Hector (1987)

gisteren gezien in het kader van 'vlaamse meesterwerken'...meesterlijk vond ik hem zeker niet maar vermakelijk was ie zeker.

verhaaltje is standard, beeldkwaliteit leek uit de jaren 40' te komen, hoewel ze in die tijd toch nog beter konden dan dit hier en camerawerk was ook maar gewoontjes.

acteerwerk was verrassend goed van iedereen zo een beetje, maar Urbanus steelt hier echt de show...

niemand ka zo goed als hem de naieve, debiele jongen spelen.

tijdens enkele scènes lag ik echt in een deuk

af en toe kan onderbroekenlol ook geen kwaad hoor

muziek is erg afwisselend : soms erg lelijk jaren 80' cheesemuziek en soms erg mooie.

nogal veel onlogische momenten maar dat neem ik de film nelemaal niet kwalijk want de bedoeling van de film was vooral om ons te laten lachen en daar is hij zeker in gelukt met af en toe wat dramatische momenten.

door het goed spel en de leuke scènes met Urbanus een 3

toch een beetje ondergewardeerd hier...

Houden jullie dan maar Bassie en Adriaan. Als ik moet kiezen gaat m'n keuze resoluut naar Urbanus. Deze film is een typische Urbanusfilm die prachtig geregisseerd is door de Belgische Steven Spielberg: Stijn Conincx. Een film die ik al verschillende keren heb gezien en die nog steeds niet gaat vervelen. Vooral omdat de humor en de drama zowat op het zelfde niveau liggen en de film in een gezond evenwicht houden. Niet te zwaar en anderzijds ook niet te plat van humor. En (vooral in de vroegere shows) is toch maar gebleken dat Urbanus qua humor eenzaam aan de top staat in België. Toegegeven met een leuke groep er net onder, maar Urbanus is gewoon de beste.

Onschuldige, goedlachse ontspanning. Waarom niet ?

Slechts goed te trekken door de fans van Urbanus. Verder blijft er weinig te lachen over in deze ietwat saaie komedie. Gemiddeld.

Urbanus was enorm populair in de jaren tachtig. En ik kan me nog goed herinneren dat ik hem toen best grappig vond. Evenals deze film. Ook nu, na al die jaren is de film nog steeds best grappig. Het verhaal loopt ook best lekker. Hoewel het niet allemaal erg hoogstaand is en inmiddels ook behoorlijk gedateerd. Het is waarschijnlijk vooral de nostalgie die de film voor mij nog steeds aangenaam maakt.

Als klein gastje voor het eerst in de bios gezien. Urbanus en zijn onnozeliteiten waren toen de enige reden dat ik die film wilde gaan kijken. Enkele scènes zijn nadien ook favoriete lijnen geworden in mijn vriendengroep: "en dichter en dichter en dichter..." en "Nog choco!". Het verhaaltje is eigenlijk nog wel best leuk, zoals de vorige poster al zei: een lach en een traan. Van iemand die niet zo van Vlaamse films houdt, vind ik dit toch wel een hele leuke.

Leuk wegkijkfilmpje met een behoorlijke Urbanus, maar helaas ook niet meer dan dat. 3*

Nooit echt een superfan geweest van Urbanus, maar dit vind ik sowieso zijn beste film. Urbanus heeft in mijn ogen een wat verouderd humorrepertoire dat te veel leunt op flauwe onderbroekenhumor al raakte hij af en toe ook wel een maatschappelijk probleem aan (bont bvb). Uiteraard moet je alles in zijn tijdsgeest zien, maar bij mij sloeg het nooit helemaal aan: zijn films noch zijn performances noch zijn strips. Wel heb ik enorm veel respect voor hem voor wat hij bereikt heeft als artiest en ben ik nog steeds erg verbaasd hoe populair hij wel niet was en nog steeds is.

Hector doet me wat denken aan het latere Allez Eddy, eveneens een Vlaamse film. Inhoudelijk niet te vergelijken, maar de setting met het wielrennen raakt de ziel van wielerminnend Vlaanderen. Ondanks de duidelijk komische insteek van de film is het dramagehalte ook aanwezig met de moeilijke jeugd van Hector in weeshuizen. Coninx vond hier overigens de juiste balans in de film. En er zit wel meer goed in de film: Urbanus zelf natuurlijk, maar ook de andere collega's en zelfs het plot is meer dan behoorlijk. Zeker nog eens het bekijken waard!

Nog choco!

Ik ben me de laatste jaren meer en meer aan het interesseren in de Vlaamse film en dan kun je niet om de "heilige Drievuldigheid" die Urbanus tussen 1987 en 1993 maakte: Hector, Koko Flanel en De Zevende Hemel. Toegegeven, die laatste wordt vandaag de dag gezien als een grote flop maar de de eerste twee films staan vandaag de dag nog steeds op nummer 2 en 3 van de meest bezochte Vlaamse films aller tijden. Het zijn bovendien ook films die in het collectief geheugen gegrift zijn en ik wou wel eens zien wat ik er na al die jaren nog van vond. Beginnen bij het begin natuurlijk en dat is Hector.

Nadat Stijn Coninckx het klappen van de zweep had geleerd op onder andere de sets van Zaman, Wildschut en De Leeuw van Vlaanderen besloot hij om samen met Urbanus zijn eerste langspeelfilm op poten te zetten. Ik leg vooral de nadruk op 'samen met Urbanus' want een aantal moppen komen uit eerder werk van de komiek en worden hier in een nieuw jasje gestoken. Is dat erg? Neen en toch kwam ik precies nooit echt in de sfeer van de film. Een aantal leuke ideeën en vooral het chaotische toneelstuk kon me wel bekoren, maar verder is het een film die precies wat naar zijn identiteit moet zoeken. Coninckx kiest er ook voor om de film hier en daar te doorspekken met flink wat drama (onder andere Achiel die opeens overlijdt) en dat is een mix die niet altijd even goed tot zijn recht komt. Naar mijn herinnering is Koko Flanel een meer volbloed komedie en werkt dat gewoon beter met de bebaarde komiek. Verder wel een film die heerlijk Vlaams aanvoelt. Zo'n typische kermiskoers op het platteland.. Vlaamser als dit ga je ze niet vinden volgens mij.

En dan blijft het vreemd aanvoelen dat er opeens een Nederlandse actrice opduikt. Op zich een begrijpelijke zet aangezien het Stichting Produktiefonds voor Nederlandse Films nog een centje heeft bijgedragen, maar het duurt even vooraleer ik aan Sylvia Millecam kon wennen. Gelukkig beschikt ze wel over een goede chemie met Frank Aendenboom en Herbert Flack waardoor er op dat gebied nog wel wat te beleven valt. Urbanus gaat natuurlijk met de meeste aandacht lopen (en iedereen die ooit iets van hem heeft gezien weet wat hij/zij kan verwachten), maar sowieso wel een fijne cast qua bijrollen. Zo heeft de veel te vroeg overleden Marc Van Eeghem heeft nog een fijn momentje op de rollen waarbij hij de halve bakkerij sloopt. Persoonlijke favoriet Josse De Pauw heeft ook nog een veredelde cameo en Ann Petersen was zo'n actrice die met een paar zinnen meteen de toon wist te zetten. Hier als Zuster Abdis, ze kon alles.

Naar mijn herinnering is Koko Flanel beter, maar ik had hier eerlijk gezegd toch een lichte verhoging qua score verwacht. Hector heeft een degelijke cast maar het verhaal geraakt precies maar niet vooruit en het is pas naar het einde toe dat de film wat in een stroomversnelling geraakt en tegen dan is het al wel te laat. Vooral door het trio Urbanus/Flack/Millecam als ik eerlijk ben, er hadden meer van zo'n scènes moeten tussen zitten.

3*

Leuke film. De humor staat echt op punt en het is dus geregeld goed lachen geblazen. Het verhaal vond ik origineel met zowel humor als drama. Ik denk dat ik de film al wel eens eerder zag maar dat is niet erg want het is een film om eens in de zoveel jaren eens opnieuw te bekijken. Als ik één minpunt mag noemen dan is het de dood van Achiel. Oké, de dokter kwam wel langs om hem wat pilletjes voor te schrijven maar dat hij op die wijze sterft, is té toevallig. De vindingrijkheid van Hector is ook geweldig om te zien. Zot of geniaal? Verder een heel aangename Vlaamse film voor mensen die even niet willen nadenken en willen lachen.

Goeie film over een volwassen man die nog altijd in een weeshuis woont totdat zijn tante hem komt ophalen. Het verhaaltje zelf stelt niet al te veel voor, maar de film bevat genoeg leuke en grappige scenes. Urbanus is uitstekend op zijn plaats hier als de ietwat infantiele Hector (en bovendien is zijn Vlaamse tongval altijd wel leuk).

Deze film heb ik vroeger behoorlijk vaak gezien.

Slechte Urbanusfilm met flauwe moppen en een stom script.

Als je dan toch een Urbanusfilm wilt kijken is Kok Flanel toch van een iets betere kwaliteit, zowel van verhaal als van humor.

Gisteravond dan maar eens aan de Urbanus want dat was volgens collega's zo hilarisch. Nu had ik al eens het nodige gezien maar het moet gezegd dat ik er als kind/tiener al niet echt van overtuigd was en dat gevoel werd met Hector nogmaals bevestigd.

Het verhaal mag duidelijk zijn rond de bakkerij, de amateur wielrennerij, en andere belangen die spelen waarop Hector in beeld komt als hulp op verschillende fronten. En tja, een volwassen man in een weeshuis die nooit is opgehaald en daar de rest van de 'inwoners' hun speelgoed afhandig maakt, het moet je humor maar zijn. En zo vervolgt de film zich met Hector in de bakkerij waar er enkele momenten voorbij komen die best wel leuk zijn maar de toon toch vooral een koddig soort absurdisme cq slapstick betreft die mij te flauw is. De daar nog zeer appetijtelijk ogende Sylvia Millecamp en de altijd heerlijk arrogante Herbert Flack brengen er niet veel verandering in hoewel ik blijf hopen op verbetering.

Dat had ik halverwege wel zo ongeveer opgegeven maar het gebouwde apparaat, de rollen, is best wel sterk en kunstig met uitleg en bakkers apparatuur erin verweven. Bedenk het maar eens. En het moet gezegd dat er vanaf daar toch wel enige verbetering in het geheel zit met de scène waar Hector luidkeels al werkend in de bakkerij met Ella oefent terwijl Jos op de fiets zit ook best wel goed is. Jammer is dan weer dat stomme gepiel met dat viooltje en het feit dat het verhaal eigenlijk erg weinig voorstelt, dan zou ik nog bijna vergeten dat de wijze hoe ze de plaatselijke rijwielhandel een racefiets aftroggelen wel weer sterk is.

En zo eindigt de film met het gevecht tussen Hector en Gregoire die bijna symbolisch gezien kan worden voor de hele film, namelijk met leuke momenten en minder goede momenten, met geslaagd grappen en flauwe grappen. Heel slecht is Hector eigenlijk niet en het is dankzij een aantal goed geslaagde momenten dat ik geen dikke onvoldoende geef, maar een voldoende zit er toch echt niet in omdat het geheel voor mij toch regelmatig erg flauw en gedateerde aanvoelt.

Urbanus' humor stamt al vanuit de 70's, deze film is een vermakelijke opeenstapeling van deze humor. De racelijkauto met injectieturbo...en Nog choco... Lekker ontspannen kijken met een glimlach.