Disclosure Day (2026)

Heb de film 3 steren gegeven. Het is (uiteraard) goed gemaakt, en Emily Blunt speelt (uiteraard) goed.

Het is echter zeker niet Spielberg's beste film. Van hem verwacht je gewoon meer.

Het is eigenlijk een actiefilm met een SyFy/spirituele sausje overheen.

Ik stapte, ondanks me wel vermaakt te hebben, lichtelijk teleurgesteld de bios uit.

Pure middelmaat. Spielberg die eindelijk weer een SF maakt. Dan ligt de lat hoog. Te hoog blijkbaar. Het verzandt in semi interessant gewauwel en middelmatige actie. Vooral Wardex als organisatie en zijn totaal inwisselbare soldaten zijn een stel nono’s en vrij lachwekkend. Daar kan zelfs een excellerende Emily Blunt niets aan veranderen.

2,5*

Ik vond m toch wel erg leuk. Beetje teveel achtervolgingen, had iets minder gemogen. Close encounters was wel een van mijn mooiste ervaringen in bios als kind en dat is natuurlijk niet te evenaren. Firth was ook wel ok alhoewel dit soort rollen niet echt bij hem passen. Emily was prima…..

Spielberg op zijn best ❤️

Lang geleden dat ik nog zo meegevoerd werd.. Magie, ontroering, zo mooi..

When you know, you know...

Vond vooral het 2e deel sterk (op de allerlaatste zin na...).
Eerste deel is wat rommelig en leek het allemaal een ingewikkelde film te worden voornamelijk gericht op een klopjacht van de FBI, geheime inlichtingsdiensten en de overheid.
ik had meer UFO / paranormale gebeurtenissen verwacht , het waren vooral achtervolgingen en klopjachten.

Pas op het eind als de onthullingen te zien zijn komen interessante beelden, maar dan is de film ook ineens afgelopen, en idd... eigenlijk weet je dan alsnog niks . waarom zij, en met welk doel ?

Om de warmte te ontvluchten vanavond nog maar een keer gezien. Dat was geen verkeerde beslissing. Nu kwam alles veel beter over dan de eerste keer. Deze film zit fantastisch goed in elkaar. Elk moment klopt, behalve één dingetje: zoals Daniel Kellner bij dat boerderijtje ongezien door dat kale grasland liep. Het was bekend dat hij niet in huis was, dus had één van die vijftig Wardex-luitjes wel eens achterom mogen kijken.
Toch veel meer genoten dan de eerste keer. Prachtfilm. En nog steeds van mening dat hij precies op het juiste moment eindigt. We hoeven niet te weten wat er gezegd gaat worden.

Ik begrijp dat gemiddelde wel. Ondanks dat ik weet wie het heeft gemaakt, vond ik de film naar het einde toe veel te zoetjes worden. En wat me ook zo tegenviel, was dat de hele globale situatie – een aanstaande derde wereldoorlog – maar zeer terloops werd besproken. Een aankondiging op het nieuws, een persoonlijke interactie tussen twee personages, mensen die aan het hamsteren zijn geslagen... en dat is 't wel.

Leuk om te zien, hoor. Maar het centrale vraagstuk verdient gewoon beter. De film was het liefst bedoeld voor een volwassener publiek en zeker niet zo familievriendelijk.

Nog iets waarover ik me op 't hoofd krabde: op de redactievloer waren alle beelden wel gescand voor AI, maar alsnog kon dit een breed opgezette bedrogcampagne zijn geweest. Een combinatie van praktische en visuele effecten. En toch wist die nieuwslezeres emotioneel, maar met zekerheid, te vertellen dat de beelden een bevestiging vormen van het bestaan van buitenaards leven.

Disclosure Day is zo'n typische film waarvan het interessantste verhaal zich direct na afloop afspeelt. Hoe gaat de wereld hiermee om? Misschien krijg je dan zoiets als Stalker (1979), en dat is mogelijk heel interessant. Maar het kan natuurlijk ook heel andere vormen aannemen.

Het gaat mij er niet om dat ik zo nodig een vorm van afsluiting wil, want wat ik net opperde, hoeft dat ook helemaal niet te bieden. Maar het zou me wel veel meer boeien dan wat we nu hebben gekregen. Dat kijkt lekker weg, wordt goed geacteerd, maar er zit niks vernieuwends aan dit sci-fi-drama waardoor ik het aan anderen zou aanbevelen.

Best aardig, maar niet meer dan dat.

Het is een te lange zit om (als adhd'er) alles volledig in je op te nemen. Is alles eigenlijk wel op te nemen?

Een enorm hoog Spielberggehalte.

Het acteerwerk was prima en de beelden fraai, maar het hoe, waarom en hoedan bleven voor mij onbeantwoord.

Vermakelijke net geen topfilm. Het eerste deel is zoals vaker gezegd niet meer dan een vage klopjacht/achtervolgingsfilm. Het tweede deel wordt duidelijk sterker. Beetje chaotische/hier en daar wat lege, niet sterk onderbouwde actiefilm die qua sciencefiction eigenlijk heel mild is. Er zijn wel wat momenten die me raakten, het is zeer zeker geen slechte film.

Spielberg films laten altijd wel wat in te vullen over aan je eigen verbeelding mbt het verhaal; wat er nu eigenlijk achter zit/zat. Ik vond het hier persoonlijk een beetje veel, waardoor de film een beetje leeg lijkt hier en daar. Maargoed al met al viel dat wel mee en toen ik klaar was met de film dacht ik toch van nou dit was een leuke vermakelijke film. Het is verder ook gewoon totaal geen complexe film om te kijken, dat het het misschien nog een beetje kunnen opvangen.

Wel leuk dat men veel herkenbare zaken mbt de tegenwoordige tijd in het verhaal verwerkt, ook een stukje religie/misterieusheid daaromtrent.

Tja alleen dat einde, te abrupt en eigenlijk een deel van de motivatie achter het doel vond ik gewoon te leeg. En ik vond het acteerwerk af en toe net wat de dramatisch door sommige acteurs, ook dat kan je soms uit het verhaal halen voor mijn gevoel.

Toch een leuke vermakelijke film.

Verhaal begint goed maar eindigt in standaard “er is meer” en een standaard alien er maar ff bij.

Spielberg onwaardig eigenlijk

Vond ik echt niet goed.

Sleepte helemaal niet mee.

Je denkt: het is wél de nieuwe Spielberg. Maar als je heel eerlijk bent, is het allemaal niet zo boeiend. Een zwak en onwaarschijnlijk verhaal (weer dat afgekloven bot Roswell), ufo's en aliens die op de lachspieren werken. Dat alles overgoten met het bekende sentimentele Spielbergsausje. De interessantste scene had een enorme goof: die trein zou toch stoppen?! Nou ja, ook weer gezien.

Ik las online een opmerking dat het aanvoelt alsof je naar de 2e film in een trilogie zit te kijken zonder de eerste gezien te hebben en de 3e wordt niet gemaakt. That feels about right.

Er zijn echt wel te veel momenten die er teveel vanuit gaan dat de kijker er gewoon in mee moet gaat dat het zo verloopt, terwijl je bij jezelf denkt 'neen, dit werkt echt niet'. Ook slaat hij volgens mij de bal mis door z'n typische meligheid hier te overgieten met een religieus/existentieel sausje. Het voelt veeeel te betuttelend aan.

Neen, veel te vaak dacht ik 'maar waarom zo, en niet gewoon zo?' of 'dit kan toch echt niet'. Jammer jammer

Dan kijk je dus naar een stand-alone film.

En dat is precies wat deze film is.

Heerlijk. Begint zomaar ergens, en eindigt dan zonder keiharde conclusie. Ik kan het goed hebben. Heb nu al zin in een derde zicht, maar eerst lekker op vakantie.

De laatste keer dat ik zo verrukt was over een SF was 14 jaar geleden, toen Prometheus van Ridley Scott in de bioscoopzalen kwam buurten.