I Am Dina (2002)

Tja, I am Dina is in ieder geval niet de meest gewone film. Verder is het moeilijk om er een woord voor te verzinnen. Ik bleef nogal met een onbestemd gevoel achter.

Sommige aspecten van de film zijn zeer geslaagd. Noorwegen is een lust voor het oog en de soundtrack is goed tot uitmuntend (het duet van piano en cello, gespeeld door Dina en de leraar, is prachtig). Andere aspecten zijn twijfelachtig - Gerard Depardieu - of zelfs tenenkrommend (ik vond de dode moeder die steeds terugkwam nogal belachelijk. Niet het idee, maar de uitwerking ervan. Waarom heeft ze bijvoorbeeld steeds jurken met veel te lange mouwen aan? En de voice-over... We weten dat je Dina heet en dat dit je verhaal is, dat hoef je niet meermaals te herhalen in het eerste half uur). Er gebeurt in ieder geval genoeg in de film, en tussen die gebeurtenissen zijn er ook zeker dingen die me wel konden boeien, Mads Mikkelsens personage bijvoorbeeld en zijn mislukte huwelijksaanzoek. Ook de destructieve werking die Dina maar al te vaak heeft op haar omgeving komt goed uit de verf.

Dina zelf is ongrijpbaar, maar mijns inziens niet op een goede manier. Soms bouwt ze net een beetje sympathie op, (bijvoorbeeld als ze de man die de bediende vernedert, slaat en het huis uit stuurt, heel stoer!) die ze vervolgens verspeelt met een compleet willekeurige actie. De arme Hans Mattheson krijgt niet veel te doen behalve als seksslaaf dienen, om het zo maar te zeggen. De film lijkt het soms erom te doen te zijn om de kijker te schokken, en dat ergert mij. Dina's liefde voor een bepaalde man lijkt dan weer volledig uit de lucht te vallen, net als het einde. Ineens was het afgelopen en ik wist niet precies waarom. Hoezo is Dina's verhaal nu ineens voorbij? Ik kan me nauwelijks voorstellen dat iemand met haar karakter zich bij zo'n einde neerlegt.

Al met al niet wat ik ervan verwacht had. Soms veelbelovend, maar uiteindelijk toch teleurstellend.

Ik ben toch niet echt kapot van kostuumdrama's meestal. Het ziet er allemaal mooi uit in deze film en er wordt ook heel mooi geacteerd. Maar het duurt maar en het duurt maar. En als je denkt dat een verhaal eindelijk is afgelopen begint er weer een nieuw hoofdstuk aan het verhaal. En als de film dan eindelijk is afgelopen, had er net zo goed nog een hoofdstuk achteraan kunnen komen. Dus dan vraag ik mij af; waarom heb ik naar deze film moeten kijken? Nee, dit is het niet voor mij. Niet mijn ding.