The Bride! (2026)

Ziet er best gaaf uit. Ben benieuwd.

116 jaar na zijn “geboorte” is Frank [Christian Bale], de creatie van Dr. Frankenstein uit de roman van Mary Shelley, het rondzwerven beu. In het Chicago van 1936 vraagt hij Dr. Euphronius [Annette Bening] om een bruid voor hem te maken. De keuze valt op een pas vermoorde jonge vrouw [Jessie Buckley]. Maar deze beoogde brudi is moeilijk in toom te houden, ook al omdat de geest van Mary Shelley [een dubbelrol voor Buckley] haar gebruikt om allerlei feministische frustraties te uiten. Fraaie sets en verzorgd camerawerk zijn de enige pluspunten van deze puinhoop. Begint als een romantische zwarte komedie, ontaardt in pathetisch, feministisch inclusiviteitsmelodrama, gooit er nog even een musicalnummertje tegenaan, en eindigt als een gangstermelodrama met een finale die wel erg nadrukkelijk is gejat uit een misdaadklassieker. Het groteske spel van Bale en (vooral) Buckley zal voor menigeen genoeg reden zijn om dit niet eens uit te zitten!

ik had de trailer gezien en was benieuwd wat Jessie Buckley en Christian Bale ervan zouden maken. ikzelf heb me wel vermaakt met deze toch vreemde film.. een film die zeker niet voor iedereen is weggelegd maar als de trailer je nieuwschierig maakt, moet je gewoon gaan. Best knap geacteerd van Christian Bale en Jessie Buckley, er is zeker chemie tussen hen en heel subtiel kom je erachter wat er met haar is gebeurd etc

nu maar eens die andere film Frankenstein uit 2025 kijken

Hij was wel geinig is maar vreemd is toch het beste woord voor deze film.
De film vloog maar werd nergens intteressant genoeg.
Ook die geest van mary shelley was heel irritant.
Bale speelde decent, maar buckley vondt ik vreselijk irritant.
Toch wel vermaakt voor 1 keer voor een 2de keer zou er geen moer aan zijn.
Net een 3.0

Een van te voren erg interessante film. Echter was het een verhaal bestaande uit menig loslopende plots en een ongeloofwaardige hoofdpersoon (al vond ik dat Bale hier meer een hoofdrol had dan Buckley).

De film komt redelijk op gang en je moet jezelf even door alle feministische propoganda heen wurgen wil je het nog enigszins naar je zin hebben. Bale acteert meer dan voldoende en mede daarom is het nog aan te zien.

Mijn grootste vraagstuk van deze film is het einde, voor mijn gevoel moest de 3e act nog komen. Echter heeft deze ietwat onervaren regisseur ervoor gekozen om te stoppen bij een apart moment die voor mij niet voelde als legitiem einde.

Het voelt hierdoor ook raar om de film te beoordelen omdat hij voor mijn gevoel dus nog niet compleet is.

Tot slot dus niet de moeite waard, behalve als je het gewoon leuk vindt om Bale weer eens te zien acteren.

2 sterren.

Redelijke film waarin het monster van Frankenstein een dokter vraagt een metgezel voor hem te maken. Zowel qua toon als acteerwerk best grotesk gebracht. De hele aankleding is prima, maar inhoudelijk is niet alles even goed uitgewerkt en is het verloop vrij voorspelbaar. Een goeie cast waarbij Christian Bale en Jessie Buckley het samen lekker doen.

Haast een omgevallen DVD kast aan invloeden en referenties. Allereerst natuurlijk ouderwetse Universal griezelfilms, maar Gyllenhaal speelt evengoed met ouderwetse musical en film noir stijlelementen. Daarnaast citaten en stijldingetjes van van alles . Van Bones and All tot Metropolis en van Joker 2 tot Wes Anderson. Plus nog een flinke dosis anachronistische punk esthetiek. De film is heerlijk speels, maar ook bij vlagen wat vol en aan de lange kant. Maar het was lekker om deze creatieve explosie van invloeden Ik kon de acteurs prima hebben, ook Bale waar ik normaal erg weinig mee heb.

Oei. Ik vond dit ding echt geen drol aan. Dat zit vooral op de vreselijke Jessie Buckley, een actrice die ik sowieso al niet goed trek vanwege haar overdreven acteren en schmieren en gelaatsuitdrukkingen maar hier doet ze haar gebruikelijke spel nog eens in de overdrive. Irritant en elke vorm van geloofwaardigheid verdwijnt. Van Bale ben ik wel een fan maar hij overtuigt ook niet echt. Verder een lawaaiig geheel dat visueel af en toe wel aardig is maar met zo'n serieuze toon dat het lachwekkend wordt. En dan duurt dit ook nog eens dik twee uur. 1,0*.

Jessie Buckley won pas zeer terecht de Academy Award voor haar hoofdrol in Hamnet. Bale was ik wat vergeten na Vice en Ford vs Ferrari. Het is ook meer Buckley die de show steelt in een geweldig rol. Ze speelt een vrouw die bezeten is en dan nog evolueert in The Bride. Visueel mooi aangekleed en prachtige make-up, vooral bij Buckley.

Het verhaal is een verwijzing naar The Bride of Frankenstein, al is dat eerder ter inspiratie dan het verhaal van de originele film uit 1935. Die sequel is dan ook niet rechtstreeks van Mary Shelley. Het verhaal is aangekleed met invloeden van tal van films en genres. Boek en film van Frankenstein, films als Natural Born Killers of Bonny & Clyde (en dus ook The Joker & Harley Quinn), gangsterfilms van de 30's, film noir, ... Maar ik ben ook fan van de speelse dialogen met meta lijnen als Mary Shelley (schrijfster Frankenstein) er tussen geweven is.

Soms is het verhaal wat te licht en Bale kan wel beter. Maar het blijft boeiend genoeg en het is altijd leuk om Jessie Buckley aan het werk te zien. Ik vrees dat de gelaagdheid bij veel kijkers wat verloren gaat en er enkel een nieuwe Joker: Folie à Deux zonder songs overblijft.

Regisseuse Maggie Gyllenhaal geeft hier een eigenzinnige, bizarre draai aan het Frankenstein-verhaal, overigens zonder echt doel te treffen. Er wordt flink leentjebuur gespeeld bij een grote reeks klassiekers en Bale en Buckley zijn op dreef, maar nergens raakt men de juiste snaar. Gaandeweg begon ik me dan ook af te vragen voor wie deze onsamenhangende film eigenlijk gemaakt is. Plot en personages zijn voornamelijk maf; de toon is afwisselend pretentieus en oneerbiedig.

Er zijn maar weinig horrorromans die steeds maar weer dienen als inspiratiebron voor een film. De roman “Frankenstein; or, The Modern Prometheus” van Mary Shelley is zo’n werk dat tot op heden dankbaar en veelvuldig wordt gebruikt om een film op te baseren. Onlangs nog zag ik de film Frankenstein (2025) van Guillermo del Toro. Vlak daarna stuitte ik op The Bride dat in eerste instantie een filmisch vervolg lijkt te zijn op Bride of Frankenstein (1935). Na een paar minuten in de film is me al duidelijk dat je niet echt van een vervolg kunt spreken. Daarvoor gedraagt de film zich veel te eigenzinnig en kiest een geheel eigen richting. Of gebrek aan richting. Dat kun je ook zeggen.

Regisseur en schrijver Maggie Gyllenhaal maakt na haar uitstekende debuut The Lost Daughter (2021) met The Bride haar tweede film. The Bride is een bontgekleurde mengeling van genres. Een feministisch getint sociaal drama gemengd met misdaad gemengd met romantiek gemengd met sciencefiction gemengd met roadmovie gemengd met komedie. Volgens mij heb ik dan alle genre-elementen wel benoemd. Oh nee, toch niet. Ik heb de ergste nog niet genoemd. In The Bride bevinden zich als kers op de taart ook nog eens musicalfragmenten. Verschrikkelijk. De film doet zich voor als een willekeurig allegaartje waarbij een draai aan het Rad van Fortuin steeds lijkt te bepalen welk genre op welk moment aan de beurt is. Ik raakte niet erg warm van deze chaotische insteek. Mijn voorkeur ligt meer bij de sfeervolle gotische insteek die de film uit 1935 gebruikt.

De film hangt overigens niet enkel aaneen van willekeur (die uiteraard geen willekeur zal zijn). Gyllenhaal heeft de film daarnaast ook met doordachte elementen opgesierd. Zo zijn er vele verwijzingen naar films. Naar Bonnie and Clyde (1967), Joker (2019) en naar musicals uit de jaren 30. Ook in visueel amusement is flink geïnvesteerd. De film heeft prachtige historische decors en de cast is fantastisch gekostumeerd. Verder biedt The Bride hier en daar wat stof tot contemplatie en discussie, alhoewel ik de opzichtige uitroep “Me Too” van de titulaire bruid wel erg banaal vond klinken.

The Bride is geen slechte film. In de film zitten veel geweldige scènes, goeie dialogen en visueel fraaie momenten. In de film zitten echter ook veel vermoeiende en langdradige momenten. De film heeft geen mooi constant timbre. Wel van een constant goed niveau is het acteerwerk. Christian Bale is altijd goed en Jesse Buckley maakt als excessieve natuurkracht zowel een fascinerende als een angstaanjagende indruk. Nee, The Bride is geen slechte film. The Bride is simpelweg niet mijn film.

Best oké.

Na een minuut of twee vreesde ik het ergste. Ik vind de Mary Shelly-Jessie Buckley tenenkrommend. Nogal hol, met een feministische inslag om het wat belangrijker of meer gelaagd te maken, maar het levert over-the-top poppenkast op. Gelukkig gaat men spaarzaam om met die intermezzo's en is het overgrote deel van de film een zwartkomische en vrij originele kijk op het Frankensteinverhaal. Ik vind Buckley uiteindelijk wel goed, al kan men haar ook te druk vinden. Ook Christian Bale is niet slecht, hoewel hij niet echt veel mogelijkheden heeft om uit te blinken. Visueel en qua aankleding maakt Maggie Gyllenhaal er wel wat van.

3

Erg ambitieus debuut, maar helaas ook eentje met een veel te geforceerde en lompe agenda. Regisseuse Maggie Gyllenhaal grijpt naar allerlei insteken om het haarzelf extra moeilijk te maken, maar vergeet daarmee redelijk vaak een coherent geheel samen te smelten. The Bride! voelt geregeld aan als een excuus om zoveel mogelijk vreemdzinnigheid binnen een vergezocht concept op te roepen, helaas komt het merendeel ervan over als interessantdoenerij. De volledige vertolking van Jessie Buckley als Mary Shelley is daar het grootste voorbeeld van, aangezien het een ongekend aanstellerige aanwezigheid vormt. Gelukkig ziet het er verder op visueel vlak sfeervol uit en is de chemie tussen Buckley (als de bruid dan) en Christian Bale sterk aanwezig. Er zit bovendien genoeg verhaal in om zo'n brede speelduur te rechtvaardigen, maar toch voorkomt Gyllenhaal niet om het allemaal rondom het einde te laten ontsporen. Toch achtergebleven met een wat bitter gevoel.