Usugeshô (1985)

Fascinerende en broeierige film met ijzersterke non-lineare narratie en fraaie rol van Ken Ogata. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal.

Als de voortekenen en -aankondigingen niet bedriegen verschijnt deze Gosha film ook nog dit jaar bij FilmFreak/Koinobori. Aangezien hier de Panorama hoes prijkt op de site, zal dat ook wel een 1-op-1 transfer worden zoals ook met Three Outlaw Samurai gebeurde. Zo wordt dit goede nieuws gelijk teniet gedaan met een domper(tje). Zie ook Heat Wave

Met Usugesho laat Hideo Gosha nog eens zien wat hij kan. Sober doch mooi en sfeervol geschoten met een zeer sterke vertelstructuur en een uitstekende Ken Ogata. Door de structuur en de personage is het gelijk vanaf het begin boeiend. Met fijne 'melancholische' muziek dat, hoewel meerdere keren herhaald, nooit aan kracht inboet. Interessant, spannend en intrigerend van begin tot eind.

Teleurstellende film van Hideo Gosha, een man die me nochtans gecharmeerd heeft met zijn debuutfilm Three Outlaw Samurai. Hoe dan ook wil ik zeker nog enkele van zijn samoeraifilms zien (Sword of the Best voorop), maar met deze film levert hij wat mij betreft geen mooi visitekaartje af.
Ik meen ook te kunnen afleiden uit de karige "to the point"-informatie (in vergelijking met andere films op hetzelfde label) in het begeleidend FilmFreak/Koinobori-boekje dat deze film nu niet bepaald de meest interessante film binnen de Japanse filmgeschiedenis is.

Usugesho's verhaal is me te mager. Moordenaar slaat op de vlucht voor de politie en tussen het moment waarop de achtervolging begint en hij gevat wordt worden de ontmoetingen en belevenissen te lang gerekt zonder dat er veel plaats is voor betrokkenheid en emotie. Helaas zorgt de visuele stijl er niet voor dat dit narratieve euvel verholpen wordt, want de filmtaal is erg sober en droog. Weinig kleur, veel statische shots, weinig visuele bravoure. Alles bij elkaar opgeteld is Usugesho geen fantastische film, die vooral kracht ontbeert en bij momenten ook dreigt te slepen. Jammer.


2,5*

Thriller volgens een beproefd recept van regisseur Hideo Gosha: misdaad en mooie vrouwen. Door een beetje te goochelen met de chronologie krijgt de film weliswaar een extra dimensie, maar of ie daar nou beter van wordt waag ik betwijfelen. Het is hoe dan ook een degelijk verhaal, dat overigens best wat nog spannender had mogen zijn. Niettemin een onderhoudende film.

Dit is wat mij betreft niet bedoeld als een spannende film. Losjes gebaseerd op een waargebeurd verhaal en met Ken Ogota waardoor de vergelijking met Vengeance Is Mine op de loer ligt. Die is nog wel een paar categorieën beter. Waar deze flm vooral mee speelt is met je sympathie voor de hoofdpersoon . Dat is het doel van het gegoochel met de chronologie. In veel alledaagse scenes terwijl hij op de vlucht is en dan komt hij best aardig over, maar in de flashbacks zie je meer en meer dat de man heel naar en self-centered is en het zachte alledaagse een masker is. De film en ook de oude NL DVD zien er goed uit. Relatief laat in zijn carrière was Gosha dat nog niet verleerd.