Apex (2026)

Aardige film over een vrouw die gaat kanoën om een verlies van een vriend te verwerken. Een simpele opzet voor deze verder prima actie-thriller die wel een wat voorspelbaar verloop kent. Genoeg prachtige plaatjes van de Australische natuur en het kanoën en rotsklimmen ziet er ook goed uit. Net geen 3.5 sterren.

Prima avonturenthriller, met ingehouden adem bekeken. Het is mooi weer vandaag maar er zijn belangrijker dingen in het leven zoals de Netflix première van Apex. Daar wilde ik nog wel 's voor binnen blijven. De film mag rekenen op twee topacteurs : Theron en Edgerton voegen veel energie en intensiteit toe. Vooral heel veel respect voor Theron, toch al 50 intussen, die hier halsbrekende stunts uithaalt. Echt een klasse-vrouw die ik heel sterk bewonder! Dit is gewoon heel goed uitgevoerd al kreeg ik vaak het gevoel om één en ander al gezien te hebben : Cliffhanger, The River Wild, Deliverance, Een originaliteitsprijs zal Apex niet winnen, maar dat betekent echt niet dat er daarmee aan kwaliteit ingeboet wordt. Netflix topper.

Hier had ik echt wel iets meer van verwacht, ik dacht niet dat het een hoogvlieger zou worden, maar dit was wel zeer pover en ook enorm voorspelbaar.

Gelukkig hebben we nog Egerton, die er nog iets probeert van te maken.

Ik heb er geen zaken mee, maar als ik van Theron was, zou ik de Ozempic even in de ijskast laten.

Filmpje van twaalf in een dozijn, snel vergeten dit....

Het verhaal kennen we natuurlijk al van "Surviving the Game" en "Hard Target", maar een prima film om gezien te hebben.

Mooie omgeving, genoeg spanning en actie en veel extreme dingen: Tom Cruise shots aan de berg richels, slapen in een hangende tent op hoogte, wildwater varen met en "zonder" boot en ongezekerd de rotsen beklimmen.

Ook de acteerprestaties van Theron zijn altijd goed en geloofwaardig en ze blijft een prettige verschijning om te zien.

Toch miste er ook iets.

Misschien het bekende verhaal, misschien het direct weten wie de "boef" is, misschien zo goed als geen plottwist of was iets meer speelduur noodzakelijk om wat meer rust te brengen in de film?

Zeker ruim voldoende

3,5*

7,5

Charlize is altijd een plezier om naar te kijken en ook hier is weer prima, erg fysiek uiteraard met al die extreme sports. Egerton is ook prima op dreef trouwens als kannibalistische psycho. Ik houd erg van dit soort adventure/survival films en hij stelt niet teleur. Je kunt stellen dat het allemaal al eens eerder is gedaan, maar daar zit ik niet zo mee, laat maar meer van dit soort films komen met mooie natuurshots.

"Apex" is zo’n film die er op papier veel beter uitziet dan hij uiteindelijk blijkt te zijn. Met grote namen als Charlize Theron en Taron Egerton, een ruige setting in de Australische wildernis en een spannend kat-en-muisspel, verwacht je een intense survivalthriller. Maar ondanks die ingrediënten blijft het resultaat hangen in middelmatigheid.

Het verhaal, een vrouw (Charlize Theron) die tijdens een solo-expeditie wordt opgejaagd door een meedogenloze jager (Taron Egerton), is vrij simpel en weinig vernieuwend. Het voelt als een moderne variant op bekende survivalconcepten, maar zonder echt iets nieuws toe te voegen. De film leunt zwaar op het “jacht”-idee, maar weet zelden echte spanning op te bouwen of verrassend uit de hoek te komen.

Wat wel werkt, is de fysieke inzet van Charlize Theron. Ze draagt de film met overtuiging en haar klim- en overlevingsscènes zien er geloofwaardig en soms zelfs indrukwekkend uit. Taron Egerton doet zijn best als antagonist en speelt duidelijk met plezier een duister personage, maar de dreiging die hij moet uitstralen komt niet altijd goed over. Sommige momenten voelen eerder geforceerd dan echt angstaanjagend.

Visueel heeft Apex absoluut sterke kanten. Zou geven natuurbeelden en de ruige landschappen de film een mooie, soms bijna rauwe uitstraling. Maar die visuele kracht kan niet verhullen dat het script dun is en de personages weinig diepgang krijgen.

Uiteindelijk is "Apex" geen slechte film, maar vooral een gemiste kans. Alles is aanwezig voor een sterke thriller, maar het komt nergens echt samen. Je kijkt hem zonder je te vervelen, maar hij blijft ook niet hangen.

Redelijke spannende thriller. Het verhaal is eenvoudig maar biedt meer dan genoeg om ander halfuur film mee te vullen. De film begint gelijk spannend en houdt dat tot en met het einde vast. Die spanning wordt verder opgevoerd als het kat-en-muisspel eenmaal begint. Niet alle scenes zijn even geloofwaardig maar dat is geoorloofd voor dit type genrefilm waar het eigenlijk alleen maar om de spanning en actie gaat. Het is daardoor wel wat voorspelbaar, maar niet minder spannend. Het acteerwerk van beide hoofdrolspelers is ijzersterk en draagt zeker bij aan de film. Visueel verder ook erg fraai met mooie natuurbeelden. Prima vermaak. 3.5/4.0

Behoorlijk.

Ik zou niemand aanraden erg hoge verwachtingen te koesteren. Apex is rechttoe rechtaan; een actiefilmpje, met iets te veel CGI, maar desondanks kijkt het wel vlot weg. Charlize Theron, die plotsklaps erg op Nicole Kidman is beginnen lijken, is altijd wel degelijk, maar Taron Egerton brengt met zijn overacting toch iets meer schwung en dat is een godsgeschenk, want anders was dit wellicht allemaal iets te standaard geweest.

3

Wat een belachelijk hoge beoordelingen voor zo'n dertien in een dozijn film. Flinterdun verhaal dat nergens spannend wordt en waarbij je het einde al kunt raden. Typische Netflix pulp.

Verdienstelijk geregisseerd door Baltasar Kormákur en met degelijk spel van Charlize Theron en (vooral) Taron Egerton, maar inhoudelijk laat deze thriller te wensen over. In het laatste half uur neemt het script een nogal ongeloofwaardige wending, waarna het niet meer helemaal goed komt. Grootste pluspunten zijn de spectaculaire locaties en het dynamische camerawerk. Met name de lange openingsscene in Noorwegen is indrukwekkend in beeld gebracht.

"You promised me we'd do it together!"

De trailers spraken mij wel aan, maar hoe dan ook jeukte het toch een beetje. Een Netflix original staat nou niet direct bekend om de kwaliteit. Toch kunnen dit soort kat-en-muisspellen mij wel héél erg interesseren, dus was de keuze snel gemaakt op deze film. En toch vond ik het achteraf allemaal niet zo héél boeiend. Het begint overigens echt bizar, ik snap echt niet wat mensen aanspoort dingen te doen, maar goed; dat zullen die mensen wel denken over mijn Pokémon verzameling..

Daarna pakt de film het best dramatisch op, gegooid in het diepe neemt Kormákur enorme stappen omtrent het verhaal, maar echt diepgang mis ik nog. Buiten het feit dat de film fantastische beelden (dan wel van de natuur) kent, was het allemaal niet echt heel spannend. De moordenaar was overigens behoorlijk snel te herkennen, en dat is toch zonde. Het kat-en-muisspel is daarnaast gewoon niet zo interessant en dat nekt de film nogal.

Toch zit er wat lekkere gore in, maar ik mis constant wel wat. Het melodramatische begin is gewoon geen lekkere grondlaag voor een leuk verhaal noch een leuke film, en dan duren die 96 minuten toch lang.

Onderhoudende film die maar niet echt spannend wil worden. Een klein kat en muis verhaal tegen het prachtige decor van het Wandarra national park in Australie. Imposante beelden van indrukwekkende bergketens, rotspartijen, ravijnen en grotten, kolkende rivieren en watervallen. De een nog mooier dan de andere. Regisseur Baltasar Kormakur heeft in het verleden laten zien met de film Everest dat hij indrukwekkende natuur heel goed weet te benutten als decor. Hier lijkt het wel of je kijkt naar een documentaire op National Geographic zulke prachtige beelden. Dan is er dus een akelig kat en muisspel. Theron draagt dit met sterke fysieke acteerprestaties en de lugubere jager Egerton is ook prima. Beetje over de top, dat wel. Het geweld was ook gedoseerd best ruw en goed. Alsmede de actie. En toch lukt het maar niet om echt spannend te worden. Daarvoor is het allemaal net iets te voorspelbaar en verloopt de film zoals je verwacht. Maar hoe dan ook een lust voor het oog en een streling voor de de oren door de sound editing. Er vlogen pijlen bij mij door de woonkamer . Mooi gemaakte en onderhoudende film.

Apex begint - een cliché-openingsscène daargelaten - eigenlijk erg sterk. Het verlaten sfeertje van de Australische backlands wordt heerlijk gevat en de beelden van de wilde natuur zijn best mooi - met meteen onder dat mooie oppervlak een duidelijke hint van isolatie en gevaar. Het is allemaal niet bijster origineel en het tikt alle vakjes van het genre braaf aan, maar het steekt super solide in elkaar, en in tegenstelling tot de meeste Netflix-producties visueel relatief mooi om naar te kijken. Charlize Teron past intussen perfect in de rol van bad-ass stoere vrouw, en Egerton zet een half dierlijke, half kindse maar 100% gruwelijke psychopaat/seriemoordenaar/kannibaal neer. So far so good, maar vanaf dat Charlize's personage gevangen wordt genomen verliest de film een beetje richting, en weten ze duidelijk niet heel goed hoe er een logisch einde aan te breien. Het hele laatste stuk zat ik er dan ook een stuk minder in, en verliest Egerton's personage ook de meeste dreiging die hij had, zeker omdat hij ook gewoonweg geneutraliseerd wordt door dat gebroken been. De beklimming op het einde duurt dan ook ellenlang, want je weet perfect wat er gaat gebeuren en hoe.

Maar all in all wel zeker mee vermaakt; mooie natuurbeelden, tof neergezet sfeertje, en twee leuke acteerprestaties van Teron en Egerton, die beide exact doen wat ze moeten doen. Egerton doet er misschien zelfs nog een klein schepje bovenop, wat wel leuk is. Maar een in essentie spannend en gruwelijk uitgangspunt wordt naarmate de film vordert helaas niet zo geweldig goed uitgewerkt, en dat houdt Apex op 'maar' een 3*. Maar zonder twijfel wel een tof genre-filmpje en tussendoortje.

Ik vond hem erg tegenvallen. Visueel wel mooi met opvallend kleurgebruik, soms tegen het kitscherige aan maar al met al wel tof om te zien. Het verhaal wist me echter nergens echt te boeien en spannend of leuk werd dit ding ook nergens. 1,5*.

Film van Baltasar Kormákur die met de films 101 Reykjavík (2000) en Snerting (2024) indruk maakte. Twee films met aandacht voor het verhaal en met aandacht voor de personages. Anders dan in Apex. In Apex heeft de scenarist maar weinig aandacht voor het verhaal en voor de personages gehad. Het verhaal is voorspelbaar en de personages zijn bleekjes ingekleurd.

In den beginne vraag je je nog af waar het verhaal heen zal leiden, maar als eenmaal het personage Ben (Taron Egerton) is opgedoken wordt die vraag snel beantwoord en verloopt de film in grote lijnen zoals je dat verwacht. Ondanks de voorspelbaarheid weet de film toch nog wonderbaarlijk goed een beklemmende sfeer neer te zetten. Die sfeer wordt veroorzaakt door te strooien met wat vervelende gebeurtenissen met locals en door steeds slim te beklemtonen dat protagoniste Sasha (Charlize Theron) in haar eentje een gevaarlijke trektocht gaat maken en dus kwetsbaar is.

Van heus acteerwerk is in deze film amper sprake. Het meeste dat de personages laten zien is fysieke arbeid. Theron mag weer eens demonstreren dat zij goed in staat is een stoere vrouw te spelen. Ze overtuigt. In het jaar van de film is zij 50 jaar oud en dat is haar fysiek niet aan te zien. Egerton die meestal als held in een film opduikt, heeft hier een andere rol. Hij heeft de taak om onberekenbaarheid en kwaadaardigheid uit te stralen. Hij overtuigt wat mij betreft als de antagonist.

Over de personages Ben en Sasha ervaart de kijker weinig. Over Ben komen we amper iets te weten. Over Sasha komen we iets meer te weten maar ook haar achtergrond is summier. Eigenlijk wordt enkel een tragische voorgeschiedenis geschetst zoals dat bij personages in huidige films vaker gebeurt. Naar mijn mening wordt het hebben van een tragische voorgeschiedenis veel te vaak aangewend om iemand volledig te kenschetsen. Erg gemakzuchtig. Het gebeurt zo vaak in (Netflix)films dat het effect inflatoir is en absoluut onvoldoende om voortdurende sympathie en inleving te kweken.

De setting van het Australische regenwoud waar de film zich afspeelt, is werkelijk prachtig. Als Sasha door het dichte woud trekt, zich in een kano op een woeste beek waagt of grillige rotsformaties bedwingt, is dat vaak spannender dan de spanning die vrijkomt bij de confrontatie met antagonist Egerton.

Al met al is Apex een solide actiethriller van regisseur Baltasar Kormákur. Geen absolute mustsee, maar als doorsnee thriller goed te doen.

De film Apex (2026) leunt sterk op de fysieke inzet van Theron, die overtuigend overkomt in de actievolle scènes. In combinatie met de indrukwekkende natuurbeelden levert dat regelmatig een voelbare spanning op. Toch blijft het verhaal zelf vrij voorspelbaar en mist het echte diepgang, waardoor de film inhoudelijk weinig beklijft. De slotscène met de klim had gerust geschrapt mogen worden; deze komt ongeloofwaardig over en haalt de opgebouwde spanning deels onderuit. Al bij al is Apex een degelijke film, maar zonder echt te verrassen of eentje die lang zal bij blijven. 6/10

Delen van Apex zijn wat saai en het verhaal is voorspelbaar.

Toch was het geen vervelende film om te kijken. Mede dankzij de prachtige locatie. Maar ook door Charlize Theron, die overtuigt als fitte en sportieve extreme-sportster. Het helpt dat ik al vanaf "The Devil's Advocate" een beetje een celeb crush op haar heb, en ze met haar 50 jaar nog altijd wonderschoon is.

Ook leuk om Egerton in een heel andere rol te zien dan ik van hem gewend ben. En ook hij levert, al legt hij zijn waanzin er soms wat dik op.

Sasha had hier en daar wel een wat slimmer met situaties om kunnen gaan, maar dat kwam het verhaal natuurlijk niet goed uit. Zoals we zo vaak zien bij films als deze. Sowieso is 90% van Apex al veel vaker gedaan. Maar voor een tussendoortje is dit een prima survival-actie-thriller.

Apex is voor mij een film die doet wat het moet doen. Blinkt nergens echt uit. Vond het qua spanning ook reuze meevallen wat je eigenlijk wel wenst bij dit soort verhalen. Bijzonder hoog gemiddelde score voor een matige film.

Ik vond dit een leuke film. Charlize Theron is eigenlijk altijd goed en Taron Egerton in de rol van de slechterik is ook leuk om te zien.

Het verhaal weet prima te boeien. Geen enorme verrassende plotwendingen, maar gewoon spannend genoeg om goed te vermaken.

Natuurbeelden (deels waarschijnlijk met CGI) zijn ook erg mooi.

Gelukkig geen groots en meeslepende heldenrollen en ook geen nodeloze romantiek.
Gewoon een prima actie thriller.

Een survival aktie thriller film.

Met een heel goed spelende Charlize Theron en Taron Egerton die een levensgevaarlijke gek speelt en Sasha die in de wildernis moet zien te overleven onder barre omstandigheden.

Wanneer deze gek jacht op haar gaat maken.

Wordt het een overlevings strijd.

Met verschillende wendingen.

Ook met mooie natuur opnames en locaties.

En een prima cast.

Een spannende en echt verassend goede film.

In de Australische wildernis heb je liever een wild dier dan een vriendelijke man. Of zoals Sasha (Charlize Theron) op de harde manier erachter komt dat een naamloze vreemdeling (Taron Egerton) minder behulpzaam is dan lijkt. De zogenaamde 'apex predator' en diens prooi. Zo voorspelbaar als de titel volgt 'Apex' (2026) ook de genreclichés van alle andere survivalfilms sinds 'Deliverance' (1972): het robuuste landschap, de hillbillies, de seksuele perversie, etc. De IJslandse regisseur Baltasar Kormákur gooit er wel nog wat prachtige klim- en wildwaterscènes doorheen, maar het lukt 'Apex' (2026) verder nauwelijks om zich te onderscheiden in het genre. Het klinische kat-en-muisspel doet nooit écht pijn en voor de hoofdpersoon wordt het nauwelijks een bittere lijdensweg. Ze lijkt steeds klaar voor het eerstvolgende fotogenieke kiekje.

Kat en muis spelletje tussen Charlize Theron en Taron Egerton op Netflixniveau. Zo'n beetje gaan plukken bij Cliffhanger, The River Wild, Deliverance en noem maar op. Kijkt lekker weg en dat is bij dit soort films het belangrijkst.

Prima mee vermaakt! Een spannende avonturenthriller met een toch wel originele twist. Ja, deze is het kijken waard!