Tempo di Viaggio (1983)

Bijzonder facinerende documentaire waarbij ik mij de vraag stel in hoeverre dit geen mocumentaire is. Namelijk vnaf het begin is het duidelijk dat Tarkovsky zichzelf (en Guerra) volgt in diens eigen typerend regie. Vooral het begin van deze locatiescouting doet een beetje raar aan. Met een 16mm camera, veel zooms en schudderig beeld probeert hij desalniettemin zijn eigen vertrouwde stijl te tonen. In eerste instantie zou je dit kunnen interpreteren als ee stukje zelfspot maar naar verloop van tijd mogen we concluderen dat beide heren bloedserieus zijn en uberhaupt weinig met humor hebben.

Naast het camerawerk voelt de plaatsing van "acteurs" in ruimte ook erg op. Mensen lopen tijdens het praten wel erg veel, gaan zitten, staan op... Allemaal te gekunsteld voor een documentaire. Dit alles neemt niet weg dat de film inhoudelijk een stuk sterker is. Terwijl we de ontspannen reis langs eventuele sets meemaken creeert Tarkovsky een redelijk intiem beeld van zichzelf. Hij heeft veel te zeggen en is zich daar ook tamelijk bewust van. We kunnen igenlijk concluderen dat Tempo di Viaggio een bijzonder eerlijke symboliek van Tarkovsky vormt; inhoudelijk sterk maar enorm pretentieus.

Aardige documentaire, waarin we als kijker een wat beter beeld krijgen van hoe Tarkovsky’s ideeën voor een film tot stand komen. Tarkovsky en Guerra discussiëren er daarnaast lekker op los en verder komen we te weten dat Tarkovsky voor zijn films o.a. is beïnvloed door Bergman, Fellini en Antonioni. De inhoud van de documentaire is dan ook verreweg het interessantst, want qua beelden is het allemaal niet zo heel bijzonder, al zit er her en der wel wat typische Tarkovsky beelden in deze documentaire, waarbij hij vooral richting het einde de beeldtaal niet schuwt. In ieder geval best leuk om deze documentaire een keer gezien te hebben.

3,0*