Permanent Vacation (1980)

Kon tot nu toe alle Jarmusch films waarderen (op een enkeling na 4* of hoger), maar helaas deed Permanent Vacation het niet bij mij. Hou van minimalistische films, maar dit is mij zelfs té minimalistisch.

Geen verstokte fan dus, gewoon fan.

2*

Ik vond het absoluut een interessant debuut. Beetje te veel een statement-film misschien die constant toewerkt naar de titelverklaring, maar ondertussen al veel dingen die Jarmusch later tot een interessante regisseur zouden maken. Meer interessant dan goed en in alles heel duidelijk een eerste film. Bijzondere soundtrack trouwens.

3.0*

Ik moet hoognodig Stranger Than Paradise herzien trouwens, die film gaf ik destijds 3.0* en volgens mij is dat achteraf veel te weinig.

Leuk om ook eens het eerste werkje van Jarmusch te hebben gezien maar daarmee is ook wel veel gezegd.

Het enige waar Permanent Vacation in slaagt is de hele vage en vreemde sfeer mede te danken door het steeds terug kerende klokkenspel achtige muziekje.

Jim Jarmusch is een groot talent, maar hier had hij duidelijk nog niet zijn richting helemaal gevonden en ook de dialogen waren minimaal.

2*

Geen schande om je carrière mee te beginnen en er zijn wel degelijk overeenkomsten te bespeuren met zijn latere werk. Het nette pak, het roken van sigaretten, het kammen van haar, het dragen van een koffer, het 'om-zich-heen-kijkend' en de stijlvolle muziek. Een uitgebalanceerde sfeer en het vakmanschap zijn echter nog niet echt aanwezig. Camerabeelden zijn korrelig, geluid is niet altijd netjes verwerkt en er zitten helaas ook saaie momenten tussen. Zelfs die dansscène (welke op de poster te zien is) viel in herhaling. Strategische zet om de speelduur binnen de perken te houden.

Permanent Vacation wordt wel redelijk hard aangepakt hier. Mede dankzij de speelduur is dit een fijne vroege Jarmusch. Ik vergelijk hem graag met Scorsese's I Call First, die ook nogal ruw is maar wel op momenten duidelijk de signatuur van een groot filmmaker is. Met name de scenes met John Lurie en Frankie Faison zijn prachtig. Onsamenhangend, dat zeker. Charmant en interessant? Ook.