiten kijf.

Waar/hoe zag je 'm?

DVD gehaald via eBay voor een paar $. Daarna in mijn DVD-speler gedaan en op mijn gloedjenieuwe strakke platte Samsung tv afgespeeld!

Uhm.... GENIAAL.

Mizu no Onna is een uiterst sfeervolle, ingetogen en meditatieve film die zich vooral richt op een soort onderbewust gevoel. Het verhaal dat verteld wordt is op papier niet groot, maar toch verteld hij wat mij betreft over alles, over frustraties, verlies, verdriet, geluk. En dan die muziek.. En die beelden. Eén van de mooiste shots ooit, wanneer UA in een gewaad op de veranda zit en haar silhouet wordt verraden door druppels water die ritmisch op haar schouders vallen.

Vooral het eerste deel voelt als een meditatie, verschillende keren vergat ik de wereld om me heen en hoorde ik alleen maar de constante stroom regen, en zag ik de prachtige donkerblauwe beelden, die nu op mijn netvlies gebrand staan. Doorheen de film wordt er ook gelonkt met het boeddhisme; van kleine boedhabeeldjes en afbeeldingen tot suggesties in de muziek. Prachtig, prachtig.

Water speelt een belangrijke en een prachtige rol in de film. Waar dopke het hierboven over heeft kan wellicht een werk van Bill Viola zijn, het komt mij in ieder geval bekend voor. En water en vuur zijn inderdaad bijna onuitputtelijke metaforische bronnen, maar zijn zelden zo mooi gebruikt als hier. Die scène waar in traditionele zang een uitleg over de badhuizen wordt gegeven , of hoe er door de camera in het vuur gestaard wordt.

Uitzonderlijk mooie film, die dicht tegen de 5* aanzweeft. Ben blij dat ik er nu wel doorheen kwam, heb hem zo’n jaar of 2 geleden ook al een keer of twee aangezet, maar toen telkens in een (hele fijn) slaap beland. Wel eentje om met een fitte geest te kijken, of je moet gewoon heerlijk willen slapen, dan is hij vooral na twaalf uur ’s nachts aan te bevelen.

Dan nog even een kleine sneer naar Midnight Eye die schreven dat UA niet acteren kan: echt wel. Geweldige zangeres en haar rol hier is overtuigend.

Haha, ongelooflijk; deze film wilde ik juist vanavond gaan kijken

Heb hier hele hoge verwachtingen van. De eerste paar minuten heb ik vanochtend al gekeken en ik was meteen opgeslokt.

Lees even die één naar laatste alinea he Ik zei een paar jaar geleden ook; "deze film wilde ik juist vanavond gaan kijken."

Perfectie.

Wat een ervaring, wat een beelden en wat een film! Cinema zoals het zou moeten zijn.

Meegevoerd en ondergedompeld in pracht. Een recensie heeft geen zin; woorden schieten te kort. Alle verwachtingen ingelost, wat een spel van muziek en beelden. Een film waarin vele scenes zover boven alles uitsteken dat ik het gewoon niet kon geloven. Met open mond en snel kloppend hart dit meesterwerk gekeken, gevoeld en beleefd. Een hele ruime 5* en heel dik in de top10.

Is deze nog ergens te koop, (liefst nieuw) met ned/eng. ondertiteling?

Bij yesasia, voor iets over dertig euro. Prijzig, maar het waard. Tenminste, als je mij moet geloven Ik heb hem wel eerst van het net gehaald, maar ik ga hem zeker bestellen. Wat een Film!

Bedankt, zal eens kijken. De laatste tijd al veels te veel besteld.

Het vuur verwarmt het water. Het water dooft het vuur....

Al vele malen herkeken en hij wordt er enkel sterker door! De film kabbelt zo heerlijk voort zonder veel te verhalen en alles te laten gebeuren. Visuele perfectie wordt hier bereikt, uniek en van ongekende schoonheid.

De eerste twintig minuten zijn fenomenaal, als een hypnotiseur weet Sugimori je direct onder te dompelen en mee te nemen naar een wereld vol van dromerige beelden. De cinematografie, editing en al het andere wat je kan bedenken zijn perfect. De blauwe gloed die je huiskamer en ogen binnen treedt en het versterkte geluid van regen en waterdruppels creëren een sfeer en gevoel van (ik kan het niet anders zeggen).

De vertelling is minimaal, de beelden (en slechts alleen de beelden!) doen dit voor je. Op subtiele wijze en vol van details komt er een verhaal op je af welke je voor het grootste gedeelte zelf moet uitvogelen. De symboliek van bijvoorbeeld de wegvliegende paraplu en de spartelende vissen die het verlies van Ryo's vader en verloofde ondersteunen is magnifiek.

Te veel prachtige scenes om hier allemaal neer te pennen, de film kent namelijk niet anders. Ik pik er toch eventjes eentje uit om de uniekheid van deze film te bewijzen. De seksscène, in werkelijk elke film (op Reconstruction na) zo standaard, is hier van zulke poëtische pracht die elke andere banaal doet lijken. Onder andere hierdoor weet Mizu no Onna een level van cinema te bereiken die zeer, zeer zeldzaam is.

Ergens doet het pijn dit op te schrijven. De film moet je dromen, voelen en geloven. Woorden schieten nog steeds te kort, maar dit moet een mens gewoon hebben gezien voordat hij sterft .

Een nummer één notering blijft nog even uit, eerst Reconstruction herzien.

Wat te denken van Gemini.

Moet deze film nodig eens zien, maarja dat kan ik ook nog bij zo'n 50 andere schrijven.

Noem eens....dit zijn de enigste 3 films waarin ik de seks-scene (echt) mooi vond.

Ik zeg niet dat jij de scenes in andere films ook mooi zult vinden, maar dat dit de enige films zijn met sexscenes die niet standaard zijn is natuurlijk grote onzin.

Even uit m'n hoofd:

http://www.moviemeter.nl/film/1526

http://www.moviemeter.nl/film/1457

http://www.moviemeter.nl/film/1949

en nog een hoop anderen.

De uitspraak van NKyou is gewoon een persoonlijke mening dus is het redelijk onzin om die als algemeenheid te nemen.

Gezever verwijderd.

Prachtig!

Zoals de poster hierboven straalt deze hele film een soort meditatieve rust uit. Zat voor het grootste gedeelte dan ook in een soort van roes of droom. Iets waar meer mensen over kunnen meepraten. Qua cinematografie op momenten adembenemend mooi. De seksscene, de dood van Asano, ondersteboven waterscenes, stuk voor stuk parels.

De soundtrack vond ik op bepaalde momenten iets te aanwezig, meer ambient had beter gewerkt. Maar het was nergens slecht en op gepaste momenten ook gewoon mooi. Belichting was oke evenals de editing. Asano is zoals altijd grandioos maar ook de rest van de cast is sterk. Een film die je over je heen moet laten komen, niet nadenken, gewoon voelen en zo zie ik het graag.

4.5*

Waar kopen jullie dit soort films??

Ik zoek en zoek, maar kan nergens verkoopplekken vinden. :s

Althans niet in Nederland

Bij internetshops zoals yesasia

Duur, maar dat zijn Japanse DVDs altijd. Met wat geluk is de film ook in Hong Kong of Korea uitgekomen, die versies zijn dan vaak heel wat goedkoper.

Silverscreen in Amsterdam (Haarlemmerstraat) heeft ook veel Japanse en Aziatische films in het algemeen in bezit. Prijzen variëren veelal tussen de 15 en 20 euro.

Ik las net de plot/omschrijving.

WAT??!!

Appels, peren, planeten en voeten? Zo iets staat er dus.