Class of Nuke 'em High Part II: Subhumanoid Meltdown (1991)

Troma-film met vaart en net zo leuk als het eerste deel.
Sterker nog: wat mij betreft zijn de twee "Class of Nuke 'em High"-delen nog leuker dan hun grootste succes "The Toxic Avenger".
Een reuze-eekhoorn, smeltende humanoids, bizarre experimenten, bikini-girls en een High School gecombineerd met een kerncentrale.
Oh ja en Toxie komt ook nog even de set opgewandeld.

Nooit verwacht dat ik het ooit zou zeggen, maar tegenover dit vervolg lijkt het origineel subtiel. Ze hebben hier echt een overdreven festijn van rare effecten, krankzinnige personages en lompe grappen van gemaakt. Tot op het irritante af. Het helpt bepaald niet mee dat alles ingesproken lijkt te zijn met bloedirritante helium-stemmetjes en dat er te kinderachtige geluidseffectjes gebruikt worden. Ook de soundtrack wordt na verloop van tijd wel erg monotoon. Toch heeft het zo zijn charme dat de troma-vibe er ook hier vanaf druipt in zijn extreme slechtheid, want ook hier voelt het alsof deze algehele aanslag op de zintuigen met liefde voor de cinema is gedaan.

Ik heb me toch wel weer aardig kunnen vermaken met deze Troma.

Neemt de meest gestoorde combinatie aan personages bij elkaar (van een zwaarlijvige biker tot een bebaarde scientist met de hoogste stem ever) en je hebt een fijn gezelschap bij elkaar voor deze film.

De (make-up)effects zien er nog behoorlijk goed uit en de knotsgekke situaties en twists zorgen voor veel plat vermaak. Daarnaast lijkt men hier een poging te hebben gedaan naar een wereldrecord voor meest schaarsgeklede onscreen vrouwen in 1 film. Tjah, Troma, het blijft zó slecht dat het weer leuk word. Niet zo goed als de eerste, maar nog steeds wel erg vermakelijke pulp.

Vermoeiend vervolg op vermoeiend bronmateriaal, een wereld die bovendien ook niet echt uitnodigt om een sequel op te maken. Waarbij het eerste hoofdstuk echter nog kon profiteren van het maffe concept en de eigenzinnige aankleding, is dat effect met dit tweede deel volledig voorbij. Het acteerwerk is nog altijd bijzonder slecht, veel highschool zit er ondertussen niet meer in en het nogal oninteressante basisidee wordt eindeloos lang uitgesponnen. Heel af en toe presenteert regisseursduo Eric Louzil en Donald G. Jackson gelukkig een grappig moment en gebruiken ze praktische effecten om de horror mee vorm te geven. Dat levert een aantal verdienstelijke momenten op, maar dit zijn er te weinig om dit zielloze, oeverloos saaie project mee omhoog te krikken.

Waar de eerste film heerlijk absurd was en veel entertainment wist te bieden, is dit vervolg toch heel wat minder. Niet dat deze film absurd is want als kijker weet je geen raad wat allemaal op je af komt. Maar een verhaallijn zit er gewoon niet in en er passeren te veel over the top scènes die soms je doen glimlachen. Maar de meeste scènes zijn erg flauw en het tempo ligt vrij hoog. Je krijgt heel wat te zien op gebied van bizarre personages/rare identiteiten/misvormende experimentele levensvormen/naakte dames, maar het gaat vaak zo vlug dat je dit niet allemaal kan opnemen. De meeste personages zijn ook irritant zoals het hoofdpersonage, de kale directeur met zijn piepstemmetje en wat te zeggen van de die zeer gezette motorrocker. Daarnaast zijn ook de meeste vervormde experimentele identiteiten gewoon belachelijk. Maar ja, dat is ook wel de bedoeling. Heel wat vrouwelijk naakt, maar vaak in een strak tempo gefilmd en ook niet zo bijzonder gezien de vele dames die passeren. Uiteraard zijn er wel sexy dames aanwezig, maar helaas vaak te kort gefilmd. Leesa Rowland als Victoria, die de sexy vriendin van het hoofdpersonage speelt, is wel vaak in beeld. Lisa Gaye als professor Holt is ook een mooie verschijning, maar naakt zie je ze niet. De film heeft mij niet verveeld, maar een voldoende kan ik hier niet voor geven. 4/10