V/H/S/Mixtape (2026)

Weer een nieuwe sequel van keurmerk V/H/S. Wel niet helemaal gerust over dat audiogegeven. Tobias Forge, Flying Lotus... Bizar.

Een nieuw jaar, een nieuw deel in de VHS-anthologie. Zoals altijd is er iets dat de verhalen met elkaar verbindt Dit jaar is de sub-titel; Mixtape, (het negende deel) en dat heeft alles te maken met muziek. Maar Gwar? Echt? Deze domme Amerikaanse shockrockers sketches laten doen met vreselijke slechte grappen tussen de segmenten. De tussenliggende segmenten zijn een soort show in MTV-stijl geregisseerd door Tobias Forge en Flying Lotus. Het is verschrikkelijk gammel en hoort hier gewoon niet in thuis. Het haalt de kwaliteit ver naar beneden 2*

Aan het eerste segment "Dance, Dance, Dance, Dance" van mij niet bekende animator Renee Zhan de taak om dit tegenvallende begin te doen vergeten. Een studio wil de geannuleerde kindertelevisieshow “Curious Chorus”van weleer met moderne techniek “reimagining” oftewel nieuw leven inblazen. Met werk van Jim Henson's Creature Shop. Satire over Hollywood-hebzucht.Met horror-icoon Barbara Crampton als de studiodirecteur en poppen uit de Jim Henson's Creature Shop. Het verhaal is een beetje voorspelbaar, de gore daartegen grandioos. 3,5*

Tweede segment "Another Cabin" geregisseerd door muzikant en filmmaker Flying Lotus (Kuso 2017, Ash 2025), over een jongen en zijn grootmoeder aangevallen door een reus met een enorme tong. Mooie stop-motion animatie maar meer dan een vage korte videoclip was het niet...2,5*

Derde segment "Heartbeat" van Franse regisseur David Moreau (MadS 2024, Ils 2006) Voor mij verreweg de beste! Terwijl dit juist niet over muziek gaat. De opzet ervan is bekend en introduceert een paar Urban explorers die naar een ondergrondse faciliteit uit de Koude Oorlog verborgen in een Bulgaarse bos gaan. Als kijker weet je dat wat ze daar ook vinden, het zal niet goed zijn. Dit was gewoon de sterkste short TOP! 4*

Vierde segment "The Music of Mr. Sze" geregisseerd door ervaren filmmaker Ernest Dickerson (cameraman van Spike Lee, Juice 1992, Tales from the Crypt: Demon Knight 1995, Bones 2001) Het mysterie van een jonge filmstudent met een slimme bril die probeert meer te weten te komen over zijn mysterieuze bovenbuurman, de onthulling wordt nota bene al weggeven in de kadervertelling en zijn naam.Toch was interpretatie H. P. Lovecraft's Dreams in the Witch-House visueel gedurfd, maar het begin had korter of sneller gemoeten waardoor het momentum mist. 3,5*

Vijfde segment "Premature Burial" komt van Zweedse de gemaskerde heavy metal band Ghost-frontman Tobias Forge. Hij maakt zich er wel heel gemakkelijk er vanaf met gewoon een saaie heavy metal-muziekvideo die niets doet wat honderd andere video's nog niet hebben gedaan. Waardeloos 1,5*

Ten slotte doet RZA's ( Wu-Tang Clan, The Man with the Iron Fists 2012, One Spoon of Chocolate 2025) zesde en slotsegment "Death Tone" het weer iets beter. Het verhaal volgt een geluidstechnicus die de instructies opvolgt die haar vader heeft achtergelaten over het samenstellen van het perfecte nummer. Het camerawerk is goed en het bloed stroomt vrijelijk tijdens de pijnlijke geluidsopnames. Geïnspireerd door de tandboor-sample van Billie Eilishs “Bury a Friend"? 3*

Of dit het resultaat is van een minder inspirerend thema, of dat de serie, die sinds 2021 een film per jaar uitbracht, een creatieve sleur ervaart, geen idee? het wrap-around segment met zijn lage beoordeling beïnvloed hier de algehele beoordeling. Maar ook zonder is drie echt goede shorts van de zes segmenten gewoon te mager. Enfin de waardering rond ik naar bovenaf maar het is duidelijk wel een mindere V/H/S/

Jammer, maar dit was een van de slechtste sequels. De rode lijn uit alle voorgaande V/H/S'en is verlaten en het heeft eigenlijk niks meer te maken met wat we eerder hebben gezien. De raamvertelling is grotesk en ook de meeste verhaaltjes zijn de inkt waarin ze werden uitgeschreven niet waard.

Dit is volgens mij wel de zwakste van de hele reeks. Alleen al dat flauw gedoe tussen de filmpje in, sloeg helemaal nergens op met die rare figuren. Nee, deze soort onzin is aan mij niet besteed.

Vreselijk heeft niks met die andere films te maken daarbij echt slecht.

Middelmatig.

De goede kwaliteitsreeks is VHS in ieder geval met Mixtape weer kwijt, ondanks dat ik van mening ben dat de algemene geluiden wel heel negatief zijn voor wat uiteindelijk geen al te bedroevend resultaat is. Lage verwachtingen kunnen op die manier nog wel effect hebben, maar dit behoort ook zeker niet tot de beste deelnemer.

GWAR In (2,0*). Overkoepelende segment is niet veel meer dan een handjevol kleurrijke, maar zeer infantiele kortfilmpjes waarin de bandleden vooral een beetje staan te tieren, schelden en schmieren. In het begin is het directe taalgebruik nog wel lollig, maar het gaat allemaal veel te lang door tot op het irritante af. Een verhaaltje zit er ook niet echt in, niet eens een poging tot.

Dance, Dance, Dance, Dance (3,5*). Regisseuse Renee Zhan heeft nog geen grote carrière gemaakt binnen de filmwereld, maar loopt wel weg met het beste segment van de film. Heerlijk praktisch in elkaar gezet met een lekker ontspoorde finale en een fijne snelheid. Het gaat allemaal echt nergens over en het acteerwerk zit tegen het bedroevende aan, maar de VHS-reeks kan ook een kans zijn om je visuele kwaliteiten te laten zien en die worden behoorlijk neergezet.

Another Cabin (2,0*). Regisseur Flying Lotus zal zelf toch ook wel weten dat hij niet verplicht is mee te doen aan deze reeks. Dit ultrakorte animatiefilmpje ziet er sfeervol uit, maar heeft niets te maken met het thema en duurt veel te kort om ergens in op te vallen. Wat er dan wel getoond wordt, doet toch flink onder voor de creatieve kwaliteiten van deze naam. Geen idee wat hier de bedoeling van was.

Heartbeat (2,5*). Regisseur David Moreau is recentelijk in flinke controverse beland, maar krijgt in ieder geval de mogelijkheid om zijn eigen deelnemer aan dit geheel toe te voegen. Heartbeat is sterk gefilmd en overtuigend geacteerd, maar wil uiteindelijk niet de verontrustende insteek behalen waar het naar streeft. Na enige tijd is de gimmick ook wel uitgewerkt en gaat het allemaal te lang door.

The Music of Mr. Sze (3,5*). Het wat langere hoofdstuk raast lekker door, ondanks het matige acteerwerk van vooral het hoofdpersonage. Nu kunnen ze daar met deze stijve dialogen ook weinig aan doen, maar gelukkig laat regisseur Ernest R. Dickerson zien goed overweg te kunnen met speciale effecten. De finale gaat heerlijk over de top, een insteek waar deze gehele reeks inmiddels in de positieve zin bekend om staat. Toch fijn hoe zo'n beperkt thema flink kan uitpakken met dit soort concepten.

Premature Burial (2,0*). Een zeer korte, gestileerde videoclip. De plotwending is best leuk gevonden, maar dit soort materie hoort niet echt thuis in dit formaat. Omdat het ook zo kort duurt en net achter een behoorlijk spectaculair segment aan dendert, is het allemaal niet echt heel briljant te noemen. Betwijfel of dit menig kijker gaat bijblijven.

Death Tone (3,0*). Regisseur RZA komt met het meest ambitieuze filmpje dat het best aansluit op het centrale thema. Spijtig genoeg wordt er inhoudelijk nogal makkelijk nagedacht. Het hoofdpersonage dat zonder al te veel moeite naar alle uithoeken loopt met een camera is weinig geloofwaardig weergegeven en ook het gemak waarmee ze te werk gaat roept vraagtekens op. Niettemin pakt dit segment uit met een aantal harde moorden en expliciete geweldsbeelden, ondanks het geforceerd vergezochte einde.

Het gemiddelde cijfer komt neer op een 2,64*. Dat is spijtig genoeg weer beduidend lager dan de voorgaande VHS-delen, deze voelt ook een stukje minder doordacht aan. De volgende film is inmiddels alweer bekend, hopelijk weten de makers zich daar flink mee te herpakken.