Hokum (2026)

Mooie sfeervolle horror in dezelfde trant als Oddity, maar weer net anders. Enorm eng is het niet en voor schrikmomenten of bloed moet je hier al helemaal niet zijn, maar de sfeer is lekker naar en grijpt je. Folk-horror duidelijk met een psychologische twist.

“There are things in this world that only the ones who are open to them can see.”

Voor kijkers die bij "eng" denken aan volumeknop op standje hard, zodat je even opschrik van je telefoon... nee dat zal je bij deze film niet aantreffen! Maar dit is weldegelijk één van de meer verfijnde en angstaanjagende horrorfilms, en dat kan ik van veel andere moderne (recente) horrorfilms niet zeggen! Hier zijn de schrikmomenten niet zomaar de doorsnee goedkope jumpscares.

De film volgt een Amerikaanse schrijfster genaamd Ohm Bauman. Hij reist naar een herberg/hotel op het Ierse platteland, waar zijn ouders ooit hun huwelijksreis doorbrachten, om hun as uit te strooien. Een dramatische gebeurtenis en een duistere geheim in de bruidssuite zorgen ervoor dat Ohm langer dan gepland in Ierland blijft. Dit is een verhaal met vele lagen. De film neemt de tijd om Ohm te leren kennen en presenteert hem niet als de meest sympathieke persoon.

Regisseur (en schrijver) Damian McCarthy verweeft naadloos drie verschillende verhalen in één film. Het plot heeft een goede flow en verbindt de verschillende subplotten op meeslepende of angstaanjagende manier die het publiek van begin tot eind in de ban houdt. De film bevat sterke acteerprestaties en .blinkt uit in de kenmerkende visuele stijl van Damien McCarthy. De herberg voelt als een warme, uitnodigende plek, totdat je de bruidssuite binnenstapt...deze is koud en sinister en meteen ongemakkelijk.

Het is een uiteraard een horrorfilm dus zonder nachtmerrieachtige beelden en geluiden zou het niet effectief zijn. Of het nu gaat om het transformeren van iemand in een lijk, het tot leven brengen van Ohms nachtmerries of het creëren van de heks zelf, deze effecten zijn strak en zeer sterk. Echter het geluidsontwerp speelt hier een grotere rol. Er zijn geluiden die door de hele film heen terugkomen, waarvan een constant gevoel van griezeligheid uitgaat zoals een rinkelende bel, het geluid van een schoorsteenklok en spookachtig gelach. En een branddalarm klonk nog nooit zo eng!

Er is een twintig minuten durende scène die één van de meest intense horrorscènes was die ik in tijden heb gezien. De paar goed getimede humorstukjes waren dan ook soms zeer welkom om even net genoeg op adem te komen voordat de volgende schrikwekkende scène weer begint.Regisseur McCarthy weet hoe hij aan horrorfans een meeslepend verhaal moet vertellen en tegelijkertijd voor flinke schrikmomenten moet zorgen. Het moet raar lopen wil deze film niet een van mijn tien-favorieten films aan het einde van 2026 zijn,

Na Caveat en Oddity wordt de stijgende lijn voortgezet door regisseur Damian McCarthy. Dit is een onbehaaglijk spookverhaal, met een spannend plot, vermakelijke personages, een aantal effectieve jumpscares en vooral heel veel sfeer. Mooi in beeld gebracht ook; knap hoe er in een overwegend donkere film toch zoveel detail en nuance is aangebracht. In het laatste half uur verloor ik een beetje de aandacht, maar de boel blijft gelukkig wel op de rails. Ik miste alleen het schurftige drummende konijntje uit Caveat, dat in Oddity nog opdook in een korte cameo. Wellicht heb ik 'm ergens gemist. Overigens is er wel weer een naargeestig konijn-gerelateerd motief aanwezig.

Redelijk sterke psychologische horror thriller. Het verhaal zit goed in elkaar en kent meerdere lagen. De uitwerking is meer dan geslaagd. De opbouw is goed en al snel voel je als kijker een onderhuidse spanning. De spanning wordt gedurende de film steeds verder opgebouwd met de nodige jumpscares. De film kent een aantal zeer spannende momenten. De sfeer is uitstekend, donker, prima camerawerk en een passende soundtrack. De film kent een aantal 'leuke' personages en Scott zet een sterke rol neer. Weer een vermakelijke film van McCarthy. 3.5/4.0

Dit is één van die vele horrors, echt niets bijzonder en snel vergeten dit. Boring as hell...

Goeie film over een schrijver die naar Ierland reist om het as van zijn overleden ouders uit te strooien. Een mysterieus plot met een aantal goed opgebouwde en spannende scenes. Sfeervol, en niet alleen vanwege de antieke aankleding van het hotel waar de film zich grotendeels afspeelt.

Niet slecht maar ook weer niet al te spannend vond ik persoonlijk. Adam Scott is ook niet het meest aimabele personage en dan is het lastig om er echt een band mee te krijgen. Ik vond het goed met de serveuze maar dan blijkt ze plots dood te zijn. Eigenlijk niet mee verschoten. Verhaal is op zich degelijk maar niet al te interessant. Sfeer is wel goed.