L'Inconnue (2026)

Een nieuwe film met de fantastische Léa Seydoux. Een film die onder je vel kruipt en waar je best niet te veel op voorhand over weet. Het uitgangspunt is al een paar keer gedaan, maar deze film gaat daar anders op in. Geen komedie of horror, maar het psychologische effect. Versterkt door de muziek en mooie beelden, kruipen we in de gedachten van de personages die worstelen met angst en vele vragen. Het einde loopt op het eerste zicht wat verloren, maar tegelijk mag dat wel.

Onder invloed van drugs heeft een eenzame fotograaf [Niels Schneider] seks met een mysterieuze vrouw [Léa Seydoux]. Hij gaat op zoek naar de entiteit die zijn lichaam heeft overgenomen, maar ontdekt dat het is overgenomen door tiener Malia [Lilith Grasmug], die geen idee lijkt te hebben wat haar is overkomen. Wat te doen? Harari’s beantwoordt die vraag door Seydoux en Schneider verward, bedrukt en gefrustreerd te laten rondhangen. Harari wist duidelijk niet welke kant hij op moest met deze mix van Freaky Friday en Invasion Of The Body Snatchers. Hij komt niet verder dan (nog) een bizarre seksscène en een melodramatische, absurde ontknoping.

Zo lang de film over het mysterie gaat is het intrigerend en behoorlijk goed. Maar in de tweede helft volgt er een bochtig nogal melodramatisch deel. En dat werkte bij mij echt totaal niet.

Niels Schneider was dik 15 jaar geleden een goede acteur die je kon casten als schoonheidsideaal wat ook meermaals gebeurde. Dat was er de laatste jaren wel een beetje af, maar in deze film is extreem mager en heeft een kapsel dat het niet staat. Dat is ook wel even wennen. Met de zelfmoord als dieptepunt. Opvallen klein acteerrolletje van regisseur Radu Jude trouwens