Un Homme Est Mort (1972)

Ik hou van die misdaadfilms uit de seventies. Zowel in Frankrijk als in de VS zijn klassiekers ontstaan in die tijd. Maar als ik dit nou vergelijk met iets als The French connection (of Le cercle rouge) is het een beetje een slappe bedoening: alle stijlelementen zitten erin, maar het werkt niet, ook niet met een paar grote namen in de cast, waarvan de meesten weinig inbreng hebben.
Trintignant mompelt zich een beetje quasi-cool erdoorheen, en Scheider zegt helemaal niets, en schiet voor een professionele killer tamelijk beroerd . De korte actiescènes zijn matig, en het hoe en waarom wordt (te) lang geheim gehouden. Gezien alles, ondanks de mooie plaatjes, uiteindelijk toch wat ging slepen zat ik eigenlijk ook niet echt meer op het antwoord te wachten.
Nee, laat dit werk maar gewoon aan de Amerikanen zelf over (toen, ondertussen ook niet meer).

Veel actie en geweld in deze misdaad/actiefilm. Het minste dat je kan zeggen is dat het geen minuut stilvalt. Dit voorbeeld van "American filmmaking" door een Franse regisseur levert een op en top 70s film af. Wanneer Lucien een gangsterbaas vermoordt in L.A. voor geld om zijn gokschulden terug te betalen, wordt hij een target. Zijn reispas wordt ontvreemd en hij krijgt een hitmen achter zich aan, ijzig gespeeld door Roy Scheider. Hij krijgt ook hulp van Nancy, een contact van zijn opdrachtgever. Maar Lucien krijgt de indruk dat er een reukje aan de hele zaak hangt en dan mag je je aan een twist verwachten. Heb me geen moment verveeld en het ontbreekt niet aan spannende scènes. Je verwacht misschien eerder Charles Bronson dan Trintignant in zo'n film en Frankenheimer in de regiestoel, maar Deray klaart de klus ook wel. Enige bemerking is misschien dat het net te lang doorgaat. Een ontdekking.