Makaitoshi Shinjuku (1988)

Erg verwant aan Wicked City.

Kawajiri's tweeluik waar rood en blauw met elkaar in de clinch gaan. Kleurgebruik in beide films is erg opvallend en kenmerkend, iets wat de film sterk met elkaar verbindt, naast setting en thematiek (al is dat een nogal duur woord voor een film als deze).

Demon City behoort tot de eerste animes die ik gezien heb (en daarna nooit meer herzien heb) en had dus wel wat waar te maken. Daar lukt de film best in, zo'n goeie 8 jaar later.

Animatie is vooral vlot wanneer het moet (actiescenes ed), verder zie je wel erg duidelijk waar er bezuinigd is. Niet bepaald erg, als zullen mensen die continue beweging willen zien er zich vast aan storen.

Vind de stijl van Kawajiri niet altijd even mooi, vooral dan de personages, het lichtspel en achtergronden zijn daarentegen wel vaak erg geslaagd. Monsterdesign is wat deze film boven de rest tilt, met vooral het eerste monster (in de trein) dat nog steeds erg cool is. Was ik vroeger ook het meest van onder de indruk.

Lekker kort filmpje, niet teveel gedoe, vlotte actie en lekker demonengeweld. Wel opvallend dat deze na Wicked City kwam, zo tussen Wicked City en Ninja Scroll houdt Kawajiri het toch opvallend braaf.

Zeer fijn om nog een keer terug te zien (in originele taal). Vast iets minder indrukwekkend als je de film voor het eerst ziet, maar bevat nog steeds een aantal mooi geanimeerde scenes en erg gave monster designs.

Zeker charmant, al komt er toch een beetje sleet op de films van Kawajiri. Niettemin nog steeds vermakelijk.

3.5*

So far toch mijn favoriete Kawajiri. Wicked City was me in een aantal opzichten toch echt te pervers, wat er toch voor zorgde dat ik niet volledig kon genieten van de film. In dat opzicht is Demon City Shinjuku een stuk gekuister, al was er geen moment een punt waarop ik me verveelde. Dit komt ook voor een groot gedeelte omdat het verhaal ondanks het simpele gegeven best interessant was en er ook nog steeds qua design prachtige creatures te zien waren.

Grootste pluspunt blijft echter de mooie contrasten tussen donker en licht en de zeer geslaagde animaties. Het is te zien dat het budget niet heel hoog zal zijn geweest, maar men zorgt juist in die serene scenes er voor dat het niet stoort dat er soms bijzonder statische momenten in de film zitten.

Alles bij elkaar een zeer fijn werkje. Hard waar het nodig is, maar nergens op het perverse of ultiem smerige af, zonder dat men hierbij inboet aan impact.

Toch net iets braver dan Wicked City (geen verkrachtingen), maar daarom niet minder leuk. Ik zag bij andere recensies dat er meer mensen waren bij wie het blauw en rood contrast was opgevallen. Ik weet niet of dit een bewuste keuze van Kawajiri geweest is, maar het geeft de film in ieder geval een heel andere sfeer dan Wicked City.

Voor de rest valt er niet veel aan te merken op Demon City Shinjuku. Ja, de animaties ogen wat gedateerd, maar is dat vreemd voor een anime uit 1988? Het monsterdesign stond in ieder geval zijn mannetje en ook al kende de soundtrack geen echte uitblinkers, volstond het allemaal prima voor dit type anime.

3.5*