Sarariiman Kintarô (1999)

Samen met Andromedia vooralsnog een mindere Miike.

Dit keer een 'klein' filmpje zonder geweldadige en sexuele excessen. Het gegeven is best aardig, een goedzak als ambtenaar, dat in de weg wordt gezeten door de kapitalistische badguy, maar niet erg origineel. Het grootste probleem is echter dat het verhaal vrij ongeinspireerd en lineair verteld wordt, met voordurend een vervelend moralistische wijsvingertje op de achtergrond. Na een tijdje weet je het allemaal wel en kan het je niet zoveel schelen wat er met Kintaro zal gebeuren.

Gelukkig, wanneer de verveling op z'n hoogtepunt is, slaat de film aan het einde nog vrij radicaal om, wanneer hij wat hulp krijgt van een yakuza. De soundtrack en massaliteit trekt je weer terug naar het scherm en levert uiteindelijk nog een bevredigende climax op, wat de film nog enigzins redt.

Ben het wel eens met wat Dopke hierboven zegt, ook voor mij een mindere Miike.

Hoewel de regisseur nooit te vangen was in een genre of hoekje, is er toch altijd één punt waarin alle Miike films op elkaar gelijken. Er zit altijd iets abnormaals, geschifts in, op welke manier dan ook.

Volgens mij is deze de eerste Miike waar dat niet zo is. Inderdaad allemaal redelijk lineair en braaf, waar enkel de overdreven actieve Kintaro voor een beetje plezier zorgt.

Het einde bloeit wel open en verandert van toon. De humor gaat er dan toch wat uit, film wordt iets grilliger. Tot echte excessen komt het ook hier niet, maar maakt de film toch nog aangenamer, met mooie climax.

Maar al met al wel een mindere Miike. Kan er net 3* aan kwijt, met dank aan het fijne einde. De rest is echt té braaf voor de man.