The Last Unicorn (1982)

Deze film was één van de weinige niet-Disneytekenfilms die ik vroeger zag. Onlangs nog eens kunnen bekijken en het blijft een pareltje. Mooi verhaal, mooie animatie, ... Een aanrader om te bekijken.

Leuk.

Blijft een kinderfilmpje, maar heb me niet verveeld.

Dat komt voornamelijk door de mooie animaties en uitstekende stemmencast. De liedjes van 'America' zijn ook een welkome toevoeging. Het verhaaltje bewandelt gelukkig niet het pad der voorspelbaarheid.

Beter dan vele Disney's.

Goed.

een aardig verhaal; geen slechte animatie. Maar naar mijn mening in geen enkel opzicht iets bijzonders; het pratende skelet was voor mij het hoogtepunt.

Geweldige film!! Lijkt een beetje op The Black Cauldron. de film is prachtig getekend en de animatie is perfect! de studio Topcraft maakte behalve The Last Unicorn ook Als Je Begrijpt Wat ik Bedoel en Dr. Snuggles (later over gegaan in Studio Ghimbi). De liedjes van America en het solo van Mia Farrow zijn echt prachtig. goed geacteerd vooral door Christopher Lee en Mia Farrow. Geweldige film.

De Nederlandse jaren '70 vertaling van het boek viel erg tegen, de film daarentegen is een stuk leuker. Misschien lag het aan de vertaling, maar het boek kende veel dode momenten, terwijl de film wél blijft boeien tot het eind. Met name vanaf het moment dat de hoofdpersonen aankomen bij Haggard's kasteel wordt er flink in het oorspronkelijke verhaal gesneden en waarschijnlijk maar goed ook.

The Last Unicorn heeft in ieder geval mooie animatie; de Japanse invloeden zijn zichtbaar. Met name Lady Amalthea (de eenhoorn) doet sterk aan latere Ghibli personages denken. De achtergrond is soms verbluffend detaillistisch, toch niet direct een Ghibli kenmerk, waar zachte naturelle pasteltinten de overhand hebben. Wel is duidelijk dat vooral de animatie van personages oneindig veel verbeterd is in de laatste 30 jaar.

De voice acting is verder prima. Jeff Bridges en Mia Farrow zijn niet de minsten en hadden hun sporen al verdiend in die tijd. Alan Arkin is meer bekend van bijrollen, maar doet het als Schmendrick ook niet slecht. Christopher Lee als de zure King Haggard krijgt helaas wat weinig screen time. Hoewel de personages wat eigentijds overkomen, kent de film heeft een leuke middeleeuwse folk sfeer, dankzij de score van America en de intro met de middeleeuwse wandtapijten.

Al met al was de The Last Unicorn een positieve verrassing. De animaties hebben de tand des tijds goed doorstaan, het verhaaltje blijft interessant tot het einde en de film kent een fijne sfeer.

Deze film had als kind altijd al een diepe indruk op mij gemaakt. Het was een van de weinige tekenfilms waarin echt zulke sterke fantasy-elementen in voorkwamen. Vooral de magie bleef nog vele jaren later in mijn hoofd: Schmendrik die de boom omtovert tot een soort van rondborstige boomvrouw, de eenhoorn die in een supermooie vrouw wordt omgetoverd, de rode stier die toch echt wel schrikwekkend was en natuurlijk dat sprekende skelet die van een lekker slokje wijn rode wangen krijgt. Zelfs al is het verhaal niet supersterk, het is onmogelijk voor mij om hier niet van te genieten. De magie is echt fantastisch en staat na zoveel jaren nog steeds. Toen ik de Nederlandse dub zag, dat was toch een ontgoocheling en deed de personages geen recht aan, zelfs de muzikale nummers waren gedubt. Gelukkig heb ik nu de UK versie op DVD waarop enkel de originele Engelstalige versie staat

Van deze film kan ik mij nog een paar dingen heel goed herinneren, maar naast die paar scenes helemaal niets meer...

Ik herinner mij nog een spannende scene herinneren met de woorden ... de rode stier kwam vlak achter ze aan...

Verder dus vrij weinig. Tijd om hem nog eens te bekijken met mijn kinderen.

Mwa.

Een film als The Last Unicorn zie ik uiteraard gewoon veel te laat. Dit soort films moeten waarschijnlijk profiteren van een nostalgische inslag, maar deze film is volledig langs me heen gegaan. Ondanks kreeg ik de film voor de kiezen en heb het toen maar gekeken, zeker omdat er nogal een status rondom deze film hangt.

De animatie is ondertussen sterk verouderd en zelfs wat vreemd te noemen. Vaak zit er ergens nog wel technisch iets leuks verscholen, maar The Last Unicorn is eigenlijk van begin tot eind brak te noemen. Het gebrek aan creatieve elementen en stijloefeningen doen de film de das om, want het is hierdoor nooit echt een beloning om te aanschouwen.

Wel een erg competente stemmencast hier, waardoor elk personage een gezicht krijgt. Niet dat ze verder geweldig worden uitgewerkt, maar de band tussen de eenhoorn en de karakters is wel voelbaar. Het ontbreekt de film ook zeker niet aan schattige momenten, hoe clichématig ook neergezet. Dat hoort er eenmaal bij en daarin weet de film zich wel staande te houden.

Verder maakte het alleen weinig indruk en liet niet veel emotie achter. Wellicht dat het allemaal wat meer binnenkomt als je het als kind hebt gezien en dat kan ik me goed voorstellen, maar eigenlijk kijk ik er nu niet zo veel meer vanop. Omdat het wel een schattig en vermakelijk geheel is ken ik er nog een 2,5* aan toe, maar briljant vond ik het allesbehalve.

Het is weer eens wat anders als disney, met een andere stekenstijl , wel een sprookjesachtige sfeer , maar het is allemaal net wat te kinderlijk , de animatie is goed genoeg maar erg simpel , vverder een wat vaag verhaal zonder al te veel verdieping .

Toch voegt handgetekende animatie altijd sfeer toe wat met computer animatie en CGI niet mogenlijk is .

Ik kende Rankin & Bass eigenlijk bijna alleen van hun kerstige stop-motionfilms, en de meeste daarvan konden me eerlijk gezegd niet veel boeien. Na het middelmatige The Flight of Dragons was ik dan ook behoorlijk huiverig voor deze, maar hij heeft me aangenaam verrast. De animatie is prachtig: ik ben geen grote fan van het merendeel van de personage‑ontwerpen, maar de achtergronden zijn echt om van te watertanden. De stemmencast is bovendien uitstekend.

Het verhaal zit bomvol lore en wereldbouw, maar begint ergens halverwege wel wat moeizaam en langdradig aan te voelen. Gelukkig trekt America het helemaal recht met de songs, die precies de juiste toon weten te zetten en de sfeer van het geheel perfect ondersteunen.

Daarnaast valt er verrassend veel queer subtekst in te lezen, ook al zal dat vast niet zo bedoeld zijn. Maar goed, voor wie ernaar op zoek is, is het onmiskenbaar aanwezig.

3,5*