Phone Call from a Stranger (1952)

DVDrelease: 8 april 2008.

Waarom niet deze filmposter?

Het behoorlijk moraliserende, bizarre en geforceerd overkomede en melodrama was bijzonder langdradig (duurde voor m'n gevoel verschrikkelijk lang), eigenlijk niet van belang en werd te broksgewijs verteld, maar had een roerend slot. Bette Davis speelde geweldig, maar had slechts een bijrol.

Voor mij een fikse tegenvaller.

Ik vond de film absoluut niet tegenvallen en heb genoten van de geweldige acteurs in deze film.

Ik wist van tevoren niets van het verhaal van de film en de vliegramp was dan ook voor mij schokkend en onverwacht.

Gary Merrill speelt de hoofdrol en hij was ten tijde van de film gehuwd met de actrice Bette Davis.

Davis las het script samen met haar man en wilde graag een kleine bijrol in de film,die ze ook kreeg.

Bette Davis vond ik wel goed in deze film,maar Shelley Winters, Beatrice Straight en vooral Evelyn Varden (Als de monsterlijke schoonmoeder van Winters) maakten op mij meer indruk.

Het verhaal van een man die tijdens een vlucht vriendschap sluit met drie medepassagiers en die na een vliegramp op zoek gaat naar de nabestaanden van deze drie, vond ik boeiend en de film verveelde geen moment.

Gary Merrill had natuurlijk onder de 3 acteurs vermeld moeten worden want hij speelt de hoofdrol.

We maken uitgebreid kennis met de karakters, eerst voorafgaand aan de vliegreis, in het vliegtuig

en ook nog bij een noodgedwongen tussenstop. Elk met een eigen probleem (Verhaal) en waarmee

evident wordt vooruitgelopen op een onderscheidenlijk vervolg, na het vliegtuigongeluk. Op Keenan

Wynn na prima als nogal een druktemaker, spelen al de acteurs beheerst. Het spel van al de acteurs

is bekwaam en overtuigend. Er wordt uiteindelijk gespeeld met ophelderende flashbacks. Bette

Davis komt pas op 't laatst aan bod, uiteraard ook verdienstelijk. De meest in het oog springende

rol is voor Evelyn Warden, nogal een haaibaai, als de schoonmoeder van Shelley Winters. Visueel

valt er ook weinig op aan te merken, met name de flashbacks zijn soms fraai. Ik vond het een slim

doordachte film die mij met aangenaam gemak meenam en dan in het bizonder bij het gedeelte

na het vliegtuigongeluk.

Kan ik me voor het grootste deel in vinden , het laatste verhaal van Davis is eigenlijk het meest boeiend ,
Vreemdgaan en dan op zo'n toch wel keiharde manier het deksel op de neus krijgen is wel
een wreed noodlot .
Toch grappig dat de clown van het verhaal uiteindelijk de meest bewonderenswaardige persoon blijkt te zijn .