Pinocchio (1940)

In de documentaire over Mel Blanc, vertelde hij dat wortels at om het geluid van Bugs Bunny zo echt mogelijk te maken. Alleen omdat hij wortels niet lekker vond, moest hij ze iedere keer weer uitspugen.

Film >> Overige films >> Mel Blanc: The Man of a Thousand Voices

(Waarom staat die docu niet op de site?)

Hij is inderdaad echt geweldig.

O ja, dit was de reden:

Dit is misschien wel de knapste Disneyfilm ooit. Ongelooflijk goed geanimeerd!!

Hoewel Pinocchio nooit tot mijn favorieten heeft behoord en ik deze als kind ook weinig heb bekeken, heeft het altijd iets magisch gehad. Ik sta telkens weer versteld als ik zie dat deze tekenfilm dateert van 1940, slechts 3 jaar na Sneeuwwitje. Om eerlijk te zijn vind ik Japie Krekel nogal een irritant karakter. Nu goed Pinocchio had natuurlijk sturing nodig, maar hadden ze nu echt niets anders kunnen verzinnen dan een vermenselijkte krekel. Een wijze uil (zoals Archimedes uit Merlijn) of een elfje dat zou ik al veel beter hebben kunnen aanvaarden. Waar ik vooral van hou zijn de wijze lessen die je leert uit dit sprookje. Hoewel de vos en de kat boeven zijn van het laagste soort, vind ik het wel leuke karakters. Dit zal vooral te maken hebben met het feit dat ik vroeger een grammofoonplaat had van dit sprookje waarin de stem van Jantje Fatsoen alleen al deed uitbarsten van het lachen.

Nee.

Ik heb duidelijk een voorkeur voor de oudere Disney films boven de nieuwere vanwege de slijmerige moraaltjes die in die laatste films gestopt worden zoals "je moet jezelf zijn." Nu bevatten de meeste sprookjes wel een moraal, zoals "het is niet verstandig mooier te zijn dan je kwaadaardige stiefmoeder", maar het moge duidelijk zijn dat het publiek zich niet aangesproken hoeft te voelen. Hoewel Pinocchio pas de tweede Disney film is, was het zelfs als toen ik nog klein was één van mijn minst favoriete films. Toen als vanwege het feit dat hier wel sprake is van een duidelijke moraal, die ook nog eens behoorlijk eendimensionaal wordt uitgewerkt: "wees braaf anders komt boontje om zijn loontje." Het wordt hier gepresenteerd alsof er duidelijk sprake van oorzaak en gevolg is. En dan natuurlijk ook het moraaltje dat je niet mag liegen, ja de film lijkt echt te proberen op te voeden en daar zit ik niet op te wachten.

Jammer, want wat er is verder genoeg om van te genieten, met name visueel. Allereerst alle speeldoosjes en klokken in het huis van Geppetto.Prachtig al die details, de manieren hoe de klokken een heel uur slaan, zoals de moeder die het kind een pak slaag geeft, of de kalkoen die (niet) geslacht wordt. Hier kan ik echt enorm van genieten. Het poppentheater was ook wel grappig, ik was een beetje verrast door de gogo-danseresjes, en dat in die tijd. Verder zag de scene met de walvis er ook erg mooi uit. Muziek was minder irritant dan bij Sneeuwwitje, dus dat is ook mooi meegenomen.

Rest de slechteriken, die redelijk vermakelijk waren, met name Honest John en Gideon. Maar die Stromboli had ook wel wat met zijn Italiaanse gevloek tussendoor. Hij deed me een beetje denken aan Pavarotti, hoewel die toen de film uitkwam nog maar 5 was en dus zeker niet als inspiratiebron heeft kunnen dienen.

Conclusie: Een mooie animatie die zonder de moraaltjes zonder meer hetzelfde had gekregen als Sneeuwwitje, maar het nu met een sterretje minder moet doen. 2*.

Hahahahahaha!! Leuk!

(Coole foto, ook! Guust Flater blijft de beste strip ooit! )

De eerste film die ik in mijn leven zag waar ik ook daadwerkelijk een herinnering aan heb. En wat voor één; een emotionele achtbaan was het! Het verschijnen van de blauwe fee was het mooiste dat ik tot dan toe in mijn leventje gezien had, Pinocchio die al zoekend om zijn vader roept had een dramatische impact waar je U tegen zegt en tegen de tijd dat de walvis met zijn sluwe oogjes net boven het wateroppervlak de achtervolging inzette konden ze me wegdragen. Letterlijk, ik heb pas de gehele film gezien toen ik iets ouder was.

Ik vind hem nog steeds prachtig. Het verhaal is avontuurlijk en aandoenlijk en hoewel ik meestal de originele stemmencast prefereer kan ik deze film –vermoedelijk omwille van de herinnering- uitstekend in het Nederlands gesproken zien. Het bewegende speelgoed, de kat en het visje, de ezelsoren; elke herziening van deze leuke vondsten is heerlijk en van de oudere Disney’s is dit mijn onbetwiste favoriet.

En Disney bewijst waar zijn studio zo goed in was en wat wellicht nooit meer terug komt: een werkelijk unieke, fantastische SFEER.

I'm a real boy!

Pinocchio is zo één van die Disney films die ik vroeger ooit wel eens had gezien, maar waar weinig nostalgie aan was verbonden. Dat is hoogstwaarschijnlijk te wijten aan het feit dat we de film zelf niet in bezit hadden waardoor Pinocchio maar eens sporadisch werd bekeken wanneer hij werd gehuurd of uitgezonden op televisie. Wel is dit de eerste film geweest waarbij ik ontdekte dat het originele verhaal een stuk griezeliger was dan wat Disney hier van maakte. Uiteindelijk zou blijken dat dat wel bij erg veel sprookjes het geval was.

Soit, het verhaal is iedereen wel bekend maar het verbaasde me eigenlijk dat de neus van Pinocchio maar 1x groeit. Dat is een beeld dat vandaag de dag toch erg populair is geworden en ik kon zweren dat het veel meer in de film zat. Het begin bij Gepetto is overduidelijk het sterkste deel van de film. Jiminy Cricket is weliswaar een erg vervelend personage maar de schattige Figaro maakt veel goed. Hier doet Disney dan ook waar ze het beste in zijn: zonder al te veel moeite erg leuke personages tot leven wekken. Nadien verandert de film een aantal keer van setting en wordt het allemaal iets duisterder. Het clasht hierdoor met de pogingen van Cricket om een beetje humor in de film te steken waardoor de film niet altijd even goed tot zijn recht komt. Het probleem met Pinocchio is dan ook dat een aantal individuele scènes geslaagd zijn (Pleasure Island onder andere) maar dat het als geheel niet werkt.

Qua animatie wel erg degelijk en wat een vooruitgang eigenlijk ten opzichte van Sneeuwwitje. Niets tegen die film, verre van zelfs, want dat is één van mijn favoriete tekenfilms maar Pinocchio zit toch een trapje hoger. Zonde eigenlijk dat één van de spilfiguren, de blauwe fee, dan toch nog zo enorm pover is geanimeerd. Het breekt compleet met de tekenstijl die tijdens de rest van de film wordt gebruikt en het lijkt dan ook meer alsof ze die er last minute nog hebben ingestoken. Qua stemmencast ook wel degelijk. Cliff Edwards zou de eerste bekende stem zijn die meewerkte aan een tekenfilm (hij was erg populair in de jaren '20-'30 als zanger) maar het interessantste hier is Mel Blanc. Althans, dat had zo kunnen zijn als Walt Disney himself niet had besloten om alle dialoog van Gideon, de partner van Honest John, te schrappen met uitzondering van één kleine hik.

Disney heeft slechter werk dan dit gemaakt maar het is zeker en vast ook niet hun beste. Alle elementen zijn er nochtans wel maar heel het Cricket personage verpest de film en het lijkt nooit tot één vloeiend geheel te komen. Een halfje extra nog voor de sterke animatie.

3.5*

Dit klopt niet. Blanc deed de stem van Gideon. Figaro is de kat. Vreemd ook dat baspls de stem van Blanc erg goed noemt terwijl die gewoonweg niets zegt.

Figaro is idd de huiskat, maar Gideon is de handlangerkat naast de vos Honest John. Blanc deed daar zoals gezegd de stem voor, maar die dialoog werd verwijdert. Zodat enkel sporadische geluiden als dat hikken overblijft...

Als stemkunstenaar wat Mel Blanc dus was, zijn de geluidseffecten waar Film Pegasus het over had, erg belangrijk. (Het is dus meer dan alleen praten, neem bijvoorbeeld de geluidjes van Woody Woodpecker).

Klopt inderdaad, haalde ik zelf ook al aan in mijn eerste bericht. Je hebt natuurlijk gelijk dat Gideon een kat is, had hem zelf enkel zo niet gezien en vond hem meer op een kleine vos lijken. Blijf het zonde vinden dat Disney alle dialoog heeft verwijderd.

Disney Classic #2

Pas de tweede lange Disney speelfilm maar wat mij betreft nog steeds één van de allerbeste. Vroeger vond ik Pinocchio al geweldig maar ook nu weer boeit het van begin tot eind. Eigenlijk bestaat het uit drie kleine verhaaltjes met elk een eigen sfeer. Bijzonder dat er ditmaal in tegenstelling tot Sneeuwwitje een duidelijker donker randje aanwezig is.

De hoofdpersonen zijn stuk voor stuk boeiend en 'leven' vanaf het eerste moment dat ze ten tonele verschijnen. Geppetto is een sympathiek karakter maar zeker geen loser waardoor je meteen met hem meeleeft. Ook de huisdieren, slechteriken en de levende pop himself zijn meer dan eenvoudige stereotypen. Pinocchio is weliswaar ontzettend naïef maar omdat het een pop is klopt dat wel in het plaatje.

De animaties zijn van een ontzettend hoog niveau. Met name de uitwerking van het grote scala een klokken in Geppetto's werkkamer is ronduit verbluffend te noemen. Hier zit een staaltje creativiteit in die je niet vaak in tekenfilms tegenkomt. Maar ook zijn wandeling door de regen had iets magisch. Het doet mij een beetje denken aan de eenzame kok uit Ratatouille die 's nachts in Parijs wandelt.

Vreemd genoeg leek ik mij te kunnen herinneren dat Pinocchio voortdurend last had van een groeiende neus maar dat bleek helemaal niet zo te zijn. Waarschijnlijk een beeld dat ik ooit uit een ander filmpje heb opgepikt. Het einde is wellicht voorspelbaar maar daarom niet minder geslaagd.

4,5*

''Father, whatcha crying for? Because you're dead, Pinocchio.''

Ben, zoals jullie weten, geobserdeerd door Disney en alles wat er mee te maken heeft. Kon het dus niet laten ook maar weer eens de 2e volledige animatiefilm te bekijken.

De animatie is perfect! Het zag er vloeiend en kleurrijk uit, en is ook zeker het hoogtepunt van de film. De karakters zijn memorabel en goed uitgewerkt. De achtergronden zijn ook weer mooi, typisch Disney.

Het verhaal is zeer zoetsappig, en dat maakt deze film ook weer zoals hij is. Hele mooie momenten tussen Pinokkio en Gepetoo of Japie Krekel. Figaro is zelf erg schattig, wat dan ook weer een pluspuntje is

Met de liedjes zit het ook wel goed, met natuurlijk de Disney-trademark ''When you wish upon a star''. Ook het lied ''I've got no strings'' is erg leuk.

Dus een leuke, typische Disney feel-good movie. 3,5* voor weer een meesterwerk van Disney.

Figaro is heel schattig en ook de krekel is leuk bedacht, gewoon een leuke Disneyfilm die ondanks het gebrek aan mooie techniek (film ziet er wat gedateerd uit) op dit moment ook nog leuk is voor jong en oud.

Leuke klassieker voor jong en oud....de opgepoetste versie op BR ziet er top uit.

De film is bijna 75 jaar oud, dus kan de 'gedateerde' look niet echt een verrassing zijn...

Qua animatie is dit zo'n beetje het beste wat uit de Disney-studio tevoorschijn is gekomen. De animatieploeg stijgt hier enorm boven zichzelf uit, met Bill Tytla die Stromboli animeerde, voorop.

Ik doelde er meer op dat het er naar huidige maatstaven niet meer mooi uit ziet, in de tijd dat iedereen alles in HD moet zien. Voor de leeftijd van deze film ziet het er juist mooi uit. Dat heb ik voorheen wat krom geformuleerd.

Het was een genot om te kijken naar deze, met liefde gemaakte, kleurrijke tekenfilm volgens het klassieke Disneyrecept (gedetailleerd vakmanschap: onvoorstelbaar dat ieder beeld handmatig getekend werd en dat de film al 75 jaar oud is). Het moraliserende sprookje voor jong en oud was gebaseerd op een Italiaans verhaal uit de negentiende eeuw. Ook de muziek was geweldig met onder meer het heerlijke liedje Wish upon a star.

Wat heb ik hier vroeger veel tijd aan besteed. Ik was VERSLAAFD aan deze film! Mooie film vond ik het toen die tijd, en ik denk dat ik dat nu nog wel heb! Geweldig !

Na het succes van SnowWhite and the Seven Dwarfs duurde het drie jaar voordat Walt Disney met z’n tweede avondvullende tekenfilm op de proppen kwam. In 1940 pakte hij echter groots uit met de films Pinocchio en Fantasia.

Pinocchio is gebaseerd op het beroemde kinderboek van Carlo Lorenzini Collodi uit 1883. Op animatiegebied had Disney het nodige bijgeleerd en op technisch gebied zet Pinocchio zijn voorganger dan ook moeiteloos in de schaduw. De animatie is baanbrekend en er werd voor het eerst gebruik gemaakt van multiplane cameratechnieken waarbij er meer diepte gecreëerd werd in de tekeningen. Ook de muziek is weer zeer geslaagd en werd bekroond met een Oscar, evenals het destijds populaire liedje “When You Wish Upon A Star”. Een tijdloze klassieker.

Disney plant live-action Pinocchio. Zucht.

Ik heb het idee dat Disney vooral teruggrijpt naar het verleden en in mijn optiek weinig 'nieuws' brengt (Into the Woods, Cinderella). Jammer. In een echt jongetje en hetzelfde verhaal ben ik niet geinteresseerd.

Voor de mensen die het bijhouden: Disney plande ook reeds live-action versies van Dumbo, The Jungle Book, Beauty And The Beast, Winnie The Pooh en Mulan.

Pinocchio vind ik een hele sterke film.

Als kind keek ik vroeger veel Dysney films. Mijn favoriete Disney film was ongetwijfeld Pinocchio. Ik heb deze film vroeger heel vaak gezien. En nu ik deze film heb herzien blijf ik dit een prachtfilm vinden.

Van Pinocchio zelf tot Japie de krekel tot de vis van Gepetto. Elk personage in deze film is geslaagd en heeft wel wat. Ik moest vooral erg lachen om de kat van Gepetto. Die gedraagt zich vooral aan het begin van de film erg leuk. Japie de krekel vind ik ook een erg leuk en grappig karakter. Vooral wanneer Japie een beetje kwaad word is hij hilarisch.

Gepetto is een personage die je eigenlijk meteen aardig vind. Zo wijze lieve oude man. Je gunt hem al het geluk in de wereld. Als hij in de stromende regen opzoek is naar Pinocchio heb je echt medelijden met hem. De scene als hij herenigt word met Pinocchio of de scene aan het begin van de film als hij ontdekt dat Pinocchio kan praten zijn dan weer ontroerend door Gepetto,s blijdschap.

De hoofdpersoon zelf vind ik ook een leuk karakter. In het begin is het een beetje een dom maar schattig kereltje die zich door fouten mensen de verkeerde dingen laat wijs maken, maar uiteindelijk veranderd hij in een echte sympathieke jongen. Ik vind Pinocchio een heel leuk karakter.

Ook de schurken zijn erg leuk. Er is geen enkele valse noot te bespeuren bij de karakters. De film zakt ook nergens in en weet mij de gehele speelduur te boeien. Het onderwater stuk vind ik misschien wel het beste stuk van de film. Grappige scenes met Pinocchio en Japie die allerlei onderwater dieren tegen komen word afgewisseld door een ontroerend moment als Pinocchio en Gepetto herenigd worden met afsluitend spectaculaire actie als Pinocchio en Gepetto ontsnappen van de walvis.

Wat ik ook nog even wil vermelden is dat ik de scenes waar de klokken van Gepetto centraal staan ook heel erg goed vind. De meest aparte klokken heeft Gepetto in zijn collectie, hulde aan de creativiteit van de filmakers. Dit hebben ze heel goed bedacht. De film is ook prachtig geanimeerd. Vooral de scenes onderwater vind ik erg mooi vormgegeven.

Als kers op de taart heeft deze film ook nog eens geweldige liedjes. When You Wish upon a Star is wel het mooiste lied dat deze film heeft, maar alle andere liedjes vind ik ook erg goed. Hi-Diddle-Dee-Dee is een liedje wat toch ook wel een favoriet van mij is. Ook de instrumentale muziek in deze film is erg goed.

Al met al vind ik Pinocchio een van de mooiste, zo niet de mooiste Disney film ooit.

5 sterren voor deze film.

Net als bij de eerste disney classic vind ik de bijrollen nog leuker dan het hoofdpersonage. Die 2 personages die Pinocchio weg lokten van school zijn samen een erg leuk duo.

Pinocchio bevat een leuk verhaal over een houten pop die graag een jongen wilt zijn, met aan zijn zij Japie, en een aantal belangrijke levenslessen leert. Van humor tot vriendschap, en doorzettingsvermogen en een sterke wil, is de band tussen Gepetto, Pinocchio, de kat en de vis er een die heel fraai in beeld word gebracht. Deze film eindigt eigenlijk wel hoe je het kan verwachten, maar toch is het een mooi einde.

Een mindere disney vind ik. Iedereen denkt alleen maar aan de lange neus van Pinocchio en aan de walvis, maar in feite is dit een moraliserend sprookje over het onderscheiden van goed en kwaad, en het niet toegeven aan verleidingen. Grafisch mag het er best wezen met de kapriolen van Figaro en de koekoeksklokjes (eerste half uur was dan ook heel mooi) maar de personages spraken me minder aan en werkten niet op mijn inlevingsvermogen.