Chang: A Drama of the Wilderness (1927)

Zotte beelden! Met als toppunt een massa olifanten die een dorp platlopen.
De beelden zijn soms zo onwaarschijnlijk dicht bij de actie en avontuur dat het bijna geacteerd lijkt.

Een soort van documentaire over de plaats die de mens (met geweld) inneemt in de natuur. Het is een nietsontziende strijd om te overleven waar vooral veel wordt genomen en weinig wordt gegeven. Dieren worden gedomesticeerd en wanneer dat niet mogelijk is, worden ze bejaagd zoals de luipaard en de tijger.

Je krijgt een inkijk op hun jachtgewoontes, hoe ze vallen opzetten om wilde dieren te vangen. Af en toe wordt er al eens een verkeerd dier gevangen, zoals een Chang, maar dat blijft niet zonder gevolgen. Best spectaculaire beelden op het einde net als de wraakactie van zowel dier als mens.

Destijds, we spreken van 1927-1928, genomineerd voor de primitieve Oscars. Knap, boeiend, maar ook met een wrang gevoel naar gekeken.

Nogal dubieus project, in de stijl van Nanook of the North. Alles is zo'n beetje in scène gezet en geacteerd, de "familieleden" waren bij elkaar gezocht door Cooper en Schoedsack, en het huis in de jungle werd ook door hunzelf opgetuigd. Dat alles om maar zo veel mogelijk drama te hebben waar de westerse bioscoopbezoeker zich aan kon vergapen. Verder bestaat het leven in de jungle aan een aaneenschakeling van het bejagen, doden en gevangen zetten van wilde dieren, met allerlei nare beelden van doodgeschoten panters en tijgers tot gevolg.

Het eindigt ook nog eens met de misplaatste kreet dat de jungle nooit zal worden overwonnen- nu moet de mens alles op alles zetten de vernietiging een beetje in toom te houden. Dit valt de makers van deze film uit 1927 natuurlijk niet te verwijten, maar hun film heeft waarschijnlijk ook niet bepaald geholpen.