Peeping Tom (1960)

Favoriete film van Polanski. Vele malen bejubeld door Scorsese.

Terecht, want deze film (ooit door velen beschouwd als ziek) is een groots meesterwerk.

Waarom heet de film eigenlijk geen Peeping Mark?? maar Tom. Was Tom de eerste voyeur in Engeland.

Ik weet het, het is een domme vraag, maar mijn hersens koken.

dat is de uitdrukking in Engeland van een voyeur: Peeping Tom

net zoals ongelovige Thomas enzo

duh, weet ik ook wel, maar waarom Tom??

Was hij de eerste?

I don't know, hoe kun je nou weten wie de eerste voyeur was!! Stel dat jij de eerste was, ging jij het dan zeggen

Thomas was toch ook niet de eerste die nix geloofde! Methusalem was ook niet de enige die oud was!

Is deze film nog steeds schokkend te noemen, of valt dat naar huidige maatstaven wel mee ?

Ligt er aan wat je schokkend vind. Ik wordt zelden of nooit geschokt door effecten of bloed ofzo. Het is de geest van de film, het idee dat je als schokkend kunt ervaren. Je hebt natuurlijk mensen die alles gedateerd vinden, maar ik vind deze film nog vreselijk vitaal en een even mooie als gruwelijke zoektocht in een zieke geest.

Het was vooral in die tijd een erg schokkende film, maar tegenwoordig valt het wel mee.

Kan er mij iemand vertellen of de versie die je kunt kopen op Play.com (Engels) ondertiteld is ...

Nope, geen ondertiteling. Bij rodirect verkopen ze dezelfde dvd, daar staat bij: Franse ondertiteling...

Goede film. Mooi gefilmd, met prachtig kleurgebruik.

Het draait allemaal om de hoofdrolspeler Mark. Overtuigend gespeeld door Karlheinz Böhm (jawel, een Duitser). De blik in zijn ogen spreekt boekdelen.

Wat ik toch een beetje miste is spanning. Ik zat er steeds op te wachten, maar het kwam maar niet, althans, nauwelijks. Er had van mij wel wat meer getoond mogen worden.

Daarnaast had ik graag wat meer twists in het verhaal gezien, daar houd ik toch wel van.

Ik geef 'm (voorlopig) 3,5*

heel aardig, maar een beetje gedateerd - 3,5

Toen ik het doosje van deze film las, werd ik erg nieuwsgierig aangezien ze spraken van een controversiële film die jaren door critici negeert was en mede door de hulp van Scorsese bij het volk bekend werd.
Dan nu over de film. Hij viel me een beetje tegen. Het verhaaltje is wel leuk bedacht, maar de doordat je vanaf het begin al weet wie de moordenaar is , is de film stukken minder spannend, zoniet op sommige momenten maar erg gewoontjes en saai. 3* voor de originaliteit en de grotendeels goeie cast.

Ik vind het een goede film die op sommige momenten best beklemmend is. Zoals wanneer hij de moeder aantreft in zijn filmkamer. Het enigste nadeel vind ik alleen dat ik hem ervaren heb als enigzins gedateerd, zo schokkend vond ik hem namelijk niet. 3,5* vanwege de momenten waarop de film echt creepy is.

In de tijd geplaatst vrij bizar dat deze film gemaakt werd. Powell was toch een regisseur met een behoorlijke reputatie. Ik kan me niet voorstellen dat er andere regisseurs van die naam in de tijd een film maakten met een prostituee, erotische fotografie en nog een zelfmoord op het einde ook. Zou Powell echt niet beseft hebben dat hij net iets te vroeg was?
De film heeft bij vlagen mooi camerawerk en mooi gebruik van kleur.
De eindscene en vooral de beginscene vond ik geweldig. wat daartussen zat boeide me heel wat minder helaas. Leuk om gezien te hebben, dat wel.

3.0*

Ik zag trouwens op imdb nog dat Powell de laatste jaren van zijn leven getrouwd was met Thelma Schoonmaker, de vaste editor van Scorscese, vond ik wel een grappig feitje.

Wel aardige suspense in deze film met een vrij gestoorde hoofdpersoon en een door liefde verblinde buurvrouw.
De man sterf in het harnas, in zijn eigen meesterwerk.

***1/2

Als je nu de kritieken leest over deze film krijgt de regisseur Michael Powell eindelijk de lof die hij 45 jaar geleden verdiend heeft. IMDb rating 7.8 zegt ook genoeg. Voor mij blijft dit een beklemmende psychologische horrorfilm, die ook zeker latere regisseurs zoals Brian de Palma beinvloed heeft.

Net als "Psycho", "Silence of the Lambs", "Repulsion" enz... is dit klassieker onder de griezelfilms...

Ik ga met kappeuter mee! Goed om gezien te hebben, en zal best wel revolutionair zijn, maar ik had toch iets meer verwacht. 3,5*

Indringend en verontrustend portret. Bedenk dat deze film in het zelfde jaar uitkwam als Psycho en je ziet dat hij zijn tijd ver vooruit was. Schitterende soundtrack (zowel de muziek als de mix). 4,5* voor dit uitermate sfeervolle meesterwerkje.

Verontrustend portret rond een man en zijn obsessie met voyeurisme dat een heel ander licht werpt op het begrip "snuff" als dusdanig. Zoals je gezien de leeftijd van dit werkje mag verwachten, wordt veel aandacht besteed aan de ontwikkeling van de personages en de opbouw van een intense onderhuidse spanning. Het hoofdpersonage is in die zin goed gecast en wekt tegelijk afschuw en sympathie op. Voor de rest is Peeping Tom weinig grafisch, maar de mooi uitgedokterde plot compenseert dit hiaat waar vooral de moderne horrorfan zich aan zal ergeren. De uiteindelijke ontknoping, of beter gezegd het antwoord op de vraag "waarom?", is een slag in je gezicht. Schokkend en verrassend, maar als je erover nadenkt eigenlijk erg logisch en de perfecte afsluiter van een geweldige film.

Een fascinerende en erg sfeervolle film. Goede rol is Mark ook, een aantal erg mooie scènes en een sterk einde. Dat deze film uit 1960 komt is erg moeilijk voor te stellen. Erg mooi kleurgebruik/camerawerk ook

Een ietwat slome film over een zeer boeiend onderwerp.
Ergens wist de film me wel te boeien, maar de traagheid van de film zorgde toch voor wat verveling.

Vreemd vind ik het dat deze film al van 1960 dateert, je zou hem zeker 10 jaar later schatten.
Hij vertoont ook opvallend veel vergelijkenissen met Psycho (uit datzelfde jaar!) en is wat mij betreft ook net zo onthutsend als Hitchcocks meesterwerk.

Wat me vooral wist te grijpen was de laatste scène, ook wel de beste scène uit de film, waarin op het eind na de dood van Mark een kinderstemmetje zegt: Daddy hold my hand...Very Touching.

3.0*

Absoluut meesterwerk.....met stip.......in mijn top 10!

Dit is de absolute film over film. Film probeert o.a. in documentaire, maar ook in speelfilmvorm het ware leven te vangen...te FIXEREN. De hoofdpersoon hier, leeft, door vader gegeven, met een idee-fix over het maken van de absolute cinema. Met als onderwerp angst. De mens is het meest bang voor zijn of haar angst.... Dit moet de mens letterlijk onder ogen zien. Hitchcock is hier beroemd mee geworden....de meeste mensen zoeken bij zijn films dan ook naar suspense......Powell's onderwerp is een totaal geobsedeerde cineast.....die de doodsteek van Powell's eigen cinema carriere in luidde....wat een ironie! Maar de film bevat dan ook een heftig thema. Ook nu nog.

Wat een dodelijke blik op de cinema. De hoofdpersoon is maker en uiteindelijk ook onderwerp in eigen snufmovie. Hij wil de echte angst (Hitchcock is wat dat betreft echt fake!) vangen op celluloid. Hij kan alleen echt emotioneel leven met de camera in zijn hand. Dwangmatig observeren en ensceneren tot het ultieme.....de echte angst vangen als mensen zichzelf in de ogen kijken als ze sterven. Niemand sterft, normaliter, met een spiegel voor zijn neus. (Vroeger hing men bij sterfgevallen een doek over de speigel). Laat staan als men wordt vermoord. Dit idee van Peeping Tom is nog steeds schokkend.....maar o zo consequent pervers door Powell bedacht. Deze film bevat dus de uiterste fascinatie voor close-ups.....macaber grensverleggend als doodlopend shot.

Zoals Markies de Sade lust ziekelijk 'ver-fijn-de'....zo wordt hier de filmregie, door Mark, zieklijk verfijnd tot een sadistisch universum...

Maar dit werkelijk indringend onderwep is op een stijlvolle
manier gefilmd. De acteur Karlheinz Böhm is geweldig als Mark alias Peeping Tom. Zijn maniertjes, de bescheiden bedeesde manier van communiceren, maar wel dwingend en doelgericht. De exentrieke vriendin past wonderwel bij hem. En natuurlijk haar blinde moeder die onraad vermoed. Op het eind klopt deze film als een be-klemmende filmbus.

Verder is de cinematografie geweldig: de belichting met het spel van licht en donker...en kleur, natuurlijk de close-ups van karakterestieke koppen, maar ook de zgn amateur films en beeldprojecties...

Maar ook de muziek De dreigende piano...etc. Het geeft allemaal een heel speciale sfeer.

Maar de film is ook gewoon een "crimi" waarbij de dader bewust in de buurt van het onderzoek blijft....op zoek naar goeie shots en takes voor zijn eigen documentaire....De rechercheurs onderzoeken immers zijn eigen geofferde cast . Marks verhaal moet compleet. Zijn verbeelding wordt werkelijkheid: zijn set is een tatort en omgekeerd.......

Eén van de hoogtepunten is als de blinde moeder stiekem Mark bezoekt als hij één van zijn snufmovies aan het projecteren is. Zij vermoed iets en brengt hem in de war.
Dan ondekt hij dat de 'belichting' van zijn macabere film niet goed is....het moet opnieuw....wat een nieuwe moord betekend....cut... take 3. Elke moord moet voor hem een 'final cut' betekenen maar zijn perfectionisme drijft hem tot een nieuwe slachtoffer.

De filmopnames voor reclames, die steeds overgredaan moeten worden, met de veel eisende regisseur krijgen in vergelijking met Mark's methode........ worden nog wezenlozer.

Echte kunst vergt offers....en zelfopoffering. Dit is een film over filmkunst die diep in het eigen vlees snijdt...tot op het bot. Powell, als ware hij een pornograaf, werd toen in 1960, door het maken van deze film gemeden of beschimpt. Het was natuurlijk beter geweest dat men over de filmkunst en de eigen angst had nagedacht. Nog steeds een actuele film!

5 (op)vallende sterren!

Originele en interessante film, met een sterk scenario en een (voor die tijd) erg schokkend gegeven. Hitchcock mag in hetzelfde jaar weliswaar met de eer zijn gaan lopen, maar Michael Powell steekt hem qua directheid zeker naar de kroon. Alleen jammer dat hij nu geen Anthony Perkins had om de film naar het allerhoogste niveau te tillen. Want de acteerprestatie van Karl-Heinz Böhm is op z'n zachtst gezegd wisselvallig. Wel dapper dat hij het durfde, maar hij komt niet altijd even geloofwaardig over, zeker als hij "jeugdig" moet spelen.

Hetzelfde kan trouwens gezegd worden van de rest van de cast. Het is natuurlijk typisch voor die tijd, maar ook hier zijn de meest acteurs eigenlijk te oud voor hun rollen. Maarja, dat doet verder niets af van de goede spanningsopbouw, sfeervolle camerawerk en "sleazy" sfeertje dat Powell uiteindelijk zijn filmcarrière zou kosten.

Zeker de moeite waard om even op te zoeken.

4 sterren.

Grappig ja; dat Psycho in hetzelfde jaar is uitgebracht. Qua effectiviteit in beeld en dramatiek is de Hitch-flick wel heel wat beter en inderdaad dat geld ook voor de hoofdpersoon. Maar dat heeft natuurlijk ook wel wat te maken met de genialiteit van Hitchcock. Om daar even bij te blijven; de docu op deze dvd rept geen woord over de grootmeester (maar dat valt me wel vaker op). Terwijl hij af en toe best genoemd had kunnen worden.

Deze film gaat ver qua thema, heeft een aardig verhaal en is soms zelfs lichtelijk schokkend maar toch biedt de film net niet datgene waardoor het een meesterwerk kan worden. Ik denk dat het komt doordat het psychologische kant (of levensverhaal) van de film/hoofdpersoon de 'thriller' in de weg zit. De film is namelijk niet echt spannend. Toch blijft het gegeven van de film best boeiend.

Een schokkend en mooi meesterwerk, en de acteur Karlheinz Böhm zet wel echt een eng figuur neer in de film! desalniettemin 4* waard.

Michael Powell manifesteert zich met Peeping Tom als een kunstenaar. Of het een waar meesterwerk is geworden laat ik in het midden. Feit is dat de film pas jaren later op waarde werd geschat: van verguisd naar gewaardeerd. Wat dat betreft was Powell zijn tijd ver vooruit en dat prijst voor de regisseur. Daarom 4 * voor de cinematografische kant en 3 * voor het verhaal.

Ik had er wellicht iets meer van verwacht, maar toch is Peeping Tom een aardig verontrustende film, met geweldig gekarakteriseerde hoofdpersoon. Böhm maakt zich misschien schuldig aan overacting, maar wel op een gepaste wijze. Hij deed me trouwens sterk aan die andere Duitse schurkenacteur denken: Peter Lorre. Vooral dezelfde ogen.

Het is alleen jammer dat de film ondanks enkele verontrustende momenten nooit écht spannend wordt, behalve dan als ze tijdens die filmopnames die kist openmaken waar dat lijk in zit. Briljante scène. Ik denk dat de film spannender was als we al snel geleerd hadden dat Mark zijn slachtoffers filmt terwijl hij een spiegel op hun richt. Dat is best een naar idee en had de hele film wat enger gemaakt als het meteen duidelijk was. Als schokkende onthulling op het einde kwam het me net iets te laat. Ik verwacht daarom ook de film bij een tweede kijkbeurt beter te vinden.

Wat deed die psycholoog trouwens ineens op die set? Kwam een beetje onzinnig over.

3,5*