Les Égarés (2003)

Kan me helemaal aansluiten bij de commentaren over het einde. Het verhaal kabbelt maar een beetje voort, maar blijft toch nog bezienswaardig genoeg om te blijven kijken.

Om je dan een beetje onthutst achter te laten over het abrupte slappe einde..........

Een krappe voldoende!

Les Egarés is een film waar ik eigenlijk 10 x niks van verwachte en waar af en toe toch nog wat sterke kracht in zat, acteerwerk is een voldoende en de vermakelijkheid is prima kortom : erg vermakelijke Dramafilm.

3,0*

Een oorlogsfilm, maar dan een die een wat minder gebruikelijk deel van de oorlog belicht - wat gebeurt er met de vluchtelingen, hoe komen zij op hun respectievelijke plaats van bestemming. En een verhaal dat voor mij een soort stereotype van een Franse film is - er lijkt misschien niet zo heel veel te gebeuren als je oppervlakkig kijkt, maar onder het oppervlak zit het drama, en de goede afloop is nooit vanzelfsprekend. Dubbelzinnig en mysterieus, zegt jikamajoja, en beter kan ik het niet omschrijven.

Emmanuelle Beart treft daarin wel precies de juiste toon, aan de ene kant wel een volwassen vrouw met de zorg voor haar kinderen, aan de andere kant ook volkomen ontheemd en buiten zinnen door het verliezen van haar man. De weg kwijt, van noorden loos. Met daartegenover Gaspard Ulliel, die wel heel goed weet hoe hij zich aan de zelfkant redden moet, maar toch ook vooral nog een jongen is die zijn plaats in het leven niet weet en niet vinden kan.

De spanning - zowel tussen die twee als in het hele verhaal - had misschien wat broeieriger, wat dringender en wat grimmiger gekund en gemoeten. Maar ook in deze soms wat afstandelijk overkomende sfeer wordt de boodschap wel echt duidelijk.

Deze film over het leven in de slagschaduw van de Tweede Wereldoorlog heeft zo zijn momenten, maar kent ook veel ongeloofwaardige voorvallen, zoals de treuzelige ontmoeting met de Franse deserteurs. Het verhaal focust vooral op de wisselwerking tussen een gedecideerde jongeman met een onduidelijke achtergrond en een onzekere, alleenstaande jonge moeder met twee kinderen. De film is net iets te braaf om echt van de grond te komen en het einde is letterlijk en figuurlijk een dooddoener.

geen kop en geen staart deze film , wel jammer had veel meer ingezeten geef een klein zesje voor het acteren.