Luan Qing Chun (2008)

98 minuten!? Het leek wel het dubbele.

Vond er weinig aan. Best verontrustend ook, op momenten. Alsof een of andere pedofiel even de regie over had genomen. Af en toe werden de meisjes wel erg verheerlijkend in beeld gebracht.

Verder net vaak genoeg een mooie scène om mijn aandacht vast te houden, maar vaak ook gewoon te amateuristisch. Ongepaste filters, en niet echt nuttige decoupage.

Sowieso werd ik niet wijs uit de verschillende tijdslijnen en Taiwanese gezichtjes. Zie nu ook pas dat het drie verschillende meisjes zijn. Me dunkt.

1,5*

Vond ik de korte film vooraf een stuk mooier. Fijn zwart/wit (wel jammer van de subs) en geweldige camerawerk.

Zo erg als hierboven vond ik het ook weer niet. Sterker nog, ik vond het vaak best goed. Al was er ook heel veel mis met deze film. Er zit talent in deze film, maar te vaak was het een behoorlijk zootje. Met name de editing schoot nogal tekort en de tijdlijnen binnen het verhaal waren soms nauwelijks te volgen en het doel van dat a-chronologische vertellen ontging me ook compleet. Absoluut ook mooie shots en fijne sfeertjes in de film. Veel scenes die talent in zich hadden, maar ook vaak net niet zoals de eindscene, heel mooi kader, maar het dansje maakte het weer bijna kitscherig. Uiteindelijk sleepte het me boven alles geen moment echt mee.

Beetje te veel niet waargemaakte ambitie en dat is erg jammer.

2.5*

Ferris Wheel Eclipse

Ik kan niet anders zeggen dan dat dit weer een prachtig werkje is. Wat een blijde ontdekking deze Lee. Was Hetun (2011) al bijzonder overtuigend. Beautiful Crazy bewijst dat Lee zijn talent in 2008 ook al ruimschoots tentoonspreidde.

Grauwe poëzie met coupletten en een refrein. Zeker, hier en daar ongepolijst. Maar daar en hier ook zeer glanzend opgepoetst. Lee lijkt een man van de rustige opbouw om je stap voor stap een trede hoger te brengen en aan de top met verve de vlag te plaatsen. Amateurisme gaat er bij mij echt niet in. Lee weet uitstekend waar hij mee bezig is, gebruikt zijn filters consistent en presenteert zijn verhaal evenzo in een constante flow van vertelling, herhaling en herbeschouwing. En nee, dit is geen allesoverheersend filmisch trucje. Allerminst. Des te mooier hoe in alle subtiliteit alles aan het eind op zijn plaats valt.

Ik ben weer een aantal memorabele shots - zo is er een prachtig shot in het gangpad van een trein, je gelijkertijd in verwarring achterlatend, - een favoriet regisseur en een prachtige film rijker.

Enorm van genoten.

Lee mikt op een meer poetisch geheel. Opvallend veel cuts en edits voor een film als deze, maar het draagt bij aan de visuele flow van de film. In combinatie met een brave maar ultraeffectieve soundtrack levert het een geweldig sfeertje op.

Maar ook de keuze om vaak halverwege in een scene te vallen, om daarna pas de aanloop te tonen loont. In het begin wat onwennig, maar na een tijdje krijg je een soort van mini-Irréversible effect, waar bepaalde momenten veel meer emotionele waarde krijgen doordat je weet wat er daarna volgt.

Zitten een paar echt memorabele scenes in. Observator noemde het treintje al, maar het lege zwembed en die laatste scene zijn ook onvergetelijke hoogtepunten. Mooie aanloper naar wat een jaar of twee daarna zich zou afspelen in Taiwan. Heerlijk coming of age filmpje, prachtig gebracht.

4.5* en een uitgebreide review

Schitterende poëtische maar uitermate trieste film. De zeer rustige en mooie soundtrack gaf deze prachtige film extra sfeer. Film kende enkele zeer mooi scènes. Behalve het lege zwembad, het treintje, de schommel en natuurlijk de laatste scène wil ik nog even de volgende scène noemen; we zien in het begin een man zitten genieten van een meisje dat in haar haar korte rokje staat de dansen op de muziek dat komt uit een soort juke box. Komt er een auto aan, gaat precies staan tussen het swingende meisje en de man, auto rijdt vervolgens weg en meisje is foetsie. De man balend achterlatend. Die man had ik kunnen zijn. Ook ik kan enorm genieten van dit soort scènes in het dagelijks leven en daar hoef je geen pedofiel voor te zijn. Van dit soort scènes moest deze film het van mij ook helemaal hebben. Niet van het verhaal, er wordt verder geen uitleg gegeven van het hoe en waarom. Deze film komt het meest tot zijn recht als je gewoon je gevoel laat spreken. Geen vragen stellen maar observeer, niet meer dan dat.

btw Het gemiddelde voor deze film vind ik schandalig laag. Deze film verdient meer. Ik vind hem zelf nog beter dan Hetun (Blowfish), ook een film van Lee die ik zeer hoog (4,5*) gewaardeerd heb.

5,0*

Score ligt toch al iets hoger dan twee weken geleden ... blijkbaar tegen een lauw IFFR publiek gelopen een aantal jaar geleden.