Varuh Meje (2002)

Het is een wat vreemd allegaartje, deze Sloveense film. Het heeft inderdaad wel wat trekjes van de klassieker 'Deliverence', maar kan niet in z'n schaduw staan. Dat was wellicht ok niet de bedoeling van Maja Weiss. Maar wat dan wel haar bedoeling was met deze film is mij niet duidelijk. Het is allemaal te veel, te onsamenhangend, te weinig gefocust en het mist een duidelijke lijn.

Wat begint als een onschuldige kanovaart van drie studenten uit Lubjliana over de grensrivier tussen Slovenië en Kroatië, krijgt vervolgens thrillertrekjes als er van alles fout gaat en de bossen op de oever, en hun bewoners, kwaadaardige bedoelingen lijken te hebben. Maar dan volgt een gezellig samenzijn met een paar Kroaten op de andere oever, dus schijnt het wel mee te vallen. Ondertussen worden de geschillen tussen de meisjes over relaties steeds groter en wordt het meer een coming of age-verhaal. Daarna dienen zich vervolgens aan: een lesbische relatie, vreemdelingenhaat, rechts extremistische opvattingen van plaatselijke politici en bevolking, haat tussen Slovenen en Kroaten, jongerencultuur, tegenstellingen tussen traditionalisme en non-conformisme. Het eindigt op een nogal surrealistische manier, waarbij in het midden blijft of een van de meisjes nu wel of niet is verkracht in die nachtelijke bossen of dat het allemaal maar inbeelding is geweest ten gevolge van drank.

Was er dan niks leuk aan deze film? De meisjes zijn mooi en leuk om naar te kijken, hun onzekerheden over zichzelf en hun toekomst zijn heel reëel en herkenbaar. De natuuropnamen zijn prachtig. Het is zeker geen vervelende film, maar ook als regisseur moet je niet te veel willen.