Pari e Dispari (1978)

Dit is inderdaad een knaller, vooral op dat gokschip met Hill en zijn kaarttruukjes is om te bescheuren!

Die ene stuntman met het grijze haar en snor is ook hilarisch met zijn tandenverlies!

Is dit die met Spencer als baby vermomd (ene schurk tegen de andere: gezicht komt me bekend voor! Andere schurk: ach, alle babys lijken toch op elkaar!! haha )

Toch wel 4 sterren waard!

Jonathan Livingston Firpo

Gisteren kon ik op een rommelmarkt een zestal Bud Spencer & Terence Hill films kopen, hoewel het merendeel wel Spencer apart was. Bij het bekijken van de titels kwam ik eigenlijk tot de conclusie dat ik nog wel wat films van het duo heb liggen maar nog niet heb gekeken waardoor ik de titels niet meer weet. Dit zorgde natuurlijk voor twijfels of dat ik sommige films al wel had dus vandaag maar besloten om eens korte metten te maken met mijn achterstand op dat gebied. Odds and Evens was de laatste titel die ik nog op het DFW label had gevonden en leek me dus een perfecte opener.

Ik ben echter niet al te content van de DVDs die zijn uitgebracht door DFW. Op zich kosten ze niet veel, altijd een pluspunt natuurlijk maar het is maar de vraag of het wel de originele audio tracks zijn. Zo bevat ook deze Odds and Evens alleen maar een Engelse audio track en die voelt enorm slecht gedubt aan. Dan ga ik liever voor de Paradisio versies (Watch out, We're Mad is een goede uitgave) maar die zijn een stuk lastiger te vinden heb ik de indruk. In ieder geval ben ik er redelijk zeker van dat dit van origine een Italiaanse film is, of de audio liep gewoon niet synchroon en zorgde voor een 'gedubt' gevoel. Soit, ik ben wel een fan te noemen van het Bud Spencer & Terence Hill duo. Bij mij speelt er geen nostalgie factor (het zou nog gemakkelijk een dikke 10 jaar duren eer kleine Metalfist geboren werd) maar de gevechten blijven erg vermakelijk om te zien. Het is dan ook jammer dat deze Odds and Evens de eerste film is van het duo die een tikkeltje tegenvalt. Waarom? Omdat de film zich werkelijk van scène naar scène moet slepen. De gebruikelijke kunstjes uit de andere films zitten hier nog altijd wel in maar het verhaal van Odds and Evens is er zo bij de haren bijgesleept dat het eigenlijk een harde negatieve invloed op de film heeft. Het is nu niet dat de andere films van het duo bol staan van geweldige dialogen en inventieve plotlijnen maar dit slaagt de helft van de tijd nergens op. Ik weet eigenlijk nog altijd niet of Johnny en Charlie nu effectief broers waren of dat het een list was van Johnny. Ter verdediging van de film, ik was wel erg moe dus het kan zijn dat ik misschien een uitleg heb gemist.

Maar daarmee kom ik ook meteen aan een ander zwak punt in de film, namelijk de wisselwerking tussen Spencer & Hill. Normaal gezien steunen die elkander door dik en dun met natuurlijk het getreiter van Hill maar hier voelt het net iets te aan. Ik kan het niet goed uitleggen maar net zoals Abbott & Costello hun vaste samenwerking hadden doorheen heel hun films, heb ik datzelfde gevoel bij dit duo en wanneer ze van dat idee afstappen, vind ik het meestal niet goed. Qua bijrollen is dit voor een keer ook nog eens een film om over naar huis te schrijven. Meestal vergeet ik al direct na de aftiteling wie er voor de rest nog in de film meespeelde maar Odds and Evens bevat een aantal leuke bijrollen zoals de verscheidene oliedomme gangsters. Stereotiep zoals de nacht natuurlijk maar wel erg leuk in ieder geval. Hoewel dit trouwens niet de langste film van het duo is, is zo'n kleine twee uur echt wel genoeg voor mij.

De film bevat een aantal idiote wendingen (het dolfijns spreken onder andere) maar de vechtpartijen van Spencer & Hill blijven zoveel jaar na datum nog altijd goud waard. Qua verhaal is dit dus de minste die ik tot nu toe heb gezien maar gelukkig zijn er nog altijd een aantal memorabele scènes waardoor dit toch nog op een mooie voldoende uitkomt.

3*

Als tienjarige vond ik dit soort films te gek. Misschien verkeerd dus om hier nog een keer naar terug te keren. Niettemin was het nog wel amusant. Slapstick, dwaze knokpartijen waarbij elke vuistslag vergezeld gaat van die typische synth drum … het duurde wel wat lang voor wat het verhaal uiteindelijk voorstelt.

"Odds And Evens" is een Amerikaans en Italiaanse flauwe Komedie / Misdaad film, met natuurlijk "de vier vuisten", oftewel het kolderieke duo Bud Spencer en Terence Hill, in de hoofdrol.

Het verhaal speelt zich af in Miami. De stad gaat gebukt onder het gokimperium van de Griek Paragoulis (Luciano Catenacci). Luitenant Johnny Firpo (Terence Hill) krijgt de opdracht om de criminele organisatie op te rollen. Hij vraagt de voormalig professionele gokker Charlie Firpo (Bud Spencer) om hulp, maar deze weigert. Dan vertelt Johnny dat ze halfbroers zijn en hun blinde vader 100.000 dollar nodig heeft voor een oogoperatie. Dat is reden genoeg voor Charlie om Johnny te helpen en samen begeven ze zich in het gokcircuit.

In Nederland staat deze film bekend als "Even en oneven" en de beste momenten in deze film zijn uiteraard de gevechten (op de gebruikelijke slapstick-wijze), met zoals vaak een gevecht tegen gangsters in een restaurant, waarbij ze waarschijnlijk meer schade aanrichten dan de slechteriken (maar ze betalen het in ieder geval altijd terug!). En verder zijn we o.a. een gevecht tussen de heren zelf, in een bar en op en boot. Ook aardig is de scène met Bud Spencer als baby en die waarin de enorme acteur rondrijdt in de kleinste ijscokar ooit Verder zien we dolfijnen in een vrachtwagen, gokken, kaarten (wat vrijwel in elke Bud Spencer en Terence Hill te zien valt en dan wel vaak in een andere variant), paardenraces, American football, autoraces, bootraces en hondenraces en op het einde van de film speelt Bud Spencer het lepel-werpspel genaamd "Jai Alai", dat bepaalde overeenkomsten heeft met squash.

Zoals wel vaker als dit duo de aandacht opeist in een film, is ook hier een goed verhaal ver te zoeken. Dit wordt gelukkig nog enigszins gecompenseerd met flauwe humor en vechtpartijen. Hoewel er enkele bijzonder geslaagde humoristische momenten zijn en het geknok ook aardig weet te vermaken, werd het me op een gegeven moment een beetje te veel van het goede. Met genoemd gebrek aan inhoud en grappen die continu herhaald worden, is "Odds and Evens" namelijk wat aan de lange kant. Beide hoofdrolspelers zijn natuurlijk goed te pruimen, maar zijn in mijn optiek beter op hun plaats als het op spaghettiwesterns aankomt.

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze flauwe Komedie / Misdaad film van Bud Spencer en Terence Hill, maar de heren hebben leukere films gemaakt.