My Son the Fanatic (1997)

Ik vind het altijd wat lastiger om een film te bespreken die ik goed vind, dan een film die ik brak vond.

'My Son the Fanatic' vond ik heel goed, zeldzaam ontroerend en rijk geschakeerd. Rachel Griffiths lijkt alleen maar te spelen in goede films en series. Om Puri is grappig en tragisch en mooi en lelijk tegelijk. Bij het zien van de aftiteling kon ik alleen maar driehonderd keer voor me uit zeggen met tranen in de ogen: 'wat mooi, wat mooi, wat mooi, o wat mooi' etc.

Een raadsel dat ik de tweede ben op MovieMeter die op deze film stemt.

...helemaal met je eens renske...

ik ga em zo opnieuw bekijken.

Aardige film over hoe moeilijk het is voor allochtonen om geaccepteerd te worden in hun nieuwe thuisland. De titel suggereert een film over fundamentalisme en religie, maar de film beperkt zich daar niet toe. Dat is wellicht goed, want het vaderfiguur, geen religieus persoon, komt zo sterk uit de hoek, maar de scènes over fundamentalisme bij elkaar komen net wat te beperkt over. Evenwel is het een goed gemaakte karakterstudie, met een mooie rol van Om Puri. Maar of de film me lang zal bij blijven valt te betwijfelen.

3*

Het fundamentalistisch gedoe kwam op mij wat zwak over, ze gaan meestal wat grover te werk. Als sociaal drama wat beperkt. Dat Om Puri en public voor gek werd gezet in een Engelse club kwam bij mij veel harder aan. Verder vond ik de rol van Om Puri indrukwekkend, zoals hij bijvoorbeeld Jazz muziek speelde in zijn keldertje. Hij genoot van het leven en zat geen kwaad in de man. Dat ontroerde me.