Er Ist Wieder Da (2015)

Grappige, verrassend effectieve verfilming van het gelijknamige boek van Timur Vermes. De gimmick is wellicht iets te eenzijdig uitgewerkt en de film gaat te lang door, maar Oliver Masucci is fascinerend in de tegelijkertijd komische en verontrustende hoofdrol en de film heeft zeker zinnige dingen te melden.

Hierboven al een paar keer genoemd, dat de maatschappij een spiegel word voorgehouden. Er zit heel veel in dit verhaal/deze film om over na te denken voor een ieder mijn zijn eigen opvattingen en bedenkingen over Hitler. Qua film vond ik het een hele goede film met een goede cast. Ik ben er zeker van overtuigd dat veel opnames echt op straat zijn gedaan zonder medeweten van de omstanders die er echt en realistisch op reageren, uiteraard is er ook het gewone acteur werk. Een film waar je met vrienden en familie over kan nadenken en kan discussiëren, stof tot nadenken.

Ik had me enorm verheugd op deze komedie, helaas is het me enorm tegengevallen. Ik had gehoopt op een hilarische film, het onderwerp leent zich er perfect voor, maar meer dan een enkele kleine glimlach zat er niet in. Ik snap dat dit voor Duitsland een enorm beladen onderwep is maar ik vond er niet veel aan. Deze film, half in documentaire stijl, is eerder maatschappijkritische satire dan humoristisch. Jammer... ik heb me er dan ook niet mee kunnen vermaken, de humor is gewoon niet leuk genoeg. Geen voldoende van mij

Had er veel van verwacht. Misschien wel daarom viel hij me wat tegen.

Hoe kijken de Duitsers op de dag van vandaag naar Hitler? Wel, vreemd genoeg lijken velen hem als een soort volksfiguur te zien, een individu dat in het collectief bewustzijn leeft, ten goede of ten slechte. Niet eens een taboe, gelukkig niet. Voor de één is hij een provocatie of een slechte grap, voor anderen is hij gewoon iets om mee te lachen en om niet ernstig te nemen. Er ist wieder da mengt fictie en mockumentary dooreen... de "verborgen camera" fragmenten (ik had er graag nog meer gezien) waren trouwens ook de leukste, zoals wanneer Hitler zijn was binnendraagt...

Dan is er vraag 2: zou Hitler in onze huidige maatschappij kunnen gedijen en opnieuw opkomen met zijn retoriek? Het antwoord in de film is duidelijk. Vreemdelingenhaat leeft duidelijk erg sterk in Duitsland en er zijn nog mensen die het liefst een figuur als Hitler terug zouden zien om het blazoen van Duitsland terug op te poetsen. Triest maar helaas verontrustend dat de geschiedenis zich zomaar zou kunnen herhalen...

De plotlijn rond de echte Hitler die als een acteur aanzien wordt en een media-hit wordt werkt dan weer goed in op de propagandamachine anno 2015, waarbij populariteit en oppervlakkigheid dicht bij elkaar liggen. De media zou nog beter geschikt zijn voor hem om populair te worden en te beïnvloeden. Leuke Hitler-satire dus, en een machtige prestatie van Masucci...

Goede, satirische film met een scherpe blik op wat er momenteel gaande is. Het kan niet anders dan dat het ''grappige" in de loop van de film plaats maakt voor een ongemakkelijke sfeer.

Aardige film waarin Adolf Hitler ontwaakt in het jaar 2014 en een hit op tv wordt. Documentaire-achtig in beeld gebracht. De reacties van de mensen en de politiek incorrecte humor van het eerste gedeelte is wel leuk, maar valt wel wat in herhaling, Het tweede gedeelte is een stuk scherper. Ondanks dat het wat korter had gekund, nog net 3.5 sterren.

Een waanzinnig onderwerp, met een aardige uitvoering. 'Er ist wieder da' was een film waar ik mij ontzettend op verheugde, maar die toch een klein beetje tegenviel.

Anders dan je van het thema zou verwachten zijn de grappen over het algemeen te braaf. Niet dat de film van mij één complete racistische grap moet zijn, maar toch. Het had best iets raker dan wel gevoeliger gemogen.

De momenten waarop 'Hitler' met 'het volk' praat en niet met de acteurs zijn verreweg het leukst. Mensen zijn verrast wanneer ze Hitler zien, maar gaan wel het gesprek met hem aan. Grappig (en misschien ook wel een beetje eng) is dat sommige mensen erkennen dat hij gelijk heeft.

Al met al genoeg aardige momenten en best vermakelijk. Maar toch, er ontbrak iets om deze film een absolute topper te laten worden. Misschien dat het kwam omdat er voor teveel aparte sub-onderwerpen aan bod kwamen. Wellicht was het beter geweest om een soort documentaire achtige film te maken, waarin Hitler uitsluitend door Duitsland trok. Het hele verhaal er omheen voegde weinig toe en kwam nooit echt van de grond.

Desalniettemin twee prima uurtjes kijkplezier gehad: 3,5*

Het eerste deel van deze aardige film is zeer geslaagd als komedie. We zien dhr. Hitler op een roadtrip door het huidige Duitsland. Erg leuk. Satire op z'n best, maar ook met hilarische momenten. De woordgrappen en de verwijzingen naar het verleden zijn scherp. Ja leuk.

Je zou de eerste helft van de film kunnen zien als een soort aanklacht tegen de atmosfeer van gelatenheid die in deze tegenwoordige tijd bij het gros van de bevolking heerst. Als een aanklacht tegen het passieve gedrag en het gebrek aan vechtlust. Een aanklacht tegen het gebrek aan moraliteit en het gebrek aan een bepaald cultureel bewustzijn. Dat zou allemaal kunnen.

Je kunt de film ook gewoon zien als pretentieloze comedy. Gewoon lekker kijken zonder de druk van een achterliggende boodschap. En dat is ook best leuk. Hitler is gewoon Hitler. Hij bombardeert en shockeert een ieder met Nazipropaganda. Gewoon pretentieloze humor. Zeer geslaagd.

De kijker heeft een keus.

In de tweede helft verdwijnt die keus. De tweede helft is minder grappig en minder vrijblijvend. Het verhaaltje wordt serieuzer. Opeens is er een erg aanwezige toon van maatschappijkritiek. Een waarschuwend vingertje verschijnt. Het is minder grappig. De humor glijdt steeds meer weg en maakt plaats voor cynische ernst. De toon is serieuzer. De grappige naïviteit is verdwenen.

Als kijker heb je nu eigenlijk geen keuze meer in de manier van kijken. In de manier van filmbeleving. De regisseur dringt nu wel degelijk een waarschuwende boodschap op. En dat mag hoor, maar ik zie dan wel graag behoud van humor en minder bitterheid. Het toontje is opeens zo opgelegd moraliserend. Daar hou ik gewoon niet van.

Aan het einde zelfs nog even Wilders gezien. Dat zegt wel genoeg over de waarschuwende vinger die de film blijkbaar in de eerste plaats toch wil zijn. Het had voor mij niet gehoeven.

Trouwens, goeie rol van Kessler als Hitler. Ondanks de geringe gelijkenis, een zeer overtuigende voorstelling.

Misschien kun je de aftiteling nog eens goed bekijken!

Foutje, bedankt!

Goeie rol van Masucci als Hitler.

Eerst het boek gelezen, erg grappig. Film vind ik veel minder, vond het een rommelig geheel en de personages kwamen niet echt tot leven, op Oliver Masucci na. Duurde een half uur te lang. Maar het gegeven blijft erg goed, dat onze oosterburen een komedie maken over Adolf Hitler is op zich al geweldig.

SHitler.

Had louter positieve reacties gehoord van vrienden, collega's en bekenden. Kan me daar helaas niet bij aansluiten. Heb de film vooral ervaren als een bijelkaar geraapt zooitje (cq sketches) dat op zich niet heel vervelend was om te bekijken. Film deed me sterk denken aan Benidorm Bastards meets Sacha Cohen, alleen dan zonder Sacha Cohen en uiteraard ook zonder de Benidorm Bastards.

Mist focus en scherpte. In zijn geheel erg onevenwichtig. De humor vond ik veelal of te flauw of niet ver genoeg gaan. Sterke punten? Ja die zijn er ook, zelfs drie!

1) De poster. Grenst aan geniaal!

2) Michael Kessler. De man lijkt nauwelijks op Hitler maar speelt zijn rol zo met verve dat je bijna gaat geloven dat hij het toch echt wel is.

3) De aftiteling. Is geen grapje. Zoals de aftiteling was, zo had ik graag de hele film gezien: scherp, grappig, bewust en confronterend!

In meerdere disciplines onvoldoende gedoseerd. 4.5/10*

En voor ons was deze film een verademing omdat het hunoristisch was en met mogelijke tijdreizen het een enigzins waar gebeurd verhaal zou kunnen zijn. Prachtige film mensen!

En eerlijk; voordat we met kijken begonnen zei ik nog tegen de anderen dat Duitsers geen humor kennen, hier was humor een onderdeel van de film. Smaken verschillen, daarom gewoon gaan kijken!

De film probeert van alles: grappig zijn en waarschuwen voor de hernieuwde opkomst van extreem-rechts: het lukt allebei maar gedeeltelijk.

Ik heb me zeker vermaakt, ik denk dat je hem niet te serieus moet nemen ik zal deze film ook snel weer vergeten.

Wat wel 'grappig' was, dat toen Hitler die hond doodschoot iedereen gelijk van hem walgde maar continue discrimineren en racistische en generaliserende uitspraken doen maakten hem juist enkel populairder.

Dat was wel iets om even over na te denken.

Een man wordt wakker op een braakliggend stuk grond in Berlijn. Hij lijkt niet alleen op Hitler, maar hij zegt tegen iedereen die het horen wil dat hij Hitler is. Te beginnen bij een krantenkiosk.

Hij wordt ontdekt door tv makers en wordt opgevoerd in een show. Dat heeft consequenties en complicaties.

Maar het leidt bovenal naar humor en satire.

Ik kan me voorstellen dat het vooral in Duitsland een succes werd.

Je moet 'tussen de lijnen lezen'. Prima vondst van de auteur van het boek en goede omzetting naar uitstekende film!

Wie wil waarschuwen, moet zien dat hij (zij) gehoord wordt!! - Het zien waard!

Film is zoals het boek... zoals eerder gezegd... het eerst deel zeer grappig (Hitler die de nieuwe technologiën ontdekt, de confrontatie met de huidige bevolking en toestand,...) maar het tweede deel is heel wat minder grappig. De film volgt min of meer de verhaallijn van het boek. Het meest grappige (allé ja...) blijft voor mij wanneer de zogenaamde Hitler de mensen op straat aanspreekt en vragen stelt, confronteert,... de volksmennerij zoals dat in de jaren 30 van de vorige eeuw ook was...

Erg interessant uitgangspunt. Daardoor keek ik best uit naar de film. Maar helaas blijkt dit geen intelligent gemaakte maatschappijkritiek, integendeel zelfs. Voor een politieke film is het toontje opmerkelijk kinderachtig. Die Sawatzki is een ergerniswekkend typetje en met ook nog die kinderachtige romance erbij en tenenkrommende slapstickhumor (Hitler botst op een paaltje, Hitler krijgt pepperspray in zijn gezicht, Hitler wordt in zijn vinger gebeten door een hondje) lijkt het wel alsof je naar een kinderfilm loopt te kijken. In de tweede helft wordt de toon wat serieuzer, maar ook daarvoor was al duidelijk dat de film alles behalve subtiel is in zijn politieke boodschap, en de maatschappelijke kritiek voelt ook zo enorm voor de hand liggend. Nergens eens een slimme invalshoek of zo.

Eigenlijk is dit ook gewoon een echt commercieel gemaakte film, bestemd voor zo'n beetje de hele familie. Hitler zelf overstijgt een karikatuur ook niet, en is zelfs tamelijk imbeciel, te overdreven wereldvreemd zodat er nog wat grappen en politieke boodschappen uit kon worden gewrongen. Het is ook net alsof iemand met alleen de meest basale kennis van Hitler het personage geschreven heeft. Het cynische einde voelt gigantisch gemaakt en de aftiteling is ietwat belerend te noemen met de beelden van de echte wereld. Moest dan wel weer harder lachen dan zou moeten om "Hitlerjunge Ronaldo", haha. Ook die parodie van de bekendste scène uit Der Untergang was nog best lollig. 1.0*.

Het is heel leuk je moet er wel van houden zulke humor over Fuhrer Adolf Hitler

Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik hiervan moet vinden. Toen ik de trailer zag langskomen was ik al vrij verbaasd en dat gevoel kwam helemaal terug tijdens de film. Ik had al zo'n gevoel dat het niet helemaal mijn ding zou zijn, maar toch was deze film wel anders dan ik verwacht had.

Het eerste deel van de film vond ik eigenlijk het leukst. De droge grappen met Hitler in de huidige wereld zijn heel vermakelijk. Het voelde aan als een lading sketches achter elkaar, maar dit was wel leuk om naar te kijken. Het voelt heel onwerkelijk om naar Adolf Hitler in deze setting te kijken, maar het is daardoor wel grappig. In het tweede deel wordt het voor mijn gevoel wat donkerder en wordt er meer gericht op de politiek en de maatschappij en voor mij zakt het hier wel in. De onderdelen met Hitler zelf blijven interessant, maar als hij uit beeld verdwijnt, verdwijnt ook bijna meteen mijn interesse. Het gaat te lang door en het gedoe met die televisiezender en alle personages daaromheen werkt gewoon niet.

Ik kan ergens wel goed begrijpen wat anderen hier zo goed aan vinden, want het zet je absoluut aan het denken en er zaten zeker wel komische momenten in met een wereldvreemde Adolf Hitler.

*2.5

Bijzonder goede film in documentaire stijl. Heb me prima vermaakt. Met name het trillende brilletje was hilarisch

Voor mij is dit niet zo'n geslaagde film.

Had er veel meer van verwacht, er komen wat grappige scènes in, maar ik vond de film een beetje té politiek getint, vooral op de hedendaagse politiek is er veel kritiek te zien, al dan niet terecht dat laat ik in het midden.

Ik hou wel van de Duitse cinema, maar deze hoort er niet bij.

Op zich soms best een grappige film, duits gesproken wat dan weer jammer is, maar eigenlijk wel bij de film hoort. Het einde vond ik verrassend, het is een soort waarschuwing voor waar we met zijn allen mee bezig zijn momenteel.

Nogal een gekke opmerking voor een film die over Hitler gaat...

Dit is wel een grap toch?

Weet je hoeveel films ik heb gezien over de 2e wereldoorlog die engels gesproken waren? daarom zei ik er ook achteraan dat het ook bij de film hoorde. Duits gesproken films zijn voor mij gewoon normaal gesproken niet zo aantrekkelijk.

Gemengde gevoelens over deze maatschappijkritische satire.

Eind jaren 80 zong Klein Orkest "Over de muur" met daarin de zinsnede "Waar Mercedes en Cola nog steeds op een voetstuk staan". De kritische noot aan het adres van de vercommecialiseerde maatschappij werd destijds ondergesneeuwd door het beeld wat er van de andere kant van "die Mauer" werd geschetst: het was geen pretje om een mening te hebben in een totalitaire staat. Een schrikbeeld.

Bij gebrek aan repressief regime op amper 5 uurtjes rijden vanaf Utrecht (want, let wel, dat was de DDR toen!) moest men een andere factor zoeken om de mensen een spiegel voor te houden. En niemand past die rol beter dan good old Adolf. Hoewel Hitler in termen van slachtoffers zeker zijn meerdere moet erkennen in booswichten Mao en Stalin, is hij de bekendste schurk uit de geschiedenis.

En hij doet wat hij moet doen. Oliver Masucci zet een prachtige Hitler neer en op onnavolgbare wijze wijst de megalomane dictator ons op de totale debilisering van de hedendaagse samenleving. Ook de onwaarschijnlijke verbondenheid die Hitler met "Die Grünen" voelt is erg grappig: zij willen het land redden - nou ik ook, is de redenering. Uit elke scène spreekt een ongeloof: is dìt wat jullie met je vrijheden doen? De uitspraak en vaak ouderwetse woorden die hij bij zijn vele onthutste constateringen gebruikt, brengen continu een glimlach op je gezicht.

Daarmee lijkt de film zich in een illuster rijtje maatschappijkritische films te scharen, waarbij Falling Down deze Adolf-movie ruim overklast en God Bless America op zijn beurt weer wat slechter is. Als de beroemdste scène uit Der Untergang daarna nog op geweldige wijze wordt geparodieerd lijkt het feest compleet.

Halverwege echter verplaatst de focus van de film zich. De kritiek verschuift naar lieden van neo-rechts pluimage en het wordt na een tijdje vooral een exercitie om zoveel mogelijk argeloze voorbijgangers hun rechterarm te laten strekken terwijl de camera rolt.

De argwaan jegens asielzoekers staat hierbij centraal, waarbij zelfs onze Greet nog even een soundbite mag spuwen. Dat is dan weer jammer: terwijl Hitler meer en meer de man wordt zoals we hem kennen uit de geschiedenisboeken - allerminst guitig - wordt de film meer en meer een makkelijk vingertje naar "bezorgde burgers" zoals rechtsgekkies zichzelf plachten te noemen.

Maar de film zwijgt in alle toonaarden over het feit dat zij, zij het vaak op ietwat primitieve wijze, enkel ageren tegen een totalitair gedachtengoed dat nog veel dodelijker, repressiever en middeleeuwser is dan het nationaalsocialisme ooit geweest is. Ik kijk dan ook uit naar een vervolg waarbij een paar salafisten om hun mening wordt gevraagd.

2,5 sterren

Dat zie je echt verkeerd, ik snap niet waar je dat uit opmaakt. De film heeft een uiterst linkse Gutmenschen-boodschap en stelt kritiek op immigratie 100% gelijk aan nazisme. De film is echter volledig kritiekloos over vrouwenonderdrukkende en -besnijdende, concertgangers neermaaiende, vliegveld incheckbalie opblazende, homo's van flats gooiende, in Keulen 600 vrouwen aanrandende, niet integrerende, in criminaliteitscijfers oververtegenwoordigd zijnde, in Rotterdam een haatpaleis bouwende en dit via vage constructies met geld uit het IS-kalifaat financierende lieden.

Toegegeven: de film (en het boek) stammen uit een tijd dat het er qua vluchtelingenstroom nog wel wat rooskleuriger uit zag dan nu. In die zin kan je het de makers ook niet al te zeer kwalijk nemen. Ze wisten niet beter. Wir haben das nicht gewußt.

Ondertussen blijkt dat er diverse terreurcellen zijn meegereisd, die betrokken waren bij aanslagen in Parijs en Brussel en daardoor wordt de film alleen maar komischer. Niet alleen de scènes die komisch bedoeld zijn, maar de achterhaalde, domme oogkleppen-moraal die door de strot geramd wordt is minstens zo hilarisch.

Grappig. Goede hitler, leuke wendingen maar jammer van het open eind.. had graag gezien dat meer mensen gingen twijfelen. Hitler gaat nooit uit zijn rol en de hoofdpersoon is de enige die dat op lange termijn gek vind.