Les Amants Criminels (1999)

Bij herziening toch een stuk minder.

Leuke take op Hans en Grietje van Ozon, maar wordt op momenten net wat te theatraal. Waar ik het jaren geleden best allemaal gedurfd vond, vond ik het nu opvallend tam. Het had wel wat grimmiger gemogen. Na de ontsnapping uit de Cabin schiet de film enorm uit de bocht, waar al de opgebouwde freewill in rook op gaat. Leuke poging en onorthodoxe poging van Ozon, en zeer vermakelijk nog maar verre van zijn beste werk.

Maar een saaie boel vond ik deze prent.

Kon me totaal niet boeien.

"Een grimmige moderne variant op een klassiek sprookje" - het is vaker gedaan, en zelden goed. Toch vond ik dit een sterke film. De machtsverhoudingen en verknipte seksuele relaties; de bikkelharde, nare situaties; en af en toe de sardonische blik van de regisseur, met één of twee kitscherige scenes tussen alle narigheid door. Ozon weet precies waar hij mee bezig is.

Een echt geniale film heb ik nog niet van hem gezien, maar die geestige, brutale visie en goede regie (ook van acteurs!) maken iedere film wel weer de moeite waard.

Leuk.

Soort perverse variant op Hans en Grietje, zoals reeds gezegd. Lekker ongrijpbare personages, aangenaam sfeertje, en wat licht absurdistische momentjes. Wel grappig hoe de verhoudingen tussen de personages toch continu lijken te schommelen; de film laat niet snel in z'n kaarten kijken. De jongen die uiteindelijk toch enige affectie bleek te hebben met de lascieve kluizenaar, bijvoorbeeld.

Alleen excelleren doet het nergens, op geen enkel facet. Consistente film die simpelweg nergens piekt, maar wel een aangenaam filmavondje op wist te leveren. 3,0*.

Het begint als Natural Born Killers meets de gebroeders Grimm, met veel actie. Dan dreigt het stil te vallen wanneer ze opgesloten zitten, maar dat wordt tegengegaan door de flashbacks waarin duidelijk gemaakt wordt wat de aanleiding was van hun daden. Het laatste bedrijf is weer dynamisch, met een achtervolging.

De jongen heeft zich laten manipuleren door het meisje. Toen hun gijzelnemer zich teder begon te gedragen, deed dat me denken aan dat beeld van Saddam Hoessein met een kind op z'n schoot. Het thema van de onderdrukte seksuele geaardheid komt wel vaker voor bij Ozon.

Een rare film, maar wel eentje die je bijblijft. Het is misschien wel 10 jaar geleden dat ik 'm heb gezien en toch kan ik me meerdere scenes levendig herinneren.

Aan het einde wordt het tamelijk ongeloofwaardig, met die Disney-diertjes rond het vrijende stelletje en de dood van Alice was ook nogal over de top. Het onderliggende thema van de geaardheid van de jongen was wel oké gedaan, hij leek ook nooit echt geïnteresseerd in Alice. Maar waarom hij na zijn verkrachting (of vond hij het juist fijn?) het opeens wel kan met Alice? Geen idee. Alice is een boeiend personage en het is dan ook jammer dat ze een passieve rol krijgt als ze in de kelder wordt opgesloten. Logisch natuurlijk, wat kun je doen in een kelder? Maar ze heeft daar eigenlijk alleen maar flashbacks, en dat is veel minder interessant.

Goeie film waarin een meisje een moord plant en dit laat uitvoeren door een vriend van haar. Een beetje een vreemde en ook wel originele film, maar wel eentje die weet te boeien. Een soort luguber sprookje voor volwassenen (zonder dat het horror wordt). Van de cast maakt Natacha Régnier de meeste indruk.

Het acteerwerk kon niet overtuigen. En ook het verhaal is niet echt geloofwaardig. Maar toch is het een vroege "Ozon" en daarmee toch net de moeite waard.

Ietwat teleurstellende herziening.

Het blijft wel een leuke en enigszins aparte film, deze vroege Ozon. Een weirde mix tussen misdaad, torture porn en sprookje, waarin Ozon toch een fijne balans weet te vinden. De verrassing is er de tweede keer wel een beetje af uiteraard, maar echt veel minder boeiend werd het er niet van.

Wel opvallend is het visuele verval. Hier en daar nog wel een plaatje, maar dat zijn duidelijk momenten binnen een verder best lelijke film. Ook de impact van de horror elementen is wat minder geworden, dat krijg je er van als er een decennia lang torture porn met bakken zou gaan geproduceerd worden.

Het resultaat is een film die zeker nog wel interessant is, ook aan te raden valt voor mensen die hem nog niet gezien hebben, maar die niet vol meer weet te beklijven. Heeft de tand des tijds niet perfect weten te doorstaan, waardoor een tweede kijkbeurt gewoon net wat minder is. Zeker geen slechte film, maar niet meer de glorie van voorheen.

3.5*

Prima film waarin een meisje een moord plant en dit laat uitvoeren door een vriend van haar, leuk bedacht die het aanzien waard is.

Ik moest hier wel eens terugdenken aan de veel meer recentere Adoration (Film, 2019) van Fabrice Du Welz. Ook hier laat een verliefde puber zich leiden door de capriolen van een soms doorgedraaid meisje. Tegelijkertijd heb je de indruk dat je je in het sprookje van Hansje en Grietje waant.

Sowieso een geslaagde Ozon, maar ook eentje die misschien net iets beter uitgewerkt kon worden. Alice was het meest intrigerende personage. Alleen wat jammer dat haar beperkte afzijdige rol in de kelder haar karakter te weinig op de voorgrond laat treden.

Luc weet helemaal van geen hout pijlen maken. Een uiterst naïef en beïnvloedbare persoonlijkheid. Prima rol ook overigens van de nog jonge Renier. Met de vlucht komt er nog extra vaart in de film. Vermakelijk alvast!

“I like my boys fattened up and my girls all skin and bone”

Fijne gemoderniseerde versie van Hans en Grietje. Nu zijn ze een tienerkoppel die een klasgenoot vermoorden, als een soort Bonnie en Clyde op zoek gaan naar het bos om daar het lichaam te dumpen, wat ertoe leidt dat ze verdwalen in het bos en worden gevangen door...een "Oger" Nadat Ozon met de begin scène de aandacht heeft getrokken, raakt hij een de moment kwijt. Echter zodra ze bij het boshuisje aankomen...waren er toch enkele rillingen. Geweldig ook de bizarre knipoog , wanneer regisseur/schrijver Francois Ozon met dat...idyllische Disneysprookjes-einde met diertjes, de boel laat opschrikken door de harde werkelijkheid. Deze film is een beetje verwrongen, rauw, provocerend en niet voor te conservatieve mensen. Maar ik vond het een heerlijke film!

François Ozon maakt een moderne versie van Hans en Grietje. Het originele sprookje ging over twee brave kinderen, maar hier gaat het over twee jonge moordenaars die alle ethische codes aan hun laars lappen. De heks is vervangen door een wereldvreemde pederast. Rond de eeuwwisseling was er een Franse stroming die de controverse opzocht met expliciete beelden van seks en geweld. Ozon hoort daar slechts gedeeltelijk bij, want bij hem ligt de nadruk op dialogen en psychologie.

Dat Luc worstelt met z'n verdrongen homoseksualiteit, wordt al gesuggereerd in een vroege schoolscène. Wanneer hij opgewonden raakt in het bed van de bosbewoner, ervaart hij een mengeling van lust en walging. Alice vertoont kinderlijke onschuld en gevoeligheid wanneer ze eist dat Luc een dood konijntje begraaft, maar later zet ze hem aan tot moord, wetende dat hij z'n mannelijkheid wil bewijzen.

Al vroeg is er een actiescène met rondspattend bloed. Later volgen er flashbacks waarin de motivering van hun gedrag duidelijk wordt. Visueel geeft dat een contrast tussen scènes met felle belichting en de donkere kelder — een symbool voor het verdrongen onderbewustzijn. De opnamen gebeurden in de Corrèze, een departement met bossen die groot genoeg zijn om erin te verdwalen. Dat was het ideale decor voor dit gruwelijke sprookje.