The Violent Years (1956)

Naar een scenario van niemand minder dan Ed Wood ...

Met niet minder dan 3 prachtige taglines op de poster, en de één is nog mooier dan de ander! Ik ben benieuwd...

Met de taglines hebben we dan het beste wel gehad...

Film begint als I Accuse My Parents, ook hier staan feitelijk de aandachtsloze ouders terecht. We volgen de meiden verder tijdens een gewapende overval, een verkrachting (!) en als apotheose de vernieling van een klaslokaal (!!!). Let hierbij op de ontzettend verheffende shoot-out met de politie en de vluchtpoging die daarop volgt, dommer wordt het gewoon niet.

Helaas komt daarna nog een ellenlange epiloog vol moralistische praatjes en gaat The Violent Years zelfs de religieuze kant op, waardoor de film niet alleen ontzettend dom en onnozel blijkt te zijn maar ook nog eens vervelend.

0,5*.

Ik ga lekker dit hele forum volpennen

Anyway, ik ben iets te streng geweest; er zit namelijk best een acceptabel tempo in de eerste 3 kwartier van de film en er is een leuke scene met een ongenode gast op een uit de hand gelopen pyama-feestje, inclusief puike kaakslag.

Verder zitten er eigenlijk best een paar gedurfde dingen in het scenario. Puntje erbij derhalve, ik was gisteren iets te emotioneel

Toch ook een berichtje van mijn kant dan. The Violent Years is een gemakkelijk door te worstelen filmpje, waar nog nooit eerder zo ontzettend klungelig pistolen ter hande werden genomen. Dat maakt het allemaal wel bijzonder verbijsterend grappig.

De schrijfkunsten van Ed Wood (vol met overbodigheid) zijn niet te missen trouwens. Wanneer de politie voor het eerst terugschiet op de dames, gilt er één: "They're shooting back!" Vanwege de niet te lange speelduur ga ik voor de nipte twee sterren-score.

Inmiddels verkrijgbaar op DVD, maar ook op Youtube te zien.

Jean Moorhead was nog Playmate in 1955.

Ik denk dat het probleem bij deze film enerzijds budgettair is en aan de andere kant is het acteren niet al te best. Er wordt toch weinig emotie getoond bij een serieus thema als dit dat toen nog vrij jong was, maar nu nog steeds actueel: jeugddelinquentie. Het bijzondere is dat het hier om tienermeisjes gaat. Je krijgt nu al niet vaak films met criminele jeugdbendes die enkel uit meisjes bestaan te zien. Ik kan er alvast geen enkele bedenken, nu goed ik ben ook niet echt thuis in gangsterfilms en misdaadfilms in het algemeen. Ik neem aan dat dit in de jaren 50 nogal ophefmakend moet zijn geweest. Jammer van die religieuze moraaltjes van de rechter, daar heb ik dus echt wel een gloeiende hekel aan maar voor de rest moest ik hem wel gelijk geven. Voor het gewaagde thema dat met de beperkte middelen nog vrij goed is uitgevoerd, toch nog een goede score.

Werkelijk onuitstaanbare film waarin een rechter de ouders van een jeugdige crimineel de les leest en de kijker vertelt dat alles goed komt als ze maar naar de kerk gaan. Walgelijk gepreek en zeer slecht gemaakt bovendien.