Send Help (2026)

Als voorpremière gezien, ik kijk niet vaak horrors en dus ben ik misschien sneller onder de indruk maar deze horrorkomedie is voor mij zeer geslaagde entertainment. Het klonk alsof de zaal ook met regelmaat in een deuk lag (tenminste de meerderheid van de mensen).

Een man en een vrouw kunnen elkaar niet echt uitstaan, maar wanneer hun vliegtuig crasht op een onbewoond eiland worden ze gedwongen met elkaar samen te werken. Dit is niet alleen het plot van deze film maar ook van de film met Harrison Ford, Six Days Seven Nights (1998)...Niets bijzonders eigenlijk...ware het niet dat de regisseur Sam Raimi is en hij er een flink portie horror instopt. Want naast dat het voorspelbar is dat de rollen op dit onbewoonde eiland worden omgedraaid; Bradley in de bewoonde wereld de omhooggevallen yup met macht, die nu is overgeleverd aan de onopvallende met een slordige uiterlijk Linda Little. Er zijn soms bloed en andere vloeistoffen. Er zijn plotselinge schrikmomenten. Er zijn duistere grappen zoals je van Raimi gewend bent. En uiteraard een finale die de mindere momenten in het middengedeelte goed maakt door een zeer bevredigende, eindconclusie. Een nette typisch Raimi-achtige survivalthriller-komedie.

Een film die steeds beter wordt. De eerste pakweg 15 minuten vond ik vreselijk, McAdams speelt veel te veel een typetje en geen moment is ze geloofwaardig. Zij is awkward en dat is allicht zo bedoeld maar ze gaat er veel te ver over. O'Brien is dan weer de klootzak van dienst en doet dat ook niet heel overtuigend, ook hij legt het te dik erbovenop. Dat komt de film als geheel nooit meer echt te boven.

Niettemin wel leuk hoe horror in de film komt op zo'n locatie en de film heeft echt wel een eigen vibe en een eigen look en hoe verder de film komt hoe meer Raimi zich lijkt te vermaken. Af en toe hardop kunnen lachen nog (met dat wildzwijn) maar te weinig voor een hogere score. 3,0*.