Hokum (2026)

Een nieuwe horror van Damian Mc Carthy? Daar heb ik meteen zin in. Zijn vorige 2 films vond ik tenminste ook heel goed. Het zal nog wel ff duren voor deze nieuwe uitkomt maar ik kijk er naar uit.

Jep.. indd eentje om naar uit te kijken.

Wanneer te zien?

Dit gaat bepaald publiek goed vinden, dus niet op mijn review afgaan in deze .

Ikzelf vond het niet meeslepend genoeg, ik snapte het niet zo ook, eerste 25min lag ik bijna in slaap.

Erna begint het wel maar het is zeer raar allemaal in elkaar gestoken. Gewoon mijn dada niet zo.

Maar kijk zelf, ik ben er zeker van mensen deze wel goed gaan vinden.

Mooie sfeervolle horror in dezelfde trant als Oddity, maar weer net anders. Enorm eng is het niet en voor schrikmomenten of bloed moet je hier al helemaal niet zijn, maar de sfeer is lekker naar en grijpt je. Folk-horror duidelijk met een psychologische twist.

Een slechte film vind ik het niet, en ik vind dit ook niet echt een horrorfilm. Zijn vorige films vond ik persoonlijk dan toch beter. En zeker "Oddity" was echt heel goed. Toch heb ik me wel vermaakt bij "Hokum". Maar wat een klootzak was die Ohm Bauman, en zeker in het begin hoe hij om ging met mensen. Daarom kon ik Alby wel begrijpen hoe hij Ohm terug gepakt had. Als je de vorige 2 films van Damian Mc Carthy goed vond, "Oddity" en "Caveat" dan moet je deze nieuwe van hem beslist kijken, want het is best wel een aardige film, al moet ik wel eerlijk toegeven dat ik er wel meer van verwacht had.

Goeie Ierse gotische horror dat zich hoofdzakelijk afspeelt in een afgelegen hotel, met een goeie Adam Scott.

Niks spannends of griezeligs aan. Vreemde film, slap, nergens op slaand verhaal en het meeste van de film is dusdanig donker dat je te weinig kan zien maar dat zal het sfeertje moet creëren denk ik dan maar. Voor mij een waste of time.

“There are things in this world that only the ones who are open to them can see.”

Voor kijkers die bij "eng" denken aan volumeknop op standje hard, zodat je even opschrik van je telefoon... nee dat zal je bij deze film niet aantreffen! Maar dit is weldegelijk één van de meer verfijnde en angstaanjagende horrorfilms, en dat kan ik van veel andere moderne (recente) horrorfilms niet zeggen! Hier zijn de schrikmomenten niet zomaar de doorsnee goedkope jumpscares.

De film volgt een Amerikaanse schrijfster genaamd Ohm Bauman. Hij reist naar een herberg/hotel op het Ierse platteland, waar zijn ouders ooit hun huwelijksreis doorbrachten, om hun as uit te strooien. Een dramatische gebeurtenis en een duistere geheim in de bruidssuite zorgen ervoor dat Ohm langer dan gepland in Ierland blijft. Dit is een verhaal met vele lagen. De film neemt de tijd om Ohm te leren kennen en presenteert hem niet als de meest sympathieke persoon.

Regisseur (en schrijver) Damian McCarthy verweeft naadloos drie verschillende verhalen in één film. Het plot heeft een goede flow en verbindt de verschillende subplotten op meeslepende of angstaanjagende manier die het publiek van begin tot eind in de ban houdt. De film bevat sterke acteerprestaties en .blinkt uit in de kenmerkende visuele stijl van Damien McCarthy. De herberg voelt als een warme, uitnodigende plek, totdat je de bruidssuite binnenstapt...deze is koud en sinister en meteen ongemakkelijk.

Het is een uiteraard een horrorfilm dus zonder nachtmerrieachtige beelden en geluiden zou het niet effectief zijn. Of het nu gaat om het transformeren van iemand in een lijk, het tot leven brengen van Ohms nachtmerries of het creëren van de heks zelf, deze effecten zijn strak en zeer sterk. Echter het geluidsontwerp speelt hier een grotere rol. Er zijn geluiden die door de hele film heen terugkomen, waarvan een constant gevoel van griezeligheid uitgaat zoals een rinkelende bel, het geluid van een schoorsteenklok en spookachtig gelach. En een branddalarm klonk nog nooit zo eng!

Er is een twintig minuten durende scène die één van de meest intense horrorscènes was die ik in tijden heb gezien. De paar goed getimede humorstukjes waren dan ook soms zeer welkom om even net genoeg op adem te komen voordat de volgende schrikwekkende scène weer begint.Regisseur McCarthy weet hoe hij aan horrorfans een meeslepend verhaal moet vertellen en tegelijkertijd voor flinke schrikmomenten moet zorgen. Het moet raar lopen wil deze film niet een van mijn tien-favorieten films aan het einde van 2026 zijn,

Na Caveat en Oddity wordt de stijgende lijn voortgezet door regisseur Damian McCarthy. Dit is een onbehaaglijk spookverhaal, met een spannend plot, vermakelijke personages, een aantal effectieve jumpscares en vooral heel veel sfeer. Mooi in beeld gebracht ook; knap hoe er in een overwegend donkere film toch zoveel detail en nuance is aangebracht. In het laatste half uur verloor ik een beetje de aandacht, maar de boel blijft gelukkig wel op de rails. Ik miste alleen het schurftige drummende konijntje uit Caveat, dat in Oddity nog opdook in een korte cameo. Wellicht heb ik 'm ergens gemist. Overigens is er wel weer een naargeestig konijn-gerelateerd motief aanwezig.

Redelijk sterke psychologische horror thriller. Het verhaal zit goed in elkaar en kent meerdere lagen. De uitwerking is meer dan geslaagd. De opbouw is goed en al snel voel je als kijker een onderhuidse spanning. De spanning wordt gedurende de film steeds verder opgebouwd met de nodige jumpscares. De film kent een aantal zeer spannende momenten. De sfeer is uitstekend, donker, prima camerawerk en een passende soundtrack. De film kent een aantal 'leuke' personages en Scott zet een sterke rol neer. Weer een vermakelijke film van McCarthy. 3.5/4.0

Had precies hetzelfde waar is het konijn.... maar ik heb ff gegoocheld en het blijkt dat de vrouw van het stel dat in het begin incheckt (de acteurs Inma Pavon en Conor Duane die in Caveat de ouders van Olga speelden) de kop van het beruchte konijn uit de handtas van de vrouw steekt. Teruggekeken en het was inderdaad zo!

Lichte tegenvaller, vooral omdat ik z'n vorig werk wat unieker vond. Dit is een redelijk recht toe recht aan film. Niet zoveel interessants. Wel aardig hoor, maar ik werd niet echt gepakt door het verhaal of de personages. Noch schrok ik of zat ik op het puntje van m'n stoel. De conclusie is ook wat teleurstellend. De knipogen naar de vorige films waren leuk, maar als dat de hoogtepunten zijn...

Ik ben fan van Adam Scott en vond de vorige twee films van deze regisseur geweldig. Toch kon Hokum mijn aandacht geen moment vasthouden. Daarvoor is het allemaal te oninteressant en niet spannend genoeg. Af en toe eens een goedkope jumpscare, maar dat is voor mij geen horror. Hopelijk knoopt McCarthy in de toekomst weer aan bij zijn vorige successen.

Ik merkte erg veel hype op rondom deze film op Facebook en gewoon horror kanalen, maar eng vond ik deze al helemaal niet, echt werkelijk geen moment. Kan nou ook niet zeggen dat er heel erg veel gebeurde, en toch boeide het me wel.

Maar ik zou het niet meteen als een gek aanraden aan een fellow horror fan. Het keek leuk weg.

Spannend en ook knap: psychologische horror zonder vaag of sloom te worden. Gewoon een goede horror, ik vond 'm beter dan Oddity van dezelfde regisseur.

Dit is één van die vele horrors, echt niets bijzonder en snel vergeten dit. Boring as hell...

Deze Damian McCarthy's derde film vind ik al met al zijn minste. Met de sfeer en het acteerwerk zit het goed. Daarentegen zijn plot (en script) helaas gewoontjes en nogal langdradig. Heel spannend werd het ook al niet. 5/10*

Zeer teleurstellend

Bij het eerste schrikmoment moest ik er al gewoon om lachen..

Had beter verwacht

Een zeer geslaagde horrorfilm weer van McCarthy, met vooral een bovengemiddeld goed plot met goed onderliggend drama als de emotionele kern van het verhaal, en daarnaast ook wat sterke plotwendingen die ik niet aan zag komen. Ik vond het ook erg interessant dat de dreiging zowel komt van het bovennatuurlijke als van doodnormale mensen. McCarthy geeft je ook een goed gevoel voor de lay-out van het hotel en de regels van de film, en het gebruik van Ierse folklore is een leuke toevoeging.

Scott is eigenlijk altijd geweldig en is hier ook goed gecast. Hij weet erg te amuseren als een mooie antisociale en cynische brompot. De film bevat nog best wat humor, en mede daardoor onderschat je als kijker een beetje hoe griezelig de film later zal worden. Want het laatste bedrijf gaf me soms toch best wel de kriebels met zijn fraaie sfeer en een paar heel aardige jump scares. Ze zijn vaak wat flauw misschien, met van die typisch getelegrafeerde momenten, maar ze vervullen hun rol. Daarnaast zijn een aantal ontwerpen ook echt griezelig en vrij inventief nog, met name de bruidssuite, het gekakel van de heks en "Jack".