Up Close & Personal (1996)

Een film die nog leuk begint, eindigt later in een klein fiasco. Het speelduur is wellicht veel te lang voor een film als deze. Robert Redford en Michelle Pfeiffer zetten beiden een erg leuke prestatie neer. Maar de film wordt op een begeven moment een beetje vervelend, dit komt omdat de scenes niet meer genoeg boeiend zijn en het allemaal een beetje op een lijn blijft hangen. Echter moet ik bekennen dat ik me toch (zeker in het begin) een paar keer flink vermaakt heb. Het einde is opzicht niet zo verkeerd, omdat het anders wel heel cliché en voorspelbaar was. Ach.. voor een keer was hij nog niet zo slecht, maar een hoogvlieger is het zeer zeker niet.

2,5*

Goeie romantische film over de weg naar succes voor een nieuwslezeres. Een aardig verhaal dat vooral ook onderhoudend blijft door het achter-de-schermen beeld van het tv-nieuws. Hierdoor wordt het zelfs wat spannend tegen het einde. Michelle Pfeiffer zet een heerlijke rol neer en ondanks het leeftijdsverschil vormt ze samen met Robert Redford een mooi paar.

Enigszins onevenwichtig romantisch drama over de carrière van een nieuwslezeres, een variant op het A Star is Born thema. Niet bijzonder, maar niettemin de moeite waard dankzij het goede spel van Robert Redford en Michelle Pfeiffer.

Your voice is full of money

Ik heb altijd al wel een zwak gehad voor journalistieke films. Sinds het magnifieke All the President's Men heb ik er zelfs even over getwijfeld om zelf in die richting verder te gaan, maar uiteindelijk toch een andere loopbaan gekozen. Van tijd tot tijd zet ik echter wel eens graag een film in het genre op en vanwege de aanwezigheid van Robert Redford was ik hier best wel benieuwd naar geraakt. Regisseur Jon Avnet heeft niets echt noemenswaardig op zijn naam staan, maar misschien wist ook hij te verrassen.

Up Close & Personal is een interessante film, maar wel eentje die vooral naar een hoger niveau wordt getild dankzij de cast. Het verhaal is een ietwat standaard liefdesplot (waar de journalistiek wat naar de achtergrond wordt geschoven) over een mentor en zijn protegé die een turbulente relatie krijgen met alle gevolgen van dien. Het loopt weliswaar allemaal vrij vlot, maar toch is de speelduur te lang voor dit soort niemendalletjes. Wanneer er dan nog eens een heel segment wordt toegevoegd waar Warren Justice (wat een verschrikkelijke naam is voor een personage trouwens) in Panama vast geraakt te zitten en uiteindelijk het loodje legt, dan lijkt het wel een erg zuur einde te gaan worden. Gelukkig blijkt Avnet kundig genoeg te zijn om dit alsnog tot een goed einde te brengen. Oorspronkelijk was dit trouwens bedoeld als verfilming van het leven van nieuwsanker Jessica Savitch, maar wanneer de film 8 jaar na de eerste scripts tot leven kwam bleek daar niet meer veel van over te schieten.

Robert Redford, dat is en blijft toch een klassebak eigenlijk. Beetje jammer dat hij vandaag de dag niet meer zo goed aan de bak lijkt te komen (las ooit een interview met hem naar aanleiding van, ik dacht, The Conspirator waarin hij zei dat hij geen rollen meer aangeboden krijgt en zodoende meer als regisseur is beginnen werken), maar dit doet hij toch weer uitstekend. Leuke chemie ook met Michelle Pfeiffer die me eigenlijk meer en meer begint te verrassen. De film steunt vooral op deze twee en ze tillen het geheel effectief naar een hoger niveau. Leuke bijrol ook nog voor Joe Mantegna, al blijf ik dat altijd een wat shady figuur vinden in eender welke rol hij speelt, en let vooral ook nog op Dedee Pfeiffer in een bijrol. De jongere zus van Michelle is zien als... de jongere zus van Sally.

Up Close & Personal is zo'n film die door een hele boel mensen al op voorhand zal worden afgedaan als romantische zooi (dat was eerlijk gezegd ook mijn ingesteldheid vooraleer ik hier aan begon), maar toch zit hier net iets meer in. Iets wat dus vooral te wijten is aan een uitstekende Redford en dito Pfeiffer. Duurt alleen wat te lang.

3.5*

Herinner jij je nog dat mierzoete hitje van Céline Dione 'Because You Loved Me'? Kennelijk hoorde dat nummer bij dit romantische melodrama over een jonge journaliste (Michelle Pfeiffer) die in de leer gaat bij een oude rot in het journaille (Robert Redford). Laat het slotstuk van Dion’s smachtsong meteen het motto van de film zijn: 'I'm everything I am. Because you loved me'. Dat hoor je goed, Sally Atwater! Dan ben je een sterke vrijgevochten vrouw, krijg je te maken met een seksistisch bolwerk. Ze keuren hoe jij je kleedt, hoe je jouw make-up opdoet en of je wel vrouwelijk genoeg in de uitzending komt. En dan die opmerkingen! Honey. Sweetie. Wil je een drankje doen, sweet cheeks!?

Oh Sally, waar zou je zijn zonder jouw persoonlijke mentor Warren Justice. Zijn onorthodoxe strategie is om jou tot op het bot te vernederen met snoeiharde kritiek, om je daarmee een spiegel voor te houden dat zijn input van levensbelang blijft in jouw toekomstige carrière. Daarnaast staat hij erom bekend dat vroegere protegés extra levenslessen kregen tussen de lakens. In 2016 noemen we zo'n relatie tussen chef/ondergeschikte seksuele intimidatie op de werkvloer, maar in 1996 was er niks romantischer. En weet je wat nou het mooiste is? Een sterke carrièrevrouw als jij meent dan óók nog eens dat het zijn verdienste is dat je uiteindelijk in het nieuwswereldje staat te shinen. I'm everything I am. Because you loved me...