Bucking Broadway (1917)

Niet echt een goed debuut van John Ford, al is het best de moeite waard om naar te kijken. Vooral de landschappen in Wyoming zijn erg mooi. Verder vond ik dat Harry Carey het ook best aardig deed. Verhaal is helaas dan niet echt boeiend. Allemaal wat klef, maar toch was het best de moeite waard om een keer zo´n oude western te zien. Niveau lag dan helaas wel vrij laag.

2*, John Ford zal in de toekomst zeker meer aandacht van mij krijgen

Deze vroege Harry Carey uit John Ford's (meteen zeer productieve) debuutjaar doet wat 't moet doen. Dit is volgens mij precies waarvoor mensen naar de film gingen in de jaren '10 van de vorige eeuw. Bucking Broadway lijkt me een korte western waarbij ze waar kregen voor hun geld. Meteen aan het begin van de film wordt een leuke romance gecreëerd en de komst van een vreemdeling zorgt er al gauw voor dat deze op het spel komt te staan. Tijdens de rest van de film is er daardoor eigenlijk wel voldoende spanning en genoeg om op te hopen. De ontknoping valt vervolgens niet tegen.

Het 'debuut' van John Ford

Het woord debuut staat hierboven tussen aanhalingstekens en dat is puur omdat Ford in 1917 maar liefst 4 films regisseerde. Waar (volgens mij) MovieMeter titels die in hetzelfde jaar zijn uitgekomen alfabetisch sorteert, pakt IMDB dat anders aan en volgens hen zou Bucking Broadway Ford's 4e film zijn. Grappig detail: Straight Shooting, The Secret Man en A Marked Man zijn allemaal met Harry Carey in de hoofdrol maar hij speelt er ook telkens hetzelfde personage in, namelijk Cheyenne Harry.

Het personage is echter geen creatie van Ford aangezien Carey ook al die naam kreeg in het nagenoeg onbekende A Knight of the Range uit 1916. Ford was blijkbaar wel onder de indruk van zowel de naam alsook van de acteur, want hij castte hem nog in talloze andere films en telkens onder dezelfde naam. In ieder geval kun je niet veel eerder teruggaan als je iets van het beginoeuvre van Ford wil kijken en wat blijkt? Dit is eigenlijk echt nog wel een vermakelijk filmpje. Silent movies zijn een genre waar ik niet altijd evenveel zin in heb, maar dit is een kolfje naar mijn hand. Een eenvoudig plot rond een cowboy die verliefd is en zijn verloofde van hem gestolen ziet worden door een gladde veehandelaar en naar de grote stad besluit te trekken om haar terug te winnen. Uiteraard komt het tot een confrontatie en uiteraard wint onze held zijn grote liefde terug, maar Ford verliest nergens veel tijd en eindigt zijn film met een heuse knokpartij. Altijd fijn om te zien in dit soort films en ik ben blij dat dit een aantal jaar geleden nog een versie is teruggevonden en bovendien ook gerestaureerd is.

Zo staat er op Youtube een versie met nieuwe tussentitels, want John Ford heette in zijn beginjaren nog Jack Ford en werd zodoende ook nog op deze manier gecrediteerd maar daar is in bovenstaande versie echter niets meer van te zien. Maakt op zich weinig uit, maar het is fijn dat een film van meer dan 100 jaar oud toch nog steeds draaglijk is om te zien. Enig minpuntje zijn de donkere scènes aan het einde wanneer het om de kameraden van Cheyenne gaat, maar dat is maar een kleine smet. Bucking Broadway is niet het eerste dat ik van Harry Carey heb gezien, maar het is wel de eerste echte hoofdrol dat ik zie. Hij doet het in ieder geval goed en ik krijg alvast zin om die andere Ford films met hem eens te gaan zoeken. De film steunt vooral op hem, maar toch mag ook de aanwezigheid van Molly Malone (Helen) en Vester Pegg (Eugeen) niet onderschat worden.

Tof! De niet-John Wayne Ford films konden me tot nu toe minder bekoren, maar misschien is er met Carey wel een nieuwe samenwerking waar ik fan kan van gaan worden. Vlotjes geregisseerd, hier en daar een leuk mopje (Cheyenne die een verwarming verwart met een slang) en gewoon een vermakelijk plot en een sterke cast. Ik vermoed dat Ford nr. 16 ook weer een Carey combo gaat zijn.

3.5*