Olympia 2. Teil - Fest der Schönheit (1938)

Net als bij het eerste deer; filmisch gezien stukken interessanter dan inhoudelijk. Vooral het eerste half uur is weinig interessant. Wel heb ik genoten van het laatste kwartier: het schoonspringen. Schitterende opnamen zijn dat, opgenomen met drie camera's.

Helaas deel 1 gemist wegens omstandigheden. Deel 2 heeft de juiste titel meegekregen, feest der schoonheid.

Hoe Riefenstahl de schoonheid van "sport" laat zien via cinematografische trucjes is werkelijk fantastisch. Niet altijd even interessant, maar wel zeer vermakelijk (military) en oogverblindend (schermen, roeien, zeilen en het hoogtepunt: het schoonspringen).

Nu nog eens de gehele versie zien inclusief deel 1.

Indrukwekkend tweede deel, met een aantal prachtige hoogtepunten. Vooral het schermen, zwemmen, polo, de military en natuurlijk het schoonspringen bij de mannen is waanzinnig goed in beeld gebracht. Ook de openingsscènes in het Olympische dorp zijn grappig om te zien.

Erg opvallend vond ik ook een lang zijshot van de wielrenners. De camera was daar blijkbaar op een auto of brommer gemonteerd, maar toch is er bijna geen trilling merkbaar. Hoe ze dat zonder steady-cam voor elkaar hebben gekregen, is me absoluut een raadsel.

4 sterren.

Fest der Volker richte zich meer op het stadion, met zijn mensen en atletiek als sport.Fest der Schonheit is zelfs nog mooier met vele in mijn ogen nog steeds spectaculaire scenes.Van het spektakel van wielrennen tot aan het zweven in de lucht van de schoonspringers.De muziek van Brandt draagt hier ook zoveel aan bij, het geeft dat extra stuk spanning.4.5 sterren

Wat mooier dan het eerste deel. Nog veel meer ruimte voor Riefentahls creativiteit. Het schoonspringen is heel bijzonder.

3.0*

Fraaie beelden van oa de voorbereiding van de sporters, wellicht iets meer geladen dan het 1e deel maar eigenlijk valt het met de dubieuze propaganda wel mee.

3,5*.

Bij dit tweede deel had ik wat meer moeite om in de film te komen. Waar het eerste deel langzaam minder werd, daar wordt deze documentaire richting het einde steeds wat beter, met het schoonspringen als absolute hoogtepunt.

Ook de muziekkeuze is hier wat beter. Wel is het allemaal wat minder samenhangend, maar daarnaast zijn de sporten wel weer wat afwisselender. Het blijft ook wel vermakelijk om die overenthousiaste commentator weer te horen.

Al met al behoorlijk gelijkwaardig aan het eerste deel.

3,0*

Mwa, ik mistte precies toch vaak de spanning, het gigantische publiek, de close ups, die ik in het vorige deel wel had.

Blijft nog steeds goed, en er zijn wel momenten die voor mij uniek waren in de zin dat ik nooit hockey had gezien met een keeper zonder gezichtsbescherming (en bij India zelfs zonder bescherming in zijn geheel leek mij), ik had nog nooit een grondoefening gezien zonder salto's en flikflaks en ... .

Wel goed maar de impact die "deel 1" had, had het voor mij niet.

Edit: Het meest bijzondere was misschien nog wel dat ik tijdens het zwemmen duidelijk sommige zag schoolslag zwemmen en andere vlinderslag, in dezelfde race .

De sportieve verrichtingen tijdens de Olympische Spelen van 1936 in Berlijn zijn bijna 90 jaar na dato niet meer de reden waarom je deze twee films (deel 1 en 2) bekijkt. Nog wel als historisch document en om de filmkunst van Leni Riefensthal te bekijken. Die is inderdaad indrukwekkend. Al slaat ze af en toe vooral in deel 2 op hol met haar 'poëtische impressies', waar je ook weer niet te veel achter moet zoeken.

Op sportief gebied is er nogal wat veranderd en veel sporten zijn nu niet meer onderdeel van het olympisch programma. Maar goed ook, want er zitten vooral in het tweede deel van deze documentaire nogal wat militaristisch getinte sporten bij. Maar ook beelden van de zeilwedstrijden in Kiel, zwemmen en voetballen. Opvallend is wel dat het vooral een Europees sportfeestje is; op de VS en Japan na lijkt de rest van de wereld nauwelijks mee te doen. Nederland, consequent als 'Holland' aangeduid, lijkt ook niet veel potten te kunnen breken.

In deel twee komen ook andere sporten dan atletiek in beeld, hoewel soms nogal karig. Bij het zwemmen worden Rie Mastenbroek en Willie den Ouden wel genoemd, maar in de marge. Deze Olympische Spelen waren vooral Spelen waar Jesse Owens schitterde en vier gouden medailles won. Daar waren de Duitsers niet zo blij mee, nota bene een neger. Dat merk je ook in deze film. In dit tweede deel kan Riefensthal zich uitleven. Haar handelsmerk: de mens in kikvorsperspectief (van onder naar boven) tegen dramatische wolkenpartijen. Maar fraai zijn de beelden van de schermpartijen, beginnend met de vechtende schaduwen van de schermers. Maar al met al: toch ook wel een erg lange zit.

Iets minder pakkend dan het eerste deel, atletiek is ook wat fotogenieker wellicht, maar een knap tweede deel waarbij nu andere sporten voorbij komen. Niet alle sporten zijn even goed in beeld te brengen, zelfs Riefenstahl lukte het niet om van zeilen een boeiende kijksport te maken. Het zwemmen, schermen, schoonsprongen, paardrijden en hockey waren leuk om te volgen. De winnaar van het hockey-goud was trouwens India (werd niet vermeld in de docu). Ook wat Nederlands succes (Rie Mastenbroek) maar het Wilhelmus klonk niet eenmaal.