The Plague Dogs (1982)

Heb ooit het boek (simpelweg vertaald als 'twee honden') gelezen, waarop deze film geinspireerd is. Kan me herinneren dat dat wel indruk maakte...

Erg zielig verhaal.

Als je deze film kijkt, krijg je toch een hekel aan mensen

Wat is de nederlandse titel van deze ook al weer:

Ook honden gaan naar de hemel, ofzo?!

Dat is een andere film.

Maar had volgens mij ook een nederlandse filmtitel, of niet soms?!

Naar het boek van Richard Adams (u weet wel, die van Watership Down).

Spannend en ontroerend verhaal.

De Nederlandse titel van deze film is 'n Hondenleven voor twee.

Teminste dat staat op de rental video doos

Ik heb deze film laatst besteld op dvd en vandaag binnen gekregen

en gelijk gekeken ook en ik moest weer huilen aan het einde van de film zo zielig hoe ze op gejaagd worden

prachtige film

ik ben ook echt blij dat ik hem op dvd gevonden heb

Shocking "Plague Dogs" Animated Scene - YouTube

Wtf!!! Is dat deze film?

hallo angelque83,

Ik ben op zoek naar de film The plaque dogs voor mijn moeder.

Ik heb begrepen vanuit je berichtje dat je deze dvd besteld hebt.

Ik wil deze film ook heel graag hebben! waar kan ik deze bestellen?

Kunt u mij hiermee helpen..

U doet mij dan een heel groot plezier!! En mijn moeder ook!!

Met vriendelijke groet,

Susanne

Prachtige film,bijna zo goed als Watership Down!

Het einde is zeer aangrijpend.

Een ontzettend aangrijpend stukje tekenfilm, die naast erg mooi geanimeerd-getekend te zijn (voor die tijd, maar ook nog steeds voor deze dagen) ook er voor kan zorgen dat het nog even een paar dagen in je hoofd kan door dwarrelen.

Erg donker getekend, wat ook bijdraagt aan de soms vervelende sfeer. En vooral dat einde, damn. Staat toch wel in mijn top 10 meest tragische eindes.

Ik had het ooit eens op videoband gezien toen ik nog kind was, en eigenlijk is dit ook niet echt een kinderfilm naderhand. Jaren verstrijken en opeens kom je weer bij deze film door middel van een youtube filmpje. Toen maar eens gekocht op DVD (via bol.com, maar volgens mij hebben ze het niet meer). http://www.bol.com/nl/p/dvd/plague-dogs/1002004000076244/index.html, nee dus. Maar marktplaats is ook altijd een goede bron eventueel..

Een loodzware en sombere animatiefilm die gezien het thema en uitvoering totaal niet geschikt is voor de allerkleinsten. De animatie zelf was niet van een al te hoge kwaliteit en de beelden waren soms te donker, maar het einde waar de twee honden hun dood tegemoet zwemmen kan niemand onberoerd laten.

Och ja, die film die mijn ouders kochten om met hun kleinkinderen van een jaar of 6 te gaan kijken. Niet zo'n goed idee! Overigens ook niet voor ouderen aan te raden; de film is lelijk in al haar facetten (wat ik overigens ook vond van Waterschapsheuvel). 1*.

Schitterend! Erg mooie animatie en het verhaal is dieptriest

een goede animatiefilm van dezelfde schrijver als Watership Down, maar dit valt me ineens op: "The film was created entirely without the use of rotoscoping or computers."

The Plague Dogs (1982) - Trivia - IMDb

de originele "non-hollywood" bioscoop versie van deze film was niet verkrijgbaar tot 2005 en kwam uit via de Australische Big Sky Video. Daarvoor was het in Nederland te krijgen via Home Entertainment Indies maar was de amerikaanse versie met ondertiteling.

Ik heb hem ooit bestelt op bol.com

Had hem ooit eens gezien op tv en kon hem nergens vinden jaren lang

diep triest verhaal, echte tranen trekker.

Watership Down (watershapsheuvel) is een van de beste animatiefilms ooit. deze kan dan toch ook niet slecht zijn? en hij is voor 6 jaar en ouder dus zijn die kinderen gewoon niets gewend (denk ik, ik weet natuurlijk niets van ze).

Geweldige film!! Maar net iets minder als Watership Down (die van precies de zelfde makers is). Nog bloederiger en duisterder, alleen gaat het nu niet om allerlei soorten dieren en vallen die een bedreiging vormen voor konijnen maar om de meest vreselijke soort die er is, DE MENS, die probeert de honden Rowf en Snitter om het leven te brengen. Ik ben heel erg tegen dierproeven en dierenmishandeling en dit is een hele goede film om dat te bewijzen. Totaal niet geschikt voor kinderen. De stemmen van John Hurt en Nigel Hawthorne (die ook samen als Hazel en Capt. Campion in Watership Down en als de Horned King en Flewwidur in The Black Cauldron zitten) waaren fantastisch en de andere gingen ook wel. De animatie was zachtuitgedrukt GEWELDIG. Wat ik wel miste was één mooi lied en een super score (zoals Watership Down wel had). Geweldige film!!

Natuurlijk een beetje gedateerd, maar wel ijzersterk verhaal en personages. Mag je wel verwachten natuurlijk van Richard Adams.

Na het succes van zijn regiedebuut Watership Down verfilmde Martin Rosen opnieuw een boek van Richard Adams. Zijn groei als regisseur is hier zichtbaar, bijvoorbeeld in zijn keuze om het verhaal volledig vanuit het perspectief van de betrokken dieren te vertellen. De menselijke karakters zijn - op een enkele uitzondering na - volledig op enkelhoogte gefilmd. Bovendien overlapt de menselijke dialoog vaak beelden van de twee helden van dit verhaal. Rosen slaagt er daardoor in duidelijk te maken dat Snitter [John Hurt] en Rowf [Christopher Benjamin] alleen staan in een vijandige wereld.

In de confronterende opening zien we hoe wetenschappers Rowf in een watertank smijten om te zien hoe lang hij het uithoudt voor hij verdrinkt. Ze redden hem pas wanneer hij totaal uitgeput is, allemaal in het belang van de wetenschap. Snitter is gebruikt voor experimentele hersenoperaties, waardoor werkelijkheid en waanbeelden door elkaar lopen en hij ze niet meer van elkaar onderscheiden. Ze weten te ontsnappen uit het lab, maar niet voordat we gezien hebben wat andere laboratoriumdieren moeten doorstaan. De toon is gezet...

Snitter droomt van een leven met een baasje, iets wat Rowf nooit heeft gehad. Ze ontmoeten The Tod [James Bolam], die ze weliswaar helpt maar ook verantwoordelijk is voor de dood van een aantal schapen in de omgeving. Als zich ook nog het nieuws verspreidt dat Snitter en Rowf mogelijk met de pest zijn besmet, begint een ware klopjacht op de beide honden.

Het is een indrukwekkende film met een poëtisch einde, maar de opeenstapeling van deprimerende gebeurtenissen en onthullingen maken dit tot zware kost die mij niet geschikt lijkt voor kleine kinderen. Het valt sowieso niet mee om 80 minuten lang mee te gaan met een reis vol duisternis waarin er geen licht aan de horizon lijkt te zijn.

omdat Waterschapsheuvel een van mijn favoriete animatie films is, moest ik deze film natuurlijk ook eens kijken. Wat een heftige verhaal, en wat een vreselijke beelden! Kreeg echt kippenvel. Goed om hier een film over te maken. Ook al is dit een oude film, het onderwerp is helaas nog steeds aan de orde.

Ontzettend hard gehuild aan het eind.

Zoals een groot historicus (Gibbon) ooit zei, is de geschiedenis het relaas van de dwaasheden en misdaden van de mensheid. Ook in onze eigen tijd is de waslijst met misdaden lang. Tegen elkaar, maar vooral tegen de dieren en de natuur worden alle registers opengetrokken en kent de menselijke vernielzucht geen grenzen.

Martin Rosen is zich van deze ongemakkelijke waarheid bewust en koos ervoor om in zijn schaarse films dit thema aan te snijden. Moedig en waarlijk uniek in zijn cinematografische strijd. Opnieuw koos hij daarbij voor John Hurt om de hoofdrol te vertolken. De film is misschien minder indrukwekkend en onderhoudend dan het debuut met de konijnen, maar de boodschap komt even hard aan. Zo jammer dat de situatie sindsdien (40 jaar geleden) niet veel verbeterd is.

een vergeten animatiefilm voor volwassenen die er wel inhakt , het dramagehalte is groot en het verhaal is realistisch , hard maar sterk neergezet .

Dit is een stevige slow burner die zich koestert in nihilistisch existentialisme. Het boort de kijker langzaam maar zeker de grond in. Het is duidelijk nooit bedoeld als een vrolijke film, maar de duisternis gaat veel verder dan verwacht, met thema’s rond zinloosheid, schuld en zelfdestructie die zich steeds nadrukkelijker opdringen. Die combinatie van zware ideeën en indringende beelden voelde in het begin overweldigend, maar gaandeweg wordt het juist die beklemming waar je ongemerkt voor valt.

De tekeningen zijn uitzonderlijk, met gedempte kleuren en een bijna oorlogachtige sfeer die perfect aansluiten bij de morele leegte van de personages. De wereld voelt versleten, uitgeput en tegelijk heel precies vormgegeven, alsof elk paneel je een nieuw detail van die deprimerende realiteit laat ontdekken. De score sluit daar naadloos op aan: soms jazzy en losjes, maar telkens wanneer de film de diepte ingaat, verschuift de muziek naar iets dreigends en onheilspellends, waardoor de spanning onderhuids blijft doorbruizen.

In de laatste vijftien minuten komt alles samen in een emotionele mokerslag. De opgebouwde spanning, de thematische zwaarte en de visuele symboliek barsten daar in één keer open, met als gevolg dat ik zat te snikken met tranen én snot. Geloof me als ik zeg dat dit ✨niet✨ mijn mooiste moment was – maar precies daardoor voelt die climax zo verdiend en oprecht.

4*