Pon (2002)

De beschrijving hierboven geldt eigenlijk als inleiding voor het werkelijke verhaal, namelijk een behekst telefoonnummer.

Je zou het dus in hetzelfde licht kunnen plaatsen als de andere 'neo-horror' uit Azië, waar een alllerdaags gegeven opeens vervloekt blijkt te zijn.

Alhoewel er een aantal scenes inzaten die mij deden springen, vond ik het voornamelijk een drama/whodunnit waar je constant de verhaalgegevens aan elkaar probeert te koppelen.

Weinig scaremomenten vond ik persoonlijk, maar het stoorde me eigenlijk niet.

Wat me wel begint te storen is dat er geen onderscheid gemaakt wordt tussen Japanse neo-horror en de andere Aziatische tegenhangers. Hoe erg ik ook van Japanse cinema hou, die neo-horrorflickjes die van daar komen vind ik echt niet te pruimen. De andere Aziatische tegenhangers (zoals ook The Eye) vind ik veel mooier, met veel aandacht voor sfeer en esthetiek.

Verder is dit een aangenaam filmpje, dat jammer genoeg op het einde al te veel uit de doeken wou doen, iets waar ik persoonlijk niet echt op zat te wachten. Toch nog 4*

Viel een klein beetje tegen. Echt heel eng was ie niet en dat rommelige snelle begin had ook niet gehoeven. Er zaten wel wat lichte creepy momenten in maar niet van die momenten waarbij je verstijft van angst. Die ringtone die om de haverklap afging begon ik maar vervelend worden. Wel leuke scenes bv dat dat dochtertje helemaal kierewiet is geworden van dat geluid in die telefoon en een incestspel wou doen met haar vader, of dat die ingemetselde vrouw uit de muur komt.

Niet echt een enge horrorfilm maar wel de moeite waard om hem in je Asiamania collectie te hebben.

3,0*

Gewoon een degelijk filmpje in het rijtje van Ringu, One Missed Call, Dark Water etc. Enge meisjes, een scary ringtone, creepy sfeertje, het bovennatuurlijke...ik ken het ondertussen wel. Wel vermakelijk en goed geacteerd, zeker door het kleine meisje.

Zeer sterke film die er in slaagt heel de tijd een spanning op te bouwen en hoog te houden. Geen echte schrikmomenten, maar wel een creepy sfeertje. En dat is beter dan de boe-momenten.

De intro duurde wat even en was wat rommelig. Enkele bijfiguren komen er ook maar wat bijhangen en het duurt even voor ze gesettled zijn. Maar de film begint al snel te lopen en kan beter dan de Aziatische broertjes The Ring of Dark Water (om algemeen Aziatisch te bekijken...) een sfeer hoog houden die echt werkt. Deze Zuid-Koreaanse film is beter geproduced en het geheel is meer af. Al had het soms visueel iets meer mogen zijn, is er met wat er afgeleverd is niks mis.

Geweldig acteerwerk ook, vooral van dat kleine meisje. Hoe ze van het ene moment op het andere van gemoed kan wisselen, prachtig en schrikwekkend gewoon. Ook de rest draait wel leuk in het geheel.

Met andere woorden een zeer sterke horrorfilm en een absolute aanrader. En ik weet niet of hier een remake van bestaat, maar zie zeker deze versie, en uiteraard in het Koreaans.

Van deze film had ik helemaal niets verwacht, maar blijkt bijzonder mee te vallen.

Soms is de film nèt wat te langdradig, maar het plot is toch niet slecht en wist me toch af en toe op het verkeerde been te zetten (hoewel er wel hints worden gegeven, waarvan je je achteraf voor je kop slaat dat je die niet zag! Mooi subtiel!).

Super dat acteren van dat kleine meisje trouwens? Zag er af en toe echt wel eng uit! Knap hoor!

Niet erg bijzonder filmpje. Erg voorspelbaar en J-horror cliché (sorry voor dat woord maar ik weet geen andere benaming). De scenes beginnen erg mysterieus en redelijk spannend, maar het middenstuk haalt de film erg omlaag, vooral dat stuk tussen de liefde van het tienermeisje en de man (ben de mooie name vergeten). De film sluit dan ook af met één misschien twee leuke scenes en dat was het dan. Btw: dat meisje was inderdaad erg creepy, ze deed het super, zij is een pluspuntje voor de film/

* 3,0 kleine sterretjes.