Ungeduld des Herzens (2025)

Met Ungeduld des Herzens verfilmt regisseur Lauro Cress de gelijknamige roman van Stefan Zweig uit 1939. Er zijn meer verfilmingen van de roman. Die verfilmingen situeren het verhaal in de tijd waarin de roman werd geschreven. En die tijd ligt nog voor het uitbreken van de 1e wereldoorlog. Cress verplaatst het verhaal naar het heden, situeert het verhaal op een andere plaats en past de hoedanigheid van de personages aan. De basis van het verhaal is ongewijzigd. De film draait om de relatie tussen soldaat Isaac en de invalide Edith die elkaar in een bowlingcentrum ontmoeten. Isaac wordt al snel kind aan huis bij de familie van Edith en gaat zo op in zijn vriendschap met Edith dat hij zijn eigen vriendenkring verwaarloost.

Isaac is een interessant personage. Isaac is lange tijd moeilijk te doorgronden. Handelt hij uit medeleven of is hij oprecht geïnteresseerd in Edith. De film houdt het open. Logisch, want Isaac weet het zelf ook niet. Hij is een personage waarvan het gedrag of de motieven niet eenduidig geïnterpreteerd kunnen worden. In vrijwel elk gesprek lijkt hij een ander persoon te zijn. Het lijkt erop dat hij zijn eigen innerlijke wezen niet eens kent. Edith is gemakkelijker te doorzien. Zij is een kwetsbaar persoon die haar kwetsbaarheid af en toe manipulatief uitspeelt. Haar gedrag wordt bepaald door haar invaliditeit. Haar intensiteit maakt haar interessant.

Niet elke actie of beslissing van de personages is even overtuigend. In het verhaal worden derhalve conflictlijnen zichtbaar die niet allemaal even aannemelijk overkomen. Maar goed, uit die conflicten ontstijgt wel tijdloze thematiek betreffende medeleven, verantwoordelijkheid, intolerantie en morele twijfel. Het zijn thema's die de film van een beetje laag voorzien en meer laten zijn dan een simpel romantisch drama. Ungeduld des Herzens brengt geen spectaculaire of diep indringende sensaties teweeg maar is wel een film die vanwege de twee interessante hoofdpersonages en hun springerige relatie het bekijken waard is.