Shin Seiki Evangelion Gekijô-ban: Air - Magokoro Wo, Kimi Ni (1997)

wonderlijk dat nog steeds niemand deze gezien heeft.....t is een topper hoor en volgens mij niet eens zò onbekend.....

Ik vond het niet zo heel erg losstaand van de bijbehorende serie, want het is alternatief voor de laatste twee delen (25 en 26) van de oorspronkelijke serie. En als je dan eerst even die andere 24 delen moet kijken, dan kost dat toch even. Maar goed, ik vond het einde dat in de film wordt geschetst zeker zo goed als het oorspronkelijke einde van de serie, wat nog een behoorlijk stuk zweveriger is. Maar toch, prima serie, prima film, als je van het genre houd .

Nooit een fan van Evangelion geweest.

Maar toch herinnerde ik me deze film als erg cool. Ben er bij herziening alles behalve laaiend over.

De pluspunten zijn beperkt. Het concept is op zich wel interessant. Veel conceptueel mooie en interessante weirdness.

Maar de uitwerking is zo ongelofelijk pover. Erg overblown, Anno pretendeert (en ik haat dit woord) toch echt enige wijsheid, maar hij heeft het al beter weten verpakken. De animatie is pover, zeker voor iets wat zich als film wil verkopen. Ook de designs (die Eva's, personages, algemeen gebrek aan detail ) zijn erg belabberd. Muziek is verder klassiek en weinig creatief gebruikt.

Maar vooral de personages ... want een bende overdreven zeurkousen. Het enige wat het hoofdpersonage in deze film klaarspeelt is huilen. En dat mag je erg letterlijk nemen. Allemaal zijn ze getormeneerd door een erg moeilijke jeugd, voelen ze zich eenzaam, reageren ze dit af op anderen of op zichzelf. Niet meer dan een stelletje uberpubers, die na twee minuten al erg vervelend geworden zijn. Het goth concept tot hysterische hoogtes gebracht.

Nee, dit doet mij niks. Enkel de live action stukken, en de concepten boeiden, maar ofwel breng je dit met stijl, ofwel met een vlaag relativerende humor (ik zie hier wel een Miike film insteken). Wat nu overblijft is een film die van minuut 1 loopt te zeurend als een misnoegd jong. 1.5*

De film na een paar jaar es herzien. Ik denk dat End of Evangelion één van de weinige animatiefilms is die diep is, maar de kijker weet te overtuigen verder te blijven kijken.

De film is eigenlijk de afsluiting van de serie. De laatste twee afleveringen van de serie spelen zich af in de denkwereld van de hoofdpersonages. Deze afleveringen waren echter zo onduidelijk dat men -onder druk van fans- een film heeft gemaakt die zich ongeveer terzelfdertijd afspeelt, maar dan in de realiteit. Maw: wat je in de film ziet zijn de gebeurtenissen die zich afspelen na episode 24. In de afleveringen 25 & 26 van de serie krijg je dan wat meer "duiding" over het hoe en waarom en de psychologische aspekten.

Terug naar de film. Het eerste wat opvalt is dat de film is verdeeld in 2 delen. Dus als je opeens de endcredits over het scherm ziet rollen moet je niet wanhopen De rest volgt nog.

De film bulkt van actie, afgewisseld met wat rustigere momenten zoals de speelpleinscéne. De animatie is niet echt héél denderend maar voldoende. Ik vond de personages ondanks alle totaal onrealistische nonsens zeer menselijk en realistisch overkomen. De film heeft erg veel mooie momenten zoals het ontwaken van Asuka uit haar depressie en het plaatsvinden van third impact. Het einde ("One more final") blijft ook een tijdje door je hoofd spoken. . Wie echter iets lichts verwacht zal raar opkijken. De film is verbazingwekkend diep en het tempo hoog.

Ik blijf dit één van de meesterwerken vinden van wat de japanse animatie te bieden heeft.

Super. Hoewel het originele einde van de Evangelion-serie meer aanzette tot nadenken, voelde dit toch meer als een volwaardige conclusie. Alles valt op zijn plek, en er is nog genoeg ruimte over om te discussieren, maar je moet toch wel de serie hebben gezien wil je er uberhaupt iets van snappen. Van het begin tot het einde zit de serie namelijk vol met dubbelzinnigheden en het zet je op bepaalde momenten (vooral naar het einde toe) echt wel aan het denken. Bovendien is de conclusie vrij schokkend te noemen, vooral omdat je vanaf het begin - van de serie dus, niet deze 'film' - hebt meegeleefd met de personages en al hun intieme en minder intieme momenten hebt gedeeld, en steeds meer te weten bent gekomen over hun motivaties en innerlijke strijd. Okee, de animatie is niet spetterend maar dat boeit me echt helemaal geen zak bij zo'n meesterlijke serie als dit. Het gebruik van klassieke stukken wanneer de boel echt helemaal explodeert verhoogd het kijkplezier alleen nog maar meer. Ik zie dit ook niet echt als een film, maar meer als twee uitgerekte episodes. Gewoon een van de beste animeseries ooit.

Weer overtuigd! Iets minder dan zijn voorganger, omdat ik minder verrast was. Veel van hetzelfde, hoewel er meer rust en terugkerende thematiek is dan in het vorige deel. Weer een uitstekend gebruik van audio en uitstekende muziek. Maar ik geloof vooral niet dat er veel films zijn die beter ge-edit zijn dan deze, Kitano Takeshi wellicht uitgezonderd. Ongelofelijk wat een prachtig ritme. Zowel verhaal, kleur als geluid harmoniëren en blijven stromen.

Helemaal fan!

Onbegrijpelijk. Redelijke doorsnee TV anime dit. Misschien eens wat meer van die serietjes proberen?

Nee absoluut niet, geen serietjes voor mij. Dit is hélemaal TOP!

Mochizuki Rokuro dit is het alternatieve einde voor de Japanse tv-serie Neon Genesis Evangelion. Om er iets van te kunnen snappen zul je toch eerst de tv serie moeten zien in plaats van te praten over hoe artistiek de films wel niet zijn. Je weet niet waar je het allemaal over hebt, wat ik uit deze quote kan opmaken:

'Nee absoluut niet, geen serietjes voor mij. Dit is hélemaal TOP!'

Na de serie ook maar deze film bekeken om het Evangelion hoofdstuk af te sluiten.
Het viel me nog enigszins mee, al had ik graag gezien dat Eva 01 compleet berserk gaat, want dat zag er in de serie wel gaaf uit.
Het tweede deel is nogal kaleidoscopisch, hetgeen ik eigenlijk wel leuk vind. De animatie was wel redelijk, in ieder geval beter dan in de serie.
De personages waren helaas weer behoorlijk pathetisch met hun gejank. Het leek soms wel alsof je toeschouwer van een psychotherapeutische sessie bent.
Aan het filosofische gehalte hecht ik weinig waarde, het komt een beetje over zoals Harry Mulisch zijn boeken schrijft: een samenraapsel van in elkaar geflanste ideeën, waarbij zaken weggelaten worden om voor verwarring te zorgen zodat men het als diepgaand ziet.
Ondanks de lage verwachtingen, toch best een aardige film.

Na de serie dat ik de serie af had gekeken dacht ik laat ik maar de film gaan kijken, wat ik eigelijk niet zo handig vind als je een serie maakt eindig het dan ook bij de serie en niet met een film maar terug naar de film. Ik vond de film geweldig het verhaal rond de Angels is niet nieuws maar wat bij het meeste verbaasde aan deze film is dat het redelijk diep gaat je kan het zelfs een beetje vergelijken kwa diepgang met de ghost in en shell films. Maar wat ook niet slecht was aan deze film was de animatie en de muziek ja mensen vinden Shinji de hoofd personage een zeurkous maar ik had daar niet zo last van ik vind dat ze met deze film de anime serie perfect hebben geeindigd. 4,5