The Three Caballeros (1944)

The Three Caballeros is een tekenfilm, gemengd met echte beelden. De formule van een eend, een papegaai en een haan ( ) is op zich heel leuk en geslaagd. Helaas is deze film buiten leuk en lol ook nog eens "leerzaam", als je het tenminste kan uit houden. De informatie die er bij elk cadeau van Donald word toegevoegd is meestal niet interessant en uiterst onbelangrijk. Ik weet zeker dat als ze al dat, zogenaamde "leerzame", weg hadden gelaten en gewoon een verhaal hadden verzonnen voor de drie vogels, het een geslaagde Disney zou zijn, maar nu is het niet meer dan een video die je op school kan draaien op kinderen van 4/5 nog eens iets bij te brengen over Brazilië en Mexico...2

film valt wel mee,vind het zowat een "vergeten" classic!

mwah, best goed, maar niet geweldig, 3,5?

Wat een dwaze film. Ik kon me er niet in vinden. 1.5 ster.

Ik ken ze allen uit de Donald Duck (weekblad) maar los van elkaar in een film? Hier heb ik echt nog nooit van gehoord.

Zevende Disney langspeelfilm met in de hoofdrol Donald Duck, Joe Carioca en Panchito. De film bestaat uit twee grote luiken: eerst krijgen we twee korte tekenfilms voorgeschoteld, nadien barst een Mexicaans feest los met muziek en echte acteurs.

De eerste twee verhaaltjes zijn leuk, maar niet meer dan dat. Pablo, de pinguin uit het eerste verhaal is vertederend en alhoewel het een erg simpel verhaaltje betrefd is het leuk om te volgen. De tweede tekenfilm handelt over een vliegende ezel en stelt toch heel wat minder voor.

Vanaf het tweede deel van de film wordt het geheel anders: de drie hoofdpersonages slaan aan het dansen terwijl ze zowat heel Zuid-Amerika afreizen. Naar het einde toe slaan alle teugels los en wordt de film één groot feest van muziek en kleur. Klinkt leuk, maar in realiteit is het resultaat eerder saai en vooral sterk verouderd.

Neen, toch één van de mindere Disney Classics. Een film die zwaar heeft te lijden onder zijn leeftijd met te weinig inhoud en te weinig magie.

Ja, de Three Caballeros.

Natuurlijk nu achterhaald door alle moderne technieken en veranderde voorkeuren.

Maar toen ik deze film zag op zeer jeudige leeftijd, ik denk in 1948 was het een regelrechte hit. Wat vonden wij deze film geweldig!

Nu kijk ik gedeelten op YouTube en ja hoor, niet meer van deze tijd maar wel heerlijke nostalgie voor ons oudjes.

Daarom een 3

Vermakelijke tekenfilm waarin je ook ''echte'' mensen ziet. Sowieso vind ik de oude Donald Duck tekenfilms altijd erg leuk. Ben dan ook vroeger een echte DD fan geweest. Nog altijd blijven die tekenfilms leuk.

3*

Leuke maar enigszins rommelige classic die naadloos aansluit op Saludos Amigos (die helaas niet op MM staat vanwege een te korte speelduur) en die animatie en echte beelden met elkaar vermengt. Goed.

Ik vond er niet zoveel aan, vond de beelden met de mensen en de getekende figuren niet zo goed werken en vond het allemaal net iets té langdradig. Was opzich wel een leuke film, maar toch jammer want de langdradigheid weerhield me ervan om mijn aandacht erbij te houden. Als je tijdens een film steeds kijkt hoeland hij nog duurt is dit geen goed teken xD

2,5*

Moet er geen ondertiteling bijzitten ?

Eerste half uur was heel leuk, daarna werd het een beetje zoetsappig met veel muziek. Maar zeker voor die tijd een hele mooie film.

Op sommige momenten erg druk maar, over het algemeen leuke animatie film.

3 sterren

Eerste film waarin animatie en live-action vermengt werd en alleen daarom al soort van klassieke status.

Die effecten zijn overigens vrij doorzichtig naar huidige maatstaven, maar erg indrukwekkend voor 1944.

Tsja Donald Duck is jarig en krijgt o.a. een filmprojector met een film over een pinguin die het te koud vind op de Zuidpool en een vliegende ezel: twee suffige tekenfilmpjes voor de allerkleinsten.

Maar dan komen de twee andere caballero's en krijgen we een bont tekenfilm-spektakel dat af en toe zelfs behoorlijk psychedelisch aandoet.

En Donald Duck is hier behoorlijk bronstig!!!

Heh.

Ging echt compleet nergens over. Het is dat de eerste vijf minuten nog een grappig kortfilmpje over een penguin bevatte, en dat ik de poging tot abstractie in deze film af en toe nog kon waarderen, maar verder is het één lange martelgang.

Zowel qua opbouw als verdeling van segmenten slaat het nergens op. Al valt de film uiteindelijk grofweg in drie sequenties op te delen. Eerst wat "leerrijke" kortfilms, daarna een bezoekje aan Zuid-Amerika's twee bekendste landen (Brazil en Mexico).

Veel muziek, veel dans, veel godsgruwelijke kleurexperimenten en wat geklooi met animatie/live action mixjes. En dat is het. Vooral érg druk en lawaaierig, zonder ergens heen te gaan. Leuk als je een uur lang naar een dansende eend wil kijken, maw Zuid-Amerikaanse toeristeninfo erbij, maar verder niet boeiend.

0.5*

Misschien iets beter dan Saludos Amigos, de film die hier aan voorafging, maar weinig memorabel.

Redelijk saai om te kijken concludeer ik na deze herziening. Ik vond het als kind nog wel aardig waarschijnlijk, maar nu niet meer.

In dezelfde stijl als van Saludos Amigos (die film is helaas te kort om op de site te mogen. Ik heb deze ook recent nog even herzien, niet erg bijzonder) krijgen we hier een muzikale film met de bekende Disneyhelden Donald Duck, Panchito en Joe Carioca (al zullen die laatste 2 vooral bekend zijn bij de lezers van het weekblad Donald Duck) die weer een hoop zingen, dansen en bewegen. Het deed me niks.

Sowieso zijn de oude Disneyfilms vaak redelijk saai. Veel mooi getekende beelden, maar erg weinig inhoud. Dit proberen ze dan voooral te compenseren door er veel muziek in te stoppen. De visuele stijl van deze film is nog best de moeite, maar meer dan een filmpje met toeristeninformatie voor zuid Amerika is het niet. En dan hebben we ook nog de inmenging van tekenfilm en ''echte'' beelden, wat als resultaat behoorlijk suf is. Had er gewoon een tekenfilm van gemaakt, dit is nep en ook niet interessant. Gelukkig is het met een ruim uur weer gedaan, zodat ik geen hele vette onvoldoende hoef uit te delen.

2* (was 3*)

PS: Die zingende junglevogel met zijn ergerlijke melodietje zit ook nog in een oude Donald Duck cartoon weet ik me te herinneren. Grappig hem ook in deze film te zien.

Een mix van film met gewone mensen en animatie. De film is een kleurrijke mix en is ook rijkelijk voorzien van liedjes. De film is educatief en we leren er enkele vreemde woorden en typische lokale dansen. De film heeft niet echt een verhaal, maar bestaat uit een drietal stukken.

Voor de fans van Donald is dit waarschijnlijk een must see, maar voor de rest eerder niet. Deze zou 'k zeker niet op dvd kopen. Misschien eens meepikken via tv, maar verwacht wel een mindere Disney klassieker.

Deze animatiefilm gaat verder waar Saludos Amigos stopte. Of gaat toch in dezelfde trend verder... Beide zijn besparende dieptepunten in de Disneyreeks. Tijdens WOII ging het geld en de aandacht blijkbaar ergens anders naar toe. Op zich niets verkeerd mee natuurlijk. Maar het levert wel enkele slechte films met zich mee. Misschien dat men hiermee de Zuid-Amerikaanse landen wou paaien, of in Amerika laten uitschijnen dat het geen ruzie had met heel de wereld?

The Three Cabaleros is (net zoals z'n voorganger) een kinderlijke toeristische info animatiefilm geworden. Maar het haalt zelfs het niveau niet van de korte animatiefilms, zeker niet die van toen. Nochtans werd het toen genomineerd voor 2 Academy Awards. De concurrentie zal niet groot geweest zijn...

In die tijd werden veel van oorsprong Latijns/Zuidamerikaanse liedjes ver-Noordamerikaanst. Disney zal waarschijnlijk wel op die muziektrend hebben willen inspelen door deze te voorzien van animaties. Bovendien lijkt de zonnige-kant ook wel iets waar mensen behoefte aan hadden in die verder toch sombere tijd.

In zijn tijdsgeest zal Three Caballeros ongetwijfeld een verademing geweest. En waarschijnlijk ook de enige beelden die ze überhaupt te zien kregen van Latijns-Amerika. TV bestond nog niet. Maar ik heb (gelukkig) die behoefte niet per se - wat niet wil zeggen dat ik alle 'happy movies' wil afschieten - om een animatiecompilatie te zien die gebouwd is op gelukkige en zonnige beelden uit het feestelijke zuiden van Amerika. Mooi is het niet echt om zien en buiten die zomerse beelden kan de film niet veel bieden.

Klopt.

Walt Disney werd betaald door de Amerikaanse regering om een soort handjesschudden-campagne te houden in Zuid-Amerika. De nazistische invloed in Zuid-Amerika bleef groeien, waardoor de Amerikanen vreesden nog een tegenstander te krijgen ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. De Amerikaanse regering dacht door bekende Amerikaanse figuren naar daar te sturen de banden tussen Amerika en het Zuid-Amerikaanse volk te versterken. Disney (en o.a. Orson Welles) hielden dan zo'n campagne, zogeheten "Good Neighbour-campagnes", waaruit dan deze film (en Saludos Amigos) voortkwam. Documentaire over deze campagne vind je hier.

Dan zat ik juist met mijn gedachten. Looney Tunes en Hanna-Barbera deden dit blijkbaar niet, omdat ze nog niet die grootte hadden van Disney (veronderstel ik) en die konden zich wel storten op de korte animatie om zo Disney voorbij te steken.

Donald Duck en het promotiefilmpje voor Zuid Amerika

Paar dagen geleden Peter Pan eens opgezet maar ik was die avond eigenlijk aan het twijfelen tussen deze Three Caballeros of Peter Pan. Het werd dus eerst die laatste maar toen ik gisteren nog zin had om iets luchtig op te zetten, besloot ik om er eindelijk eens werk van te maken om wat meer Disney films te zien. Ik heb er ondertussen zo'n 43 (het zijn er meer in totaal maar ik reken nu even de classics) en er zijn er nog een hoop die ik nog nooit heb gezien.

Eerlijk gezegd, ik had zelfs nog nooit van deze film gehoord tot ik eens een lijst opzocht om te kijken welke classics ik eigenlijk nog miste. Ik heb altijd wat een gemengd gevoel met de oudste Disney films omdat die in twee categorieën zijn onderverdeeld. De eerste categorie betreft films die uit één geheel bestaan zoals Sneeuwwitje en Pinokkio en de tweede categorie is een samenraapsel van verschillende kortfilms zoals Fantasia en Melody Time. De eerste categorie kan ik erg goed smaken, de tweede categorie niet. Jammer genoeg valt Three Caballeros in de laatste categorie maar op zich valt het nog redelijk mee. Het begint erg leuk met het filmpje van de pinguïn om daarna compleet de mist in te gaan met een verhaal over een vliegende ezel. De voice-over uit de pinguïn sequence wordt nu echt te irritant voor woorden en ik was blij dat dat gedaan was. Daarna gaat de film opeens een compleet andere richting uit door vooral veel dans te introduceren die gecombineerd wordt met kleurrijke animatie.

Klinkt op zich niet zo slecht maar de uitwerking is niet altijd even goed geslaagd. Disney probeert hier weer eens echte acteurs te introduceren in een animatiefilm (iets wat ze later met onder andere Mary Poppins, Peter en de Draak en Bedknobs and Broomsticks) maar ik vind dat nooit zo mooi. De film voelt op dat gebied ook enorm veroudert aan omdat het er erg geforceerd uitziet. Qua personages is dit gelukkig nog wel leuk. Ik ben altijd al een grote Donald Duck fan geweest (vroeger had je op Ketnet het Disney Festival dat altijd werd afgesloten met een kortfilm en mijn broer hoopte altijd op Goofy/Pluto terwijl ik altijd hoopte op Donald Duck) dus in dat opzicht zit je met Three Caballeros ook wel goed. De bekende eend komt ook veel meer in beeld dan in Melody Time (wat een teleurstelling was me dat!) en wordt hier ook nog eens geflankeerd door Panchito en Joe Carioca. Vooral die laatste bracht ineens een vlaag van herkenning terug uit oude Donald Duck verhalen.

Film die is onderverdeeld in verschillende verhalen. Niet alles is even goed geslaagd maar het verveelt in ieder geval niet. De animatie is degelijk maar wordt de nek omgedraaid door echte acteurs te introduceren en dat ziet er niet goed uit. Donald Duck en zijn vrienden stelen de show want anders had dit waarschijnlijk lager uitgekomen.

2.5*

Leuk idee van Disney dat noodgedwongen ontstond door geldgebrek in de oorlog. Zeker de eerste filmpjes zijn leuk en mooi getekend en doen denken aan al die korte filmpjes van toen. Vooral onze Pinguïn die in mooie gestileerde omgeving rond waggelt. Ook enkele scènes met Joe Carioca in Brazilië zijn heel aardig en zeker die schitterend geanimeerde treinreis. Helaas wordt het daarna een heel drukke janboel en zijn de filmpjes met live-action vooral vervelend om naar te kijken. En lelijk. Technicolor is mooi voor tekenfilms met volle felle kleuren, zoals je ook in deze film duidelijk ziet. Maar live-action, zeker in de begintijd, vind ik lelijk en gedateerd aandoen. En na 70 minuten ben je wel blij dat het voorbij is, want van die herrie heb je genoeg.

Toch 3*, vooral door het begin en een enkel moment nadien.

Het viel me allemaal nog reuze mee moet ik zeggen, mede misschien omdat ik er niet al te hoge verwachtingen van had.

Vooral het eerste gedeelte is best leuk. Het filmpje dat Donald te zien krijgt van de pinguïn, is mooi getekend en bijzonder geestig. Ook zijn reis naar Brazilië, alwaar hij Joe Carioca ontmoet is zeker vermakelijk. Hoogtepunt is toch wel het moment, waarbij die irritante spotvogel in beeld komt, en er een of ander geweldig deuntje uitgooit. Ik moest toch wel even lachen om dat moment.

In de tweede helft, wanneer Panchito ten tonele verschijnt, zakt het niveau wel enigszins weg. Er komt meer muziek in, het wordt wat drukker en de combinatie live-action en animatie is niet heel geweldig. Gelukkig duurt het allemaal niet zo heel lang, en is de film afgelopen voor je er erg in hebt.

3,0*

Geinig, zo'n toeristische promotietekenfilm over Zuid-Amerika om de banden tussen Amerika en dat continent te versterken. Met dat gegeven heb ik niet zo'n moeite. Het bestaat uit een aantal segmenten, waarbij de eerste twee gedeeltes er bovenuit springen. Het zijn gewoon hele leuke, grappige tekenfilmpjes die je kunt verwachten vanuit de oude Disney-stal. Halverwege wordt dit ingeruild door muzikale nummers uit Brazilië en Mexico. En ondertussen slaat Donald Duck zijn hart menigmaal op hol van het vele vrouwelijke schoon. Het wordt steeds veel van het hetzelfde en daardoor minder leuk en boeiend. Jammer hoor, want het begon echt heel tof .

Dit leek inderdaad erg veel op schooltelevisie uit grootmoeders tijd voor een Noord-Amerikaans publiek. In die tijd moet de combinatie van film en tekenfilm spectaculair hebben overgekomen. Nu lijkt het niet meer dan een saai promotiefilmpje over Mexico en Brazilië. Ik vond het leuk om eens een keertje te zien, maar niet meer dan dat. Het bevat zo goed als geen verhaal. Het verhaaltje van de pinguïn was nog vrij leuk.

Three Gay Caballeros oftewel Drie Geile Vogels.

De wel erg vlakke achtergrond in het begin doet meteen al de verwachtingen voor de rest temperen. De eerste twee filmpjes doen eerder denken aan de korte filmpjes die Disney eerder maakte met Mickey Mouse en Donald Duck in de hoofdrol, dan aan de langere films zoals Snow White. Het kijkt wel aardig weg, maar is niet meer dan dat.

In het vervolg worden Joe Carioca en Panchito geïntroduceerd, die ik verder alleen kende uit het stripblad de Donald Duck. Aardig om ze een keer in een film te zien, maar hoogstaand is het niet. Vooral een grote mix met live-action dansbeelden waar de vogels betoverd raken door het vrouwelijk schoon. Interesant om die mix te zien, die er soms verschrikkelijk uit zag, met name als de dame uit Baia geïntroduceerd wordt en Donald en Joe achter haar aan hollen. Op andere plekken was het beter, maar nog steeds verre van geweldig.

Wat ook interessant was, was Donalds trip na het liedje van de dame uit Mexico-City, die een beetje deed denken aan de roze olifantenscene uit Dumbo. Om die reden kom ik niet helemaal op het minimum uit, maar voor de rest was het erg vervelend. Al dat gedans is niet bepaald aan mij besteed, en zeker niet als er de hele tijd drie van die geilneven door het beeld rondlopen. 1*.

Samen met o.a. ichabod/melody time/saludos amigos een sterk verouderde classic iets dat ik niet kan zeggen van Pinocchio dumbo en Bambi die ruime voor de drie caballeros in de bios verscheen.

Ik tel deze titels al heb ik ze wel in bezit niet als classic simpelweg omdat het niet een enkel lang verhaal is en in enkele live-action wordt gecombineerd met animatie en dat zorgt er voor dat deze titels helaas de tand destijds niet hebben kunnen doorstaan. Maar los van dat alles is deze wel nog steeds geschikt voor de kleintjes vooral Donald blijft leuk.