Yat Goh Ho Yan (1997)

Typisch Chan filmpje; een onzinnig verhaaltje en knokken/stunten maar. Ach, wel amusant hoor, daar niet van. 2,5 sterretjes.

Hij was leuk het begin was nogal hard

3,5

Op zich wel een aardige Chan film, het verhaal is alleen wat magertjes en deze film moet het duidelijk van de actie hebben die uiteraard door Jackie zelf uitgevoerd worden. Humor zelf was wel redelijk.

Ik geef 'm 3, 0 sterren.

Mag en kan zeker niet in de schaduw staan van Chan's oude Kung Fu classics. Maar toch is dit wel een aardige film. Krijgt een 3,5.

Redelijke JC flick.

Zeker niet één van z'n betere maar nog altijd zeer vermakelijk. Eigenlijk een typisch jaren 90 actie-broedsel, vrij lame maar met af en toe nog een toffe opleving. Best gave destructie aan het einde en verder enkele vermakelijke stunts van de man die alles kan.

Al hetgeen buiten de actie is zoals altijd weer verwaarloosbaar en dat komt de film alleen maar ten goede. Niet echt memorabel verder, mocht wel wat meer lef tonen. Zoals altijd eindigt het wel weer leuk met de bloopers, kijk ik graag naar!

JC doet het leuk als de aardige meneer....meer ook niet.

Best wel een leuke funny movie voor 1 keer.

Actie was goed en verhaaltje was op zich ook best prima te doen.

Acteurs waren ook goed in hun rol.

En aan het einde de dingen die fout gaan ect zie ik wel dat Jackie volgens mij in het echt best wel een grapjas is in het echt.

3 sterren

Redelijke actiefilm van Jackie Chan.

Over de hele film leuke JC actie scenes, maar de hele film mist wel wat humor. Humor die je in veel andere films van JC wel terug ziet. Dat was dus wel jammer.

En op het einde strooiden ze wel opeens heel rijkelijk met alle explosies.. Ik begrijp best dat een regisseur het leuk vind alles op te blazen. maar dit was toch net iets te overdreven, kwam ook niet eens een klein beetje realistisch over.

Maar over de hele film gezien heb ik me wel vermaakt en daar gaat het toch om. 3 sterren

Typische Jackie Chan film met spectaculaire actiescènes en de nodige humor.

Ik vond er in ieder geval genoeg humor in zitten, niet meer of minder dan in andere vergelijkbare films van hem uit deze periode. Het blijft altijd leuk om te zien hoe Chan als een ware kunstenaar gebruik maakt van objecten en voorwerpen in zijn omgeving, en hier op kunstige wijze tegen zijn tegenstanders zijn voordeel mee doet. Vooral het gevecht in de werkplaats, waarbij Chan elk voorwerp dat er ligt wel benut, is ontzettend vermakelijk om te zien.

Dat het inhoudelijk aan de magere kant is nemen we hier maar voor lief. Het is leuk en het entertaint op sommige momenten absoluut. Het blijft trouwens ook altijd leuk om die bloopers aan het einde te zien.

3,0*

Jackie Chan en de videocassette

Langzaamaan begint het einde in zicht te komen. Het was ergens halverwege juni 2012 toen ik en één van mijn beste kameraden besloten om alles van Jackie Chan te gaan zien. En met alles bedoelden we dan ook echt alles! We begonnen met Cub Tiger From Kwang Tung uit 1973 (we hebben wel wat oudere bijrollen geskipt maar die zullen we er later nog wel bij pakken) en zijn nu uitgekomen in het jaar 1997, het jaar vooraleer hij eindelijk zijn Amerikaanse bekendheid te pakken zou krijgen met Rush Hour.

Mr. Nice Guy is nochtans ook nog wel een verdienstelijke poging om een Amerikaanse productie af te leveren (in ieder geval al een stuk beter dan The Big Brawl en The Protector) maar er zijn een aantal punten waar de film toch wat teleur stelt. Komt voornamelijk doordat het verhaaltje rond de videocasette waar een moord op staat vreselijk veroudert aanvoelt. Zeg nu zelf, een freaking videocasette, het past niet meer echt in deze tijd. Voor de rest is Mr. Nice Guy een film die vooral uitblinkt in de middelmatigheid. Nergens zit er een echte verrassing in (Chan neemt het weer eens op tegen een bende oostblokkers) en naar het einde toe krijgt de film een destructief tintje en wordt werkelijk alles vernietigd, iets wat er trouwens voor heeft gezorgd dat de productiemaatschappij niet meer welkom was in dat deel van Australië vanwege de vele rommel die ze achter lieten. Dit zijn dan ook formulewerkjes die erg snel kunnen beginnen vervelen maar gelukkig blijft er toch nog altijd een zekere vorm van vermakelijkheid in zitten door Jackie Chan.

Want wat die allemaal uit zijn mouw blijft schudden, ik kan er uren naar zitten kijken. Onder regie van Sammo Hung weet je nooit op voorhand wat je je kunt verwachten (Heart of Dragon is een wel heel atypische Chan/Hung film) maar qua actie zit het hier wel goed. Chan kan hier wederom met alle meubilair beginnen smijten en de scène in de bouwwerf is een komisch hoogtepuntje. Leuk trouwens om te zien in de bloopers op het einde dat Chan effectief heeft moeten leren hoe hij moest koken om geloofwaardig over te komen in zijn rol als televisiechef. Let vooral ook nog op een kleine bijrol van Sammo Hung zelf als fietser in een waanzinnig lelijk pak die een aantal keer wat toeken op zijn gezicht krijgt. De oude Sammo zou zich niet zomaar laten doen en er direct een cool gevecht mee aangaan (waar ik eerlijk gezegd op hoopte) maar het was wel een vermakelijke cameo. Chan moet het deze keer opnemen tegen Richard Norton en die doet het op zich vrij goed maar het zijn vooral een aantal bijrollen die wel leuk zijn om te zien. Zeker de drie tegengestelde dames in de vorm van Miki Lee (Miki), Karen McLymont (Lakisha) en Gabrielle Fitzpatrick (Diana) zorgen voor een aantal geslaagde scènes met Chan.

Op zich een niet zo bijzondere film maar de actie maakt nog wel een hoop goed. Chan heeft zeker en vast slechtere films gemaakt maar er zijn er ook een hoop die hier de vloer mee aanvegen. Hij blijft echter nog altijd een held om naar te kijken en voor Sammo Hung heb ik langzaamaan ook een zwak ontwikkeld. Vermakelijk maar niet meer dan dat.

3*

Gewoon een echte Jackie Chan film die nergens verveeld, maar ook nergens echt bijzonder wordt. De gevechten duren af en toe net iets te lang, maar zijn wel vermakelijk omdat hij echt alles gebruikt als wapen. Een houten pallet? Geen probleem. Een cementmolen? Geen probleem. Heerlijk over de top net zoals de slotscene natuurlijk. Zo is een film die eigenlijk niet goed is en ontzettend voorspelbaar toch nog wel leuk. Hoogtepunt van de film was wat mij betreft de oude fietser in dat ontzettend lelijke trainingspak, erg grappig. 3*

Oef.

Heb een beetje medelijden met Sammo Hung. Een nogal droevige laatste film om te maken. Apart dat hij ondertussen ook geen comeback gepoogd heeft als regisseur. Na de droogte van eind jaren '90 (vooral dan voor dit type oudere HK legendes) is er ondertussen toch wel weer wat meer ruimte voor hen om nog eens een project op poten te zetten. Zeker zo'n Hung, die als acteur wel weer overal opduikt.

Soit, Australië dan maar. Denk niet dat ik ooit zoveel foute acteurs in één film heb gezien. 't Is dat Chan er zelf inzit en Hung een kleine cameo voor z'n rekening neemt, maar verder is het echt een bedroevend niveau. Allemaal van die geblokte ventjes die zo stoer mogelijk proberen overkomen, maar echt te belachelijk zijn voor woorden. De dialogen maken het er ook echt niet beter op.

Als er niet gevochten wordt verdient de film gewoon een 0.5*, maar de gevechten zelf zijn wel weer erg aardig. Veel afwisseling, lange scenes en een denderend einde waar Chan met een kast van een bouwmachine een heel domein aan frut rijdt. Zie ik hem graag doen.

Beetje jammer dat de film verder niet wat hoogstaander was. Hung is geen wereldregisseur, maar levert doorgaans toch echt beter werk af dan dit. Gelukkig dat de actie nog te pruimen was, redt de film niet als geheel maar weet er toch een aantal vermakelijke scenes in te steken.

2.0*

Na 12 jaar komen Chan en Hung nog een keer samen. Maar Hung blijft precies wat hangen in de jaren '80. Chan had op dat moment films als Drunken Master II en Rumble in the Bronx achter de rug en de deuren naar Amerika gingen wat verder open. Mr. Nice Guy is zijn eerste film in (bijna helemaal) Engels. Hung liet na deze film lange tijd het regisseren voor wat het is en hield zich vooral met het regisseren van actiescènes in bvb de Ip Man reeks.

Het script is simple en we krijgen cheesy figuren die bij het genre horen, maar toch wat veel de aandacht zoeken. Je merkt dat de film het evenwicht probeert te vinden tussen de humor van Hung en de gevechten van Chan. Tussendoor moet hij nog zien om wat Engels te praten. Het resultaat is een mindere film die soms wat chaotisch wordt, maar toch enkele leuke scènes oplevert waar de liefhebbers van zullen genieten. Het volgende jaar volgt hij de twee sporen van humor en martial arts verder in de twee gekende films Who am I (Chan op topniveau in een echte actiefilm met de nodige stunts) en Rush Hour (het eerder commerciële parcours met meer focus op humor voor de Amerikaanse markt).

Vandaag herbekeken, ditmaal op Blu-ray en wel de extended version die 1.37 uur duurt.

Moet toch zeggen dat ik First Strike en Rumble in the Bronx wat beter vond, (en later de zeer goede films van ''Who am i'' en ''Rush hour'' met een nog betere Chan), maar deze film is zeker niet slecht , alleen had ik het op een gegeven moment wel gezien, de actie werd wat eentonig, ook zie je veel achtervolgingen.

Verder veel gevechten, wat explosies vooral het einde met de shovel, al met al zeker mee vermaakt, maar de locatie en de actie vond ik wat eentonig dus.

Op naar een herziening van Who am i

Herzien op 4K met Dolby Vision uit de Breakout Collection boxset van Arrow. Betreft de langste Japanese cut van 97min. Ik ben zelf opgegroeid met de kortere International cut. Deze langere versie toont alle geknipte beelden van geweld tegen vrouwen.

Geregisseerd door Sammo Hung en dat is duidelijk merkbaar door de brute actiescènes waar hij om bekend staat. Hij heeft zelf ook nog een cameo heeft als fietser. Wederom stelt het flinterdunne plot weinig voor, waar Jackie betrokken raakt bij een mislukte cokedeal tussen twee bendes en in bezit komt van belastend bewijsmateriaal in de vorm van een video-opname. Acteerwerk en dialogen van beiden bendes zijn echt om te huilen. Chan zelf overtuigt ook niet met zijn (nog steeds) gebrekkige Engels en niet overtuigende liefde met de vriendin. Enige wat deze film overeind houdt is het stuntwerk en enkele vechtscenes, waar de scene in de bouwplaats met de cirkelzaag het hoogtepunt is. Ook jammer dat de finale enorm anticlimax aanvoelt zonder gevecht tegen de Australische Richard Norton (die ook enorm goed kan vechten) en zijn handlangers. Dit kwam omdat Chan weer blessures had opgelopen tijdens filmen, waarvan één zelfs levensbedreigende. Tijdens een geplande val kon hij zijn lichaam niet op tijd draaien en viel op zijn nek, raakte 2min buiten bewustzijn, wat uiteraard paniek veroorzaakte op de set. Later in het ziekenhuis toonde de scan dat hij op het nippertje ontsnapt is aan een gebroken nek. Dat was tevens het besef bij Jackie dat hij een jaartje ouder werd en niet meer zo gek kon doen. Hij liet zijn manager weten dat hij nog maar max 1 film per jaar doet.

De ijscoman, gespeeld door Emil Chau, is een verwijzing naar de soortgelijke rol in Rumble. Hij was een beroemde Taiwanese popzanger en zijn cameo was bedoeld om het Aziatische publiek te verrassen.