• 16.174 nieuwsartikelen
  • 179.540 films
  • 12.333 series
  • 34.201 seizoenen
  • 650.547 acteurs
  • 199.466 gebruikers
  • 9.405.721 stemmen
Avatar
 
banner banner

We Want the Funk! (2025)

Documentaire / Muziek | 80 minuten
3,61 9 stemmen

Genre: Documentaire / Muziek

Speelduur: 80 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Stanley Nelson en Nicole London

Met onder meer: Marcus Miller, Carlos Alomar en George Clinton

IMDb beoordeling: 8,0 (173)

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot We Want the Funk!

Muziek die energie losmaakt, lichamen in beweging brengt en grenzen doorbreekt: dat is funk. Het is geen muziekstijl maar een gevoel, ontstaan eind jaren zestig als soundtrack van een tijd waarin zwarte Amerikanen hun identiteit met trots lieten horen. Met archiefmateriaal en achtergrondinformatie toont deze documentaire hoe funk uitgroeit tot een culturele revolutie. James Brown legt de basis, artiesten als Sly & The Family Stone, Prince en Fela Kuti bouwen de muziek verder uit tot een multiraciale, politieke en spirituele kracht. En funk blijft zich ontwikkelen, diep geworteld in emotie, strijd en levenslust.

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van De filosoof

De filosoof

  • 2499 berichten
  • 1710 stemmen

Net als de funk zelf die wordt gekenmerkt door telkens de klap op de eerste tel hamert de documentaire alsmaar het punt: funk is de ware zwarte muziek die dan ook naar voren kwam toen zwarten in de VS niet meer acceptabel voor blanken wilden zijn (zoals Motown wilde) maar hun eigen zwartheid wilden vieren. De grondlegger van deze funk, James Brown, schreeuwde er dan ook de juiste tekst bij: “I’m Black and I’m Proud!”. Maar omdat funk de ware zwarte muziek is – die in wezen slechts ritme is die je in de ‘groove’ brengt – zit het ook al in gospel en Afrikaanse muziek en is het ook de onvermijdelijke basis van latere zwarte muziek (hiphop) terwijl blanke artiesten er hun eigen houterige versie van maken. Waarom is funk zo heerlijk en bevrijdend? Omdat de ‘groove’ je in een “transcendente” toestand brengt, met name als je samen danst: de ‘groove’ neemt je geheel over zodat je je individualiteit verliest en je volledig vrij bent. Dat is een bekend fenomeen in oude religies – ik ken vooral de dionysische cultus bij de oude Grieken waar de volgelingen zich in extase dansen en zingen – en de funk lijkt inderdaad erg effectief om die toestand te bereiken omdat het puur beweging op het ritme is welke spirituele verlossing evengoed tot stand wordt gebracht in de gospel als in de psychedelische funk van Parliament-Funkadelic.


avatar van Filmkriebel

Filmkriebel

  • 10027 berichten
  • 4686 stemmen

Heb die enkele weken terug gezien op Canvas dacht ik. Zeer goede documentaire over de culturele betekenis van funk als eigen muziek van de Afro-Americans om zich te emanciperen van de blanke invloed. Ook de rol van James Brown in de opstart van de funkmuziek mag niet onderschat worden, je zou het haast vergeten. De zoektocht naar de eigen identiteit ging vaak ver met de afro-futuristische bewegingen die de Afro Americans een andere interplanetaire origine wilden geven om hun verleden als slaven te doen vergeten.

Funk heeft ook zijn stempel gedrukt op de ontwikkeling van disco die een meer witgekleurde funk was met meer electronische apparatuur. Een stijl die absoluut een onmisbare etappe was voor de vele jaren muziek daarna. En persoonlijk heb ik funk pas echt in mijn dertiger jaren ontdekt dankzij enkele hippe kroegen in Gent en het is zoals ze in de docu zeggen; je kan er écht niet aan weerstaan.