menu

Opname (1979)

mijn stem
3,82 (28)
28 stemmen

Nederland
Drama
92 minuten

geregisseerd door Marja Kok en Erik van Zuylen
met Helmert Woudenberg, Frank Groothof en Marja Kok

Als een man plotseling wordt opgenomen voor observatie vertelt niemand hem waarom. Zijn vrouw krijgt de reden wel te horen: hij heeft kanker. De vrouw en de dokter besluiten het hem niet te vertellen. Ondanks de vijandige omgeving slaagt de man erin om wat van zijn laatste dagen te maken, samen met een jongeman, een kamergenoot. Hij gaat zelfs naar de bruiloft van zijn zoon, tegen dokters advies in. Het lukt hem zelfs om de staf van het ziekenhuis zich min of meer te laten gedragen als mensen. Maar hij zal sterven, dat weet hij

zoeken in:
FisherKing
Indrukwekkende film.

4,0
Heb deze film nog niet in bezit, maar toen ik hem een aantal jaren geleden zag, was ik onder de indruk. Dit is zonder meer de beste Werkteater-film. Sterk drama, ontzettend goed geregisseerd en geacteerd. Woudenberg en Groothof zijn subliem in de hoofdrollen, je gaat echt wat voor deze mensen voelen. Het zijn ECHTE mensen, iets wat in veel NL films ontbreekt. Het adequate camerawerk is van topper Robbie Muller, en Erik van Zuylen heeft (in samenwerking met Werkteater-actrice Marja Kok) het geheel briljant geregisseerd. Een dijk van een film! Chapeau Werkteater!

robertus65
Het kwam mij erg realistisch over, alsof het een real life ziekenhuis programma was. Woudenberg vond ik goed.

Geen poster?

avatar van LimeLou
Niet veel informatie over deze film.... Een soort nederlandse classic?

avatar van mrklm
5,0
Geen cinematografische hoogstandjes, maar subliem acteerwerk en extreem authentieke situaties en dialogen in de meest aangrijpende Nederlandse film ooit. Het is een hoogtepunt uit het indrukwekkende oeuvre van ‘Het Werkteater’, oorspronkelijk een groep van 12 mensen dat gebruik maakte van een subsidieregeling die ingesteld was door toenmalig Minister van Cultuur Marga Klompé. Het doel was om zoveel mogelijk te breken met de theaterwetten, waarbij het vooral duidelijk was wat de initiatiefnemers niet wilden: geen regisseurs, geen uitgeschreven dialogen, geen vaste rolverdeling. Het betekende dat getrainde acteurs alles wat ze geleerd hadden overboord mochten en moesten gooien. Shireen Stroker, Peter Faber en Gerard Thoolen behoorden tot de initiatiefnemers, later sloten onder anderen Joop Admiraal en Frank Groothof zich aan bij Het Werkteater.

“Opname” vertelt het verhaal van meneer De Waal [Helmert Woudenberg], de eigenaar van een tuinbouwbedrijf, die voor wat onderzoekjes naar het ziekenhuis moet. Hij maakt zich nauwelijks zorgen en is behoorlijk verrast als zijn behandelend arts Dr. Hageman [Hans Man in ’t Veld] hem mededeelt dat hij een paar daagjes ‘ter observatie’ in het ziekenhuis moet blijven. De Waal maakt zich aanvankelijk druk om zijn bedrijf, maar zijn zorgen nemen langzaam maar zeker toe wanneer de dokter hem weken laat blijven voor talloze onderzoeken, zonder ook maar enige duidelijkheid te geven over wat er aan de hand is. Bovendien dreigt hij het huwelijk van zijn zoon te missen. Wanneer hij verhuist naar een kamer met de jonge terminale kankerpatiënt Frank [Frank Groothof], beseft meneer De Waal zich dat hij zelf ook ernstig ziek is... maar de dokter blijft om de hete brij heendraaien.

“Opname” [internationaal bekend als “In For Treatment”] is het resultaat van een ander uniek onderdeel van de aanpak van ‘Het Werkteater’. De acteurs voerden het stuk meerdere keren op voor verpleegkundigen, dokters, artsen, patiënten en andere ervaringsdeskundigen, veelal in ziekenhuizen of zorginstellingen. Ze gingen na afloop in gesprek met hun publiek met als doel hun spel steeds meer te laten aansluiten op de realiteit. Deze unieke aanpak resulteerde uiteindelijk in deze ultra-realistische film over een bijzonder gevoelig onderwerp en zal ongetwijfeld grote emotie oproepen bij een ieder die direct met kanker te maken heeft gehad. “Opname” bezorgt mij regelmatig een brok in de keel, vooral wanneer meneer De Waal per ongeluk de nachtzuster belt, wanneer hij eindelijk zijn arts confronteert en de scène waarin Frank het meisje waarop hij smoorverliefd is [Daria Mohr] op bezoek krijgt. Het zijn stuk voor stuk uiterst pijnlijke scènes die je niet onberoerd zullen blijven.

Maar wie denkt dat dit een tranendal is, heeft het mis. Dr. Hageman blijkt ook een mens te zijn en de film heeft een hoopvol einde die veel zegt over de weerbaarheid van mensen onder de moeilijkste omstandigheden en deden mij vooral huilen van het lachen. Het acteerwerk is subliem, maar het past niet om de individuele acteurs daarvoor de krediet te geven. Woudenberg, Man in ’t Veld en Groothof schitteren in de hoofdrollen, maar gezien de werkwijze van ‘Het Werkteater’ zou ’t reuze interessant zijn geweest om een alternatieve versie te hebben waarin alle acteurs een andere rol spelen. Vast staat in ieder geval dat de kwaliteit van “Opname” het resultaat is van een unieke samenwerking tussen idealistische acteurs en het publiek dat de spelers van ‘Het Werkteater’ na elke voorstelling voorzag van opbouwende kritiek. Dit is het ultieme bewijs dat het loslaten van de regels van theater kan zorgen voor iets van een unieke, niet te evenaren schoonheid wat je je leven lang niet zult vergeten.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:20 uur

geplaatst: vandaag om 16:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.